Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Pasasalamat

Ngumiti sa akin si Tito kaya nginitian ko rin pabalik. "Pasensya ka na hija, kung masyado silang maingay." "Okay lang po." "Mabuti naman at nakarating kayo, Pa." Tito chuckled. "Syempre, hindi ko ito palalagpasin. Tsaka namimiss ko na rin itong apo ko."

“Salamat.” Pakshet! Binabayaran ko siya para gawin ang mga bagay na ito… ang tulungan ako. Walang pangangailangan na pasalamatan siya na parang isang bata na nakakakuha ng regalo mula kay Santa. Sa katotohanan, mayroon pala. Puring-puring pasasalamatan ko ang madugong Satanas kung mag-aalok siyang tumulong.

“Salamat… salamat dahil pinayagan mo akong ilabas ito. Ang sarap palang pakiramdam na may makausap ka lang nang payapa.” Inabot niya ang makapal na sobre nang dahan‑dahan at puno ng paggalang—hindi parang bayad sa isang bagay na ibinenta, kundi parang pasasalamat sa tulong na ibinigay ko. Nang hawakan ko ito, parang tumigil ang tibok ng puso ko sandali.

"Wag ka na ngang mag reklamo d'yan. Pasalamat ka na lang at may matutulugan pa tayo." Hindi na ako nakasagot sa sinabi niyang 'yon. Tama naman siya, e. Pasalamat na lang ako at may matutulugan pa kami. Iisipin ko na lang na ang daming taong walang matutulugan sa mundo na humahangad ng malambot at kumportbleng matutulugan. Kaya dapat magpasalamat na lang ako dahil may matutulugan kami ngayon.

Unti-unting tumahimik ang paligid habang nakatutok ang lahat sa mangyayari. “Magandang gabi sa inyong lahat,” panimula ng lalaki. “Maraming salamat sa inyong pagdalo sa pagtitipon na ito. Ang Hacienda Villafuerte ay nagpapasalamat sa inyong suporta at pagtitiwala.”

Dumating pa sa puntong inisip niya na sana, hindi na lang siya ipinanganak. Ang mga kaisipang iyon ay paulit-ulit na bumabalik sa kanya sa mga gabing hindi siya makatulog. Parang isang sugat na hindi kailanman tuluyang naghihilom. Ngunit ngayon, may isang taong nagsabi ng “thank you.” Hindi puno ng pagsisisi, kundi puno ng pasasalamat. Pasasalamat sa babaeng nagbigay sa kanya ng buhay at sa mismong pagsilang niya.

Mula sa pangungulit, pasasalamat niya sa akin tuwing ipinagluluto ko siya, at mga ngiti at tawa niya na nahahawa ka, at ang iba pang mga alaala sa mga nagdaang araw. “Paalam, at hanggang sa muling pagkikita, Cyrus. Maraming salamat sa pagtulong sa akin at patawad sa panggugulo sa iyo,” bulong ko sa kanya bago humalo sa hangin at tuluyang nagpaalam sa kanya.

Hawak ang kanilang mga baso ng champagne, ay nagpasalamat sila sa mga dumalo at nagbigay ng mga salitang puno ng pasasalamat sa kanilang pamilya at mga kaibigan na sumuporta sa kanila sa bawat hakbang ng kanilang buhay. "Sa mga magulang namin at pamilya at sa mga kaibigan. Sa bawat isa sa inyo, salamat sa pagdalo at pagsuporta sa aming pag-iisang dibdib. Hindi naging madali ang pinagdaanan namin ngunit nandito kami ngayon at nanunumpa sa inyong harapan at sa mata ng Diyos ng tapat at walang hanggang pag-ibig. Maraming salamat,” sabi ni Nicole na hindi maiwasang hindi maluha.

Pero sure ako na gwapo talaga siya! Napangiti ako bagamat pumatak pa rin ang mga luha sa mga mata ko. Tears of joy ba ang tawag sa ganito? siguro nga! laking pasasalamat ko kasi na hindi natuloy ang masamang binabalak saakin ng mga unggoy na yon! Mabuti na lang dumating ang savior ko! "S-salamat po Kuya!" Buong puso kong pasasalamat saka hinawakan siya sa dalawa niyang kamay.

CHAPTER 42 "Saka sa mga coach ko, mga naging adviser, teachers at classmates. Sobrang nagpapasalamat ako kasi bahagi kayo ng aking pagbabago. Tinulungan ninyo akong mailabas ang mga nakatagong talento ko. Kay Lolo at Lola na patuloy akong inaalagaan. Salamat po sa pagmamahal. Kay Rave na pinsan kong laging nandiyan kahit nasusungitan ko minsan. Salamat ng marami insan. Puwede bang idaan ko na lang sa pagkanta ang pasasalamat ko?"