Tula Tungkol Sa Pasasalamat Mga Nobela at Kwento

Kabanata 47 Tumango si Althea at nagpasalamat sa matandang babae. "Salamat po, Lola." Ang matalinong mga mata ng ginang ay tumingin sa kanilang dalawa, at sa wakas ay huminto sa masayang pagtingin kay Althea.

KAREN "Salamat po ng marami Mang Tonio at Aling Mameng sa pagpapatuloy sa akin. Pero dito na lang po ako matutulog sa karenderya, tutulong na rin po ako bilang pasasalamat sa pagpapatuloy at sa libreng pagkain po ninyo sa akin," taos puso kung pasasalamat sa kanilang mag-asawa.

Napatingin ako sa higaan at tumulo ang luha ko. "Sana tuluyan ka na talagang maging masaya sa piling ng mahal mo. Thank you dahil pinaramdam mo sa akin kung paano magmahal kahit panandalian lamang ang lahat. Thank you dahil nakasama kita sa maliit na panahon.... At pasensya na kung ganito ang closure natin ngayon."

tugon din ni Daddy. Halata ang malaking pasasalamat sa mukha ni Kiera. "Salamat po talaga. Napakalaking bagay na tanggapin niyo po kami kahit ganito lang ang kaya kong maibigay," wika niya sa amin.

Huminto siya nang bahagya, tiningnan ang mga nakatambak na regalo, at muling binalingan si Tita Min. "Isang malaking bagay para sa akin ang pumunta rito para makita ka ngayon. Hindi naman po ganoon kamahal ang mga bagay na 'yan, ngunit maliit na paraan ko lang 'yan para ipakita ang aking pasasalamat at ang aking seryosong intensyon."

Panlilinaw na paliwanag niya rito. "Hinihiling ko na sana walang nabuo." Umiiling na turan nito habang tumutulo ang mga luha nito. "Alam mo pasalamat ka pa nga e, sinuklian ko 'yang nararamdaman mo para sa'kin at 'yon ang aking pinahahalagahan," malumanay niyang sambit saka niya pinunasan ang mga luha nito. Hindi naman umangal ang dalaga sa halip ay nagpaubaya itong gawin niya iyon. "Mas maganda kung magkabait ka rito." Paalala niya saka niya ito ningitian.

Paalam ko sa kanya. Puntahan ko din sila manang Tasya para magpa-alam. " Mauna na po ako, manang Tasya. Maraming salamat po sa pagluto ng hapunan. Nabusog po ako ng subra." Paalam ko din dito.

Isa mula sa anak niya. Isa mula sa ama niya. Binuksan niya ang una. Hacker: Ms. Flores, maraming salamat. Ngumiti siya nang mahina. Simple lang ang mensahe, pero ramdam niya ang bigat ng pasasalamat doon. Sunod naman niyang binuksan ang message ng ama.

Napahinto siya sa pag lalakad at humarap sa dalaga. "What ?" "Bakit hindi ka nag l pasalamat?" tanong nito na kina lito niya. Thanks for what? "Diba sabi mo sakin malaki ang dede ko at nag pasalamat ako sayo. Pero nong sabi ko na malaki yong bukol ng nasa pantalon mo, hindi ka nag pasalamat, alam mo bang ka bastusan ang pag uugali na may ron ka , marunong ka dapat mag pasalamat -"

Chandler “Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.” Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din doon, halatang ilang araw na siyang hindi mapakali, na para bang ngayon lang siya tuluyang nakahinga nang maayos.