Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Sarili Example

"Tanong ko sa sarili "Madatong naman kaya to kaya lang mukhang kargador naman sa katapat na Ricemill pag nagkataon red flag na kaagad sakin to, ikaw talaga self rendahan muna natin ang ating heart hindi porke't yummy kilig to the bone agad. Naku paghahanap muna ng trabaho ang atupagin natin." saway ko sa sarili. Dahil sa hindi pamilyar kong nararamdam, pasaway naman kasing lalaking ito ang gwapo, with tantalizing eyes idagdag pa ang yummilicious lips nito,sarap halikan. Namumutok ang muscles niya yummylicious parin kahit tagakgak ang pawis."

kastigo ko sa aking sarili Pagkatapos noon, tuluyan na akong bumaba ng kama. Agad akong nagtungo sa banyo para umihi at magsepilyo. Habang nagsisipilyo, wala sa sariling napahawak ako sa aking tiyan nang bigla itong kumalam. "Gutom na gutom ka na naman, ano?" kausap ko pa sa sarili kong bituka. Sabagay, alas-diyes na nga ng umaga. Sa ganitong oras, karaniwan ay nakapag-almusal na ako at minsan ay naghahanap na rin ng meryenda.

"Ito ay tungkol sa pag-unawa sa iyong sarili at kung ano talaga ang ibig sabihin ng pag-ibig. Nagsusulat ako tungkol sa sarili kong mga karanasan, kung paano ako nahirapan sa paghahanap ng aking lugar at kung ano ang ibig sabihin ng tunay na kumonekta sa isang tao." Nakinig ako, nabighani sa lalim ng mga insight niya. "That sounds really personal. I didn't realize you were sharing so much of yourself." Tumango siya. "Hindi madali. Minsan parang na-expose ko ang isang parte ng sarili ko na hindi ako lubos na kumportable."

reklamo niya sa sarili. Tahimik na nakaupo si Aika sa loob ng sasakyan habang binabagtas ang kanyang destinasyon, kinuha niya ang salamin sa loob ng bag at minasdan ang sarili, “malaki ang pagkakaiba namin kahit lamang siya ng kaseksihan… Bakit ko ba kinukumpara ang sarili ko sa kanya?” bulong niya sa sarili.

malamig kong sagot, at nag-iwas na naman ng tingin sa kanya. “Hindi nawala, kasi kinimkim mo. Subukan mong ilabas. Subukan mong mag-share!; subukan mong tanggapin ang sarili mo, para tuluyang maghilum ang sugat sa puso mo.” Umiling-iling ako. “Paano ko naman matatanggap ang sarili ko? Hindi nga ako tanggap ng ibang tao; ng kuya ko?"

"K-Kuya Gael, tama si Dad, pwede mo pa rin naman ituloy ang pangarap mo, eh—" "At ano'ng alam mo sa pangarap, sa pangarap ko, Tallulah? Sige nga, ano'ng pangarap mo sa buhay? Ang mapanagasawa ako? Ang maging Mrs. Ramirez? Damn that dreams of yours, Tallulah! Stop talking na akala mo'y madali lang para sa akin ang ginawa mo. Well, hindi na ako magtataka dahil hindi mo nga naman kailangan mag-aral para umasenso dahil nasa iyo na ang lahat pero iba ako sa 'yo, Tallulah. Mahirap lang ako at kailangan kong mangarap para sa sarili ko na gusto mong sirain. Kung sa 'yo gusto mo ito, ako hindi!" Tumayo ito sa pagkakaupo at bumaling sa ama niya. "I'm sorry, Tito pero hindi ko ho kayang ikulong at ital

"Para kang mas matanda sa akin. Nagpapasya ka ba na i-friend-zone ako? Huwag mong sabihin na mabait ako. Hindi ako mabait. Ako ang pinakamasamang tao. Babaero ako at hindi ako maaasahan. Maliban sa alam ko kung paano magluto at maging gwapo, wala na akong iba pang alam. Ang negosyo ng pamilya ay ang pagsusumikap ng aking mga magulang noong bata pa sila kaya wala itong kinalaman sa akin. " Ito ang kauna-unahang pagkakataon na narinig ni Tiffany ang isang tao na minamaliit ang kanyang sarili katulad nito. Para niyang ibinababa ang kanyang sarili, ngunit kumakanta siya ng mga papuri tungkol sa kanyang sarili. Iniwas niya ang kanyang ulo habang tumatawa hanggang sa magmukha siyang demure.

sita ko sa sarili ko. Napatingin ako sa tuhod ko, masakit ito. Ito ang napala ko, may gasgas at sugat tuloy ang tuhod ko, dagdag peklat sa balat ko. Tumulo na ang pulang likido sa binti ko kaya agad kong kinuha ang panyo ko para itali sa tuhod kong may sugat. "Ayan kasi, hindi tumitingin sa dinaraanan. Napasubsob sa sahig, tuloy ang abot mong lampa ka!" inis na sita ko sa sarili ko.

"Ni hindi nga yata marunong ngumiti nang matino 'yon." Napatawa na naman ako sa sarili kong reklamo. "Saka ang hirap mabuhay sa mundong puro masusungit ang tao..." Huminto ako sandali bago mapailing. "Ay, bahay pala. Hindi mundo." Napakagat ako sa labi upang pigilan ang sariling matawa. Talagang wala na akong matinong kausap. Patuloy akong nagdidilig habang kinakausap ang sarili ko. Kung may ibang taong makakakita sa akin sa mga sandaling iyon, malamang ay iisipin nilang may sariling mundo ako.

Marahil siguro noon ay hindi ko masyadong ramdam at puro luha nalang ako luha. "What is love...for me love is self love. Para sa akin it is self love, it's all about loving yourself first. Kailangan muna nating mahalin ng lubos ang ating sarili para makita natin ang iba, para makita natin ang ating importansya, at para makita natin ang para sa atin. Nung una I lack with those hindi ko alam na hindi ko na pala minamahal ang sarili ko yung tipong hinahayaan mo nalang ang mga tao kung ano ang gusto nilang gawin sayo and yet ikaw tanggap ka lang ng tanggap hanggang sa makita mo nalang ang sarili mo sa harap ng salamin. Ibang iba ka na sa dati tapos maluluha ka nalang at matatawa ng pagkapait pai