Novelas y relatos de Tula Tungkol Sa Pasasalamat

puno ng pagmamahal na sabi n'ya rito. Narinig n'ya ang paghagulhol ni Nalie kaya todo hagod s'ya sa likod nito para tumahan ang kasintahan. Hindi n'ya kaya na nakikita itong umiiyak. S'ya ang kauna-unahan na nasasaktan kapag nakikita n'yang nasasaktan ito. "Thank you Adrian, thank you! Hindi ko alam kung paano kita pasasalamatan sa lahat ng tulong mo sa aming mag-ina," dagdag na pasasalamat nito.

sagot ni Madam Elena. "Naku, Tita Elena," sabi ko. "Sobrang salamat po. Hindi ko po alam kung paano ko kayo pasasalamatan. Napakalaki po ng utang na loob ko sa inyo. Hindi ko po ito makakalimutan."

Tama nga siya dahil kitang kita sa mukha ni Faith ang tuwa at mukhang nagustuhan nito ang tungkol sa pagpapaubaya niya sa ibang gamit ng condo . '' oo sige . Thank you pala sa pagpapatira sa akin dito '' '' hindi kaba mauubusan ng pasasalamat '' kanina pa ito nagpapasalamat at parang hanggang sa isang taon niyang maririnig ang pasasalamat na salita .

Ngumiti lang ako at pinakinggan ang pasasalamat ng bagong kasal. “Gusto ko lang mag pasalamat kay God kasi binigyan niya ako ng totoong pamilya, kaibigan mga taong handa akong mahalin ng hindi man lang kinukwestyon ang pagkatao. Kay Miss Flame, at sa buong Dela Vega, Lavistre at Valencia maraming salamat sa inyo sa pagtanggap sa akin ng buo.” Pasasalamat ni Ava at yumuko ito at mas lalo sa akin.

Lumabas sya para tumingin sa kalangitan. Tumulo ang luha nya. "Gramps, kung nakikita mo man kami ngayon o naririnig mo ako... Maraming salamat po. Sa dinami dami ng tinulong nyo sa akin hindi ko na po alam kung paano ko pa kayo pasasalamatan." Kung nababasa lang talaga ang nilalaman ng kanyang puso, maipapakita nya kung gaano sya nag papasalamat kay Gramps.

Tapos, bigla siyang yumuko nang malalim, isang perpektong 90-degree na yuko. Nang tumingala siya, makikita sa kanyang mga mata ang luhang hindi dahil sa lungkot, kundi dahil sa sobrang pasasalamat at emosyon, parang isang taong sobrang tagal nang nasa dilim at sa wakas ay nakakita ng liwanag. Sa nanginginig na boses, sinabi niya, "Salamat!"

At patuloy pa ring umaagos ang tubig ilog ng marahan at matiwasay gaya ng mga pusong naibsan sa pagdudurusa. -------------------------------------------- "Salamat, Pablo. At sinamahan mo ako sa pumunta nang sa simbahan," anya ko sa binatang kasakay ko sa karwahe papunta ng simbahan ng Santa Lucia. Ipinakita ko sa kanya ang kagalakan sa pasasalamat kong iyon. Kahit hindi man makakita ay nadama ko naman sa timbre ng tinig ang kagalakan rin niya sa pagsagot sa akin.

“Masaya na ako na hindi ako nakulung sa China at naiwan doon… iyon na lang ang ipinagpapasalamat ko.” Sa gitna ng kasiyahan at selebrasyon, tahimik siyang nagmumuni at pinagsisihan ang ginawa sa nakaraan, at marahang umaasang balang araw... mapatawad din siya ni Tessa.

Matapos isara ang pinto sa likod niya, nagpakawala siya ng maliit na buntong hininga at sinabing, 'Salamat sa gabing ito. 'Paano mo ako pasasalamatan?' Tanong niya, mababa ang boses at magnetic habang nakatingin sa kanya ng nagtataka. Napakunot ang noo niya at bakas ang pagkalito sa kanyang magandang mga mata habang iniisip: Paano pa ba ako makakapagpasalamat sa kanya maliban sa literal na pagsasabi ng salamat? 'Uh... pwede ba kitang bilhan ng pagkain o kung gusto mo?' hula niya, hindi alam kung iyon ang hinahanap niya. 'Naku, hindi na kailangan niyan,' natatarantang sabi niya.

Tanda ng paggalang sa lalaking minahal niya sa mahigit ilang taon. "Thank you for everything." Bago siya umalis ay naglabas muna siya ng ilang daang libo para ipambayad sa kanilang kinain at inilapag iyon sa lamesa . Pagkatapos ay tumalikod na. Ayesha went everything through. Namumugto ang mga mata niya nang makauwi siya sa bahay nila na siyang ipinagpasalamat ni Ayesha na hindi iyon napansin ng kanyang ama.