Tula Tungkol Sa Sarili Example Novels & Stories

pakiusap ko dito kaya tumango ito sa akin "Ako na ang bahala ang mahalaga ay alagaan mo ang sarili mo at ang munting anghel na nasa sinapupunan mo" pahayag nito sa akin kaya tumango-tango ako rito "Kuya pagkalabas ko dito gusto ko po munang lumayo at umuwi kung saan ako lumaki ng hindi nalalaman nang iba" mahinang wika ko dito kaya natigilan ito

Usal n'ya sa sarili. Tulala siyang umupo sa gilid ng kama habang meron siyang naiisip na reyalisasyon: 'Meron nga yata'ng mga bagay na hindi mo puwedeng makuha kung hindi talaga laan sa 'yo, no? Siguro ay tanga lang talaga ako at ngayon lang ako nagising na dapat ay noon pa. Hindi bale, nagawa ko na ito noon, magagawa ko uli ito ngayon.'

Muling nagsalita ang nilalang na nasa aking likuran. "Aminin mo na lamang sa sarili mo na hindi mo kaya ng mag-isa...aminin mo na lamang sa sarili mo na mahina ka....napakahina mo at kahit kailan hindi ka ng mabubuhay ng walang natatanggap na tulo-- "

"Sa true lang Kuya, kung mag-amo ka lang sina, daw waay pakialam sa sarili mo, basin indi ka nya balikan. Lantawa bala sarili mo Kuya, daw waay ka na tana alaga ah.Malaba sinang buhok mo, daw waay kapa kapaligo. Sin-o man magbalik sa imo kung amo ka sina?" [Sa totoo lang Kuya, kung ganyan ka lang na parang walang pakialam sa sarili mo, baka hindi ka niya balikan. Look at yourself Kuya, para kang walang alaga sa sarili mo. Ang haba ng buhok tapos parang wala ka pang ligo. Sino naman ang makikipagbalikan sayo kung ganyan ka?]

kausap ko pa rin sa aking sarili. Tanga! Edi sarili mo lang din kinutusan mo! away pa rin ng alter ego ko sa akin. “Bahala ka nga sa buhay mo. Tsaka nababaliw na naman ako. Inaaway at kinakausap ko na naman ang aking sarili. Mukha kang tanga, Andrea!” ayan, pinagalitan ko na ang aking sarili. Parang baliw, e. Nakarating na ako sa aking silid. Napailing-iling na akong naghubad at pumunta na sa paliguan para maligo.

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

Paano ko uunahin ang sarili ko kung alam kong maraming tao ang mas masasaktan? Simula pagkabata, sanay na akong masaktan. Sanay na akong ikumpara sa iba; sabihan ng 'sana gan'yan ka', 'sana ganito ka', 'tularan mo si gan'yan', 'talunin mo si ganito', 'dapat lamangan mo sila'. Sanay na sanay na ako kaya mas okay ng ako na lang ang masaktan kaysa sa kanila. Kung sila ang lulubog, hindi ko sila kayang isalba lahat. Pero kung ako ang lulubog, mas marami silang mag-a-ahon sa'kin. Alam kong kahit ano'ng mangyari, hindi nila ako hahayaang malunod ulit.

Do I deserve this pain? Inayos ko ang sarili ko. Muli ay napangiti ako ng mapait dahil sa mga ala-alang naalala ko. Napaka-saya na mag mahal ng totoo at buong puso, pero masakit 'yong tipong hindi nasuklian 'yong nararamdaman mo. Kaya if ever na mahulog akong muli sa isang tao, I promised to my self that mag titira ako para sa sarili ko and mamahalin ko ng higit ang sarili ko.

bulong ko sa sarili ko habang mabilis na nag-iisip kung paano tatakasan ang sitwasyong ito. Halos malaglag ang panga ko habang nilalagay na nila ang mga mamahaling tuwalya at sabon sa gilid ng bathtub. Para silang nasa sariling mundo, walang kamalay-malay na ang utak ko ay nag-o-overdrive sa kaba. "Uh, teka lang, mga ate," sabi ko, pilit na pinipigilan ang boses ko na manginig. "Hindi ba pwedeng ako na lang mag-isa? Kaya ko naman 'to, promise!"

lahat ng iyon ay posibleng maglaho na lang dahil sa isang gabing pagkakamali. Tama ang Lola niya. Siya ang magdurusa sa pag-ibig bilang kapalit ng pagtataksil ng kanyang ama sa kanyang ina. Nakakatawang isipin na siya ngayon ang naghihirap, kahit wala naman siyang ginagawang masama. Akala niya may pagkakataon na rin siyang maging masaya. "What's happening here? Ara? Uncle?"