Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Sarili Example

ANDREA'S POINT OF VIEW Alam ko. Alam kong lulunurin ko lang ang sarili ko sa sakit. Alam kong bawat hakbang ko papunta dito ay hakbang palayo sa katinuan ko. Pero hindi ko mapigilan. Kailangan kong makita. Kailangan kong patunayan sa sarili ko na totoo na... na wala na talaga. Hinanap ko ang video. Hinanap ko ang mga litrato at balita tungkol sa kasal nila.

Alam ko namang alam niya kung ano ang ibig kong sabihin. " May sarili kang prinsipyo meron din ako. Hangga't hindi mo nasasaktan ang sarili mo at wala kang naapektuhang ibang tao sa mga desisyong ginagawa mo, walang mali. Malaki ang tiwala ko sayo, basta ba self love at pangarap wag mo yang kakalimutan" Tumango ako sabay iwas ng tingin sa kaniya. " Kring" sambit ko

Dahil kapag umaasa, kabiguan lang ang dala nito sayo. Nga naman sino ang taong sinuswerte na laging aasa na lamang sa pag-asa. Zhia, nasa realidad tayo. Huling tumulo yung luha ko ng ikinubli ang sarili sa aking palad. Namalayan ko na lang, nakatulog ako. ((( SEAN POV’s )))

Parang may nararamdaman ako sa ibaba ko. Hindi ko alam sa sarili ko pero isang beses ay hindi ko na napigilan at pumunta ako sa kwarto ko, humiga ako sa kama tapos niyakap ko ang body pillow ko nang mahigpit. Binuka ko ang mga pisngi ng pagkababae ko at tapos ay gumiling ako nang gumiling hanggang sa narating ko ang pinakamasarap na pakiramdam. Pigil ko pang iniipit ang boses ko sa sarap dahil baka may makarinig sa akin. Tumitibok-tibok ang pagkababae ko. Mula noon ay hindi ko na maalis ang ganoong gawain pag nakakaramdam ako ng init sa katawan. Hanggang sa na-realize ko na, oh my gosh, ang l*bog ko! Pero ganoon lang ang gawain ko. Never ko kong hinawakan ang sarili ko dahil, even after all

Kailangan mong respetuhin 'yong desisyon nilang unahin ang mga sarili nila. Pinagkasya ko na lamang ang sarili ko sa isang sulok. Pader iyong hinihiligan ng likod ko tapos makapal na itim na kurtina naman sa kanan ko tapos iyong mga gamit na sa set iyong sa kaliwa. Naupo ako roon at binuksan na ang baon ko. Pinanood ko ang mga kasama kong nagtatawanan sa kani-kanilang lamesa habang nginunguya ko ang pagkain ko. Nagbaba ako ng tingin sa baon ko. Hirap pa akong lumunok dahil nahahabag ako sa sarili ko. I have never thought and expected that I would ever pity myself this way and this much. Akala ko imposibleng mangyari iyon. Pero nararamdaman ko na ngayon. Everyone's enjoying their meal while I

relax mo lang ang sarili mo at mag isip ka ng maayos '' '' parang ang dali lang sabihin niyan ate dahil hindi ikaw ang nasa sitwasyon ko.. hindi pwedeng mabuhay ang bata na ito dahil naalala ko lang ang nangyari sa akin noon at isa pa mahirap ko na ngang itaguyod ang sarili ko magkakaroon pa ako ng makakasama sa hirap at ang masaklap galing sa taong sinira ang lahat ng meron ako '' halos hindi na niya alam kung nasabi ba niya ng tama ang mga salitang lumabas sa kanyang labi dahil patuloy parin siya sa pag iyak na para bang sa pag iyak nalang niya nararamdaman ang kunting gaan ng kanyang pakiramdam.

Sabi ko sa sarili ko habang pinapanuod ko ang isang video. “Ahhh … ahhhh.” Malakas kong pag ungol habang nilalaro ko ang sarili ko. Mabilis kong tinataas baba ang aking kamay sa aking sandata hanggang sa labasan ako. Naramdaman ko ang pagtalsik ng t***d ko sa aking bed sheet. Pagkatapos ay agad kong pinatay ang pinapanuod ko at sinubukan kong kontakin si Tara.

Ano ba talaga? Bakit ang gulo at hindi ko maintindihan ang mundo? Ibinagsak ko ang sarili ko sa kama kaya gumawa ng ingay ang kadena ko sa paa. Sa huli, heto ako, parang hayop na nakatali at hindi ko na rin kilala ang sarili ko. Amoy dugo na ang tingin ko sa sarili ko.

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!