Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Katapatan

tita smiled. “Choose your happiness, in a right way, Haven. Kung saan wala kang masasaktan ng ibang tao.” “I... I tried naman tita e, pero bakit ang hirap? Am I selfish? That I want three of them?” my voice cracked. Napatitig naman si Tita sa akin at muling ngumiti pagktapos nitong basain ang kanyang labi. “Yes, baby. It is selfish. Love is selfless, and if you’re selfish about love, then that isn’t love.”

paglahad ni Andracio dulot ng kanyang sumamang damdamin. "Ang paggalang, Andracio," sagot naman ng Tukang Lawin. "Ang respeto o paggalang ang nakuha natin mula sa kanila. Nakipag-ugnayan ang ating kapatiran sa mga tulisanes, hindi para magdagdagan tayo ng mga tauhan o kaya'y magkaroon ng mga tagapagtanggol sa oras ng kagipitan. Nakipag-ugnayan tayo upang makapagtaguyod ng respeto at unawa sa pagitan ng bawat isa. Mahirap himukin ang galang sa isang matigas na batong tulad ng mga tulisan, Andracio, ngunit kailangan ito upang makatatag ng kaayusan para sa lahat. Hindi man nakikita ay malaki ang napala natin mula sa kanila. Ito ay ang pansamantalang kapayapaan at kaayusan sa lugar na ito, dala

Para tuloy gusto kong pasukin sila sa kulungan at kitilan ng buhay! ''Reclusion perpetua ang naging hatol sa kanila, with no parole and bail. Doon na sila mamamatay.'' ''Pero bakit pinaalala mo pa?'' asik nito. ''Sila po kasi ang dahilan kaya natakot akong magtiwala at magmahal.'' Napipilan si Lola Tasing na nakaramdam ng lungkot para sa apo. ''Ilang beses kong sinubukan noon na pumasok sa iba't ibang relasyon. Pero walang nagtatagal."

At marahil, ito ang tunay na presyo ng katapatan— Hindi lang ang dugong dumadaloy, kundi ang bawat piraso ng sarili mong unti-unting nawawala sa bawat patak nito.

ngumiti lang sya saakin at tumango Napatingin ako sa paligid "Ang ganda ng langit no Katanaya? Lalo na at papalubog na ang araw" Napatango ako sa sinabi niya at tumingin din sa itaas. Kitang kita ang Dalawang buwan na binabantayan ng isang dragon—Teka! Papalubog na ang araw?! Agad akong napatayo dahil sa naalala ko at tumingin sa paligid papadilim na "Bakit katanaya?" Napatigin ako kay Nicole dahil doon

Hindi ito tungkol sa paglilihi; ito ay tungkol sa katinuan at kaligtasan. Binuhat niya ito mula sa kama, dinala sa bintana, kung saan ang liwanag ng buwan ay nagbabad sa dalampasigan. Nais niyang maalala ni Lia ang tagpuan ng kanilang katotohanan, malayo sa mga anino ng Maynila.

tumango ako "May bagay na pilit tinapos at ginawa, para sa kapakanan ng isang nilalang o nang nakakarami, alin man sa bagay na iyon...Isa lamang ang bagay na natitiyak ko– walang mali sa bagay na paulit-ulit na nangyayari kung ang rason na iyon ay makakasalba sa milyong-milyong nilalang." Wala ngang mali? Paano naman ang nilalang na nakakaranas na iyon.

Ang Tondo ay mananatiling bahagi ng kanilang kasaysayan—ang lugar kung saan natuklasan nila ang tunay na kahulugan ng pagiging tapat sa sarili at sa pagmamahal. Sa paglabas nila ng bahay, muling binati sila ng mga kapitbahay. Sa pagkakataong ito, hindi na sila tinitignan bilang magkaibang mundo. Sa halip, nakikita nila ang dalawang taong pinagsama ng tadhana upang patunayan na ang pagmamahal ay walang pinipiling kalagayan sa buhay.

Hindi ko narinig ang kasunod dahil isinara ni Tito ang pinto. "So..." Mula sa saradong pinto ay lumipat ang tingin ko kay Talya na nakakrus ang braso sa dibdib. "Mind explaining what we saw?" anito. Umupo naman sa paanan ng kama si Tita na naghihintay din ng sasabihin ko. "You don't have to hide it, Niña. We're your family..." sabi naman ni Tita. "Tita, I swear we don't have relationship. Magkaibigan lang kami."

[Letlet] Tulala at wala sa sarili. Simula ng may mangyaring halikan sa pagitan nila ng kanyang pinsan na si Lucian ay tila walang laman ang katawan niya. Pati yata ang kaluluwa niya ay tinakasan na siya. "Letlet, mahal ko!" Awtomatikong gumalaw ang kamay niya at kinuha ang tsinelas niya, saka iyon hinampas sa mukha ni Balug ng tangkain siya nitong yakapin.