Romans & histoires Tula Tungkol Sa Pagbabago

TULALA SIYANG nakatitig sa labas ng bintana. Heto na siya. Babalikan na niya ang bansa kung saan siya umibig at kung saan din siya nasaktan. Bumuga siya ng hangin upang gumaan ang kaniyang pakiramdam. Sumikip kasi ang dibdib niya mula kahapon.

Subalit tumango naman ito. “Oo.” “Tapos?” “Hindi ako makapaniwala na magbabago siya. Okay naman kasi ang ugali niya dati.” “Bro, walang permanente sa mundo. Alam mo ‘yan. Ang mabuti pa iinom na lang natin iyang problema mo. Lilipas din. Kusang mawawala.” “Tama ka, iinom na lang natin pero iba talaga. Kahit si Alyson ang laki ng ipinagbago niya. Nagulat ako sa kanila. Hindi ko na sila kilala, Bro.”

Natawa si Sunshine sa sinabi ni Jack, saka ngumiti, "alam mo, ang pagbabago pala, hindi yan pinipilit.. Kung gusto mong magbago, magbabago ka ng hindi mo namamalayan. Maaaring nagbago ako sa paningin mo, subalit ako pa rin ito, ang babaeng una mong nakilala sa Amerika. Binago ko ang sarili ko, hindi dahil sa sinabi ng iba, kundi dahil gusto ko, para sayo.

ang aking mariing pangako habang tinititigan ko ang lumang larawan niya na puno ng ngiti, ang ngiting matagal ko nang hindi nakikita sa aking sariling tahanan. Ang bawat segundo ay parang isang oras, at ang bawat araw ay parang isang habambuhay na paghihintay. Alam kong ang gala na ito ang magiging mitsa ng lahat ng pagbabago, at wala nang balikan pa ang bawat desisyong aking gagawin sa gabing iyon. Ang aking kapalaran ay nakasalalay sa bawat hakbang na aking gagawin patungo sa entablado na magpapabago sa lahat.

"Alam ko kung gaano kakulit ang utol ko kapag talagang nagustuhan niya ang isang tao o bagay," Nanlaki ang mga mata nito sa sobrang pagkabigla. Natutop din nito ang bibig kaya naman hindi niya nasilip kung napanganga pa ito o nanlaki ang butas ng ilong. Basta ang alam niya kahit na biglang-bigla ang hitsura nito ay magandang-maganda pa rin ito sa kanyang paningin. Weakness din naman kasi niya ang babaeng may tuwid at mahabang buhok.

Napakasama kong ina at naging pabaya ako kay baby Zachary. Naramdaman ko ang pagyakap sa akin ni Tita. "Ang lahat naman ng bagay ay may rason. Sige lang, ilabas mo lahat para maibsan iyang bigat sa dibdib mo. Magtiwala ka lang sa Panginoon, hija. At ibibigay niya ang nasa ng iyong puso. Magbago ka at imbes na galit ang manatili sa puso mo. Palitan mo ng wagas na pag-ibig. Iyong may pusong timtiman na kaaya-aya sa harapan ng ating Dios." "Maraming salamat sa mga paalala, Tita."

Alam kong makakawala ako dito. Naalala ko tuloy sa sinabi ko ang sinabi ng bulingit na si Tan-Tan noon… You can’t change a man. A man changes himself if he loves you. Makikita nga naman na mahal ka ng isang tao kapag willing na willing siyang magbago sa ikakabuti ninyong parehong dalawa. Lalo na para sayo.

Pero wag kang aasa, malay mo magbago. Uso na ngayon ang changes. Change is coming nga diba? Pero constant naman talaga ang pagbabago. Kaya mga politiko wag niyo naman gamiting ang “Change”, kasi kahit kayo ang pangako ninyong pagbabago ay nababago din sa wala. hmph! Pinapagalit niyo ako. Si Sean. Di ko alam kung nagbago ba siya o sadyang may pusong mamon din. 😊😊😊 Pero si Rhen, haist.

' Pagbalik niya sa kanyang silid, napasandal si Luna sa pintuan, tahimik na tumulo ang mga luha sa kanyang mukha. Sa simula pa lang ay alam na niya kung anong klaseng tao siya, kaya bakit pa niya inaasahan na magbabago ito? Bakit niya naisip na iba siya? Magagawa ba ng isang tao na baguhin ang kanilang pagkatao at mga pangunahing paniniwala dahil lamang sa sila ay paparusahan at binigyan ng mga hamon?

"Pasaway ka talaga. Mamaya na lang ulit. Mamayang gabi o sa madaling araw na. Magpahinga ka muna at baka mabinat ka." Ang tulis ng nguso niya pero hindi naman na nakipagtalo pa. Ang laki na talaga ng pinagbago niya. At nakakagukat ang pagbabago niyang ito. Hindi ako sanay. Pero sana ganito na lang siya. At kahit ilang rounds pa siguro iyan sa isang araw, ayos lang basta huwag na siyang bumalik sa dati.