Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Diyos

Saad ulit nito. So para palang katol itong si Fyro, animal repellent. "Pero saan pala tayo patungo?" Tanong naman ni Jules. "Sa totem." Sagot ni Lucas. "The deity is rumored that she is staying there..." Napakunot naman ang noo ko. "Rumored?" Bakit chismis lang? "Gaya din sa atlantis, wala pang nakakakita din dito. Lahat puro kuwento lang." sagot nito sa amin.

“Ngunit iba ang sadya ko kaya kita pinapunta muli rito.” “Ako si Luther, isa sa Seven Dieties o mga diyos na tinitingala ng lahat maging ng nilalang ng kabilang mundo. Si Gertrude ay kabilang din dito na siyang nagpagaling sa Lola mo batay sa iniutos ko.” Nakauwang ang bibig ko iyong ikinatulala. Hindi, imposible. “Hindi ka naniniwala? Ang pintig ng puso mo ay tunog ng hindi makapaniwalang damdamin.” Ngumisi pa ito na ikinainis ko.

Pagmamakaawa nito at lumuhod pa sa harapan ng Diyosa ng mga kaluluwa. "Katulad ng sinabi ko, ang kapalarang ito ay itinala na ng mga Diyos." Matapos niya itong sabihin ay tuluyan na siyang naglaho. Tulala at gulong-gulo ang isipan. Patuloy na magdurusa sa iisang kapalaran, patuloy magiging isang alagad ng mapait na buhay ang kaluluwa ko at lahat ito ay dahil sa huwad na pag-ibig.

Sa sandaling ito, hindi maiwasang sabihin ni Reuben, “Lolo, hindi po ba’t pagmamalabis na tawagin siyang diyos?” “Sa tingin mo nagmamalabis ako?” Sumagot nang malamig si Lord Moore, “Sa tingin mo ba talaga ay mahuhulog ang kulog at kidlat sa langit kung tatawagin mo ito? Kaya niya itong gawin, kaya hindi ba’t mayroon siyang pambihirang kapangyarihan? Ang mga taong may kapangyarihan tulad niya ay karapat-dapat tawaging diyos!”

Hindi ko alam kung bakit, pero pakiramdam ko ay hindi ganoon kasimple ang lahat. Napalingon ako sa napakalaking rebulto ng Buddha. Dahil may lahing Chinese kami ay naniniwala kami sa Buddha. Ang diyos na nakaupo sa itaas ay tila nakatanaw sa mortal na mundo. Hindi niya maibigay ang sagot na gusto ko.

“Bagong Diyosa!” Natigilan si Park Chan-young. Maaaring malampasan ng walong dakilang pamilya ang lahat ng tao sa mundo dahil sa tulong ng Diyos. May isang bagong Diyos kaya na lumitaw pagkatapos na lumipas ang nauna? At ipinakita ba nito ang sarili sa pamilya Steele?

sabi ni Marius. “Isa kang Dilang Pilak, hindi ba?” sabi sa kaniya ni Aurelio. “Kaya mong gawin ang higit pa sa kanino man! Nalilimutan mo na ba na may dugo kayo ng mga diwata? At ang mga diwata ang tinatawag na mga diyos na tagapaglikha noong unang panahon na bata pa ang mundo.” “Hmm, may punto s’ya.” sabi ni Nico. “Ba’t hindi natin subukan? Wala namang mawawala kung sakaling `di `to gumana.”

tanging nasabi ko, pagdaka'y napayakap nang mahigpit sa naturang mayordoma. "Ang buhay ng tao ay hindi kailanman natin alam kung hanggang saan lang tayo. Hindi natin alam ang bukas, kaya 'wag mo iyong ipaghambog sapagkat Dios ang may alam nang lahat ng mga bagay. Kaya, habang kumikilos tayo, humihinga, huwag nating kalimutang magpasalamat sa Dios araw at gabi, binigyan n'ya tayo ng buhay at lakas," makahulugang tugon ni Aling Neri sa'kin. Tila nagsitayuan ang mga balahibo ko sa batok at braso.

At tama nga ako ng hinala, pagkalabas namin ng pinto ay may hagdan na naghihintay sa 'min. Pagkababa namin ay sumalubong sa 'king mata ang nag-gagandahang muwebles na nasa sala. May sumalubong sa 'ming tatlong lalaki na tantiya ko rin ay kasing edad ni Tyrus at Rocket. At isa lang ang masasabi ko, they are all God-looking creatures. Para silang inukit ng isang magaling na eskulptur. Well, God was really a great artist.

Biglang pumasok muli si Tiya Flora kaya napilitang lumayo ni Luningning. Sinimulan naman ni Tiya Flora ang pagbasa ng sampung utos ng Diyos. Ito'y makatutulong kay Felicidad upang makapag muni-muni ng kanyang kasalanan. "Babasahin kong muli at kung hindi mo narinig sabihin mo sa akin at uulitin kong muli. Alam mo naman ako'y hindi napapagod sa iyo." Matapos magbasa ni Tiya Flora ay nagtulos naman ng malaking kandila sa Mahal na Birhen sa Antipolo at dalawang maliit na kandila naman para sa Nuestra Señora del Rosario at Nuestra Señora del Pilar.