Tulang Liriko Halimbawa Novels & Stories

“Pwede bang tumalikod ka muna?” Sumghal siya na tila ‘di makapaniwala sa narinig pero tumalikod din. “’Wag kang titingin ha? ‘Di rin ako titingin.” Narinig ako ang bahagya niyang pagtawa. “Dalian mo nalang dyan. I won’t look.” Inalis ko ang suot ko at iniwan ang spaghetti strap ko at cycling shorts. Inabot ko ang mga damit niyang nasa gilid at ganoon din ang ginawa niya.

Saan ba 'to galing? Yung lyrics niya kasi ay parang 'hmm ang 'yong labi, pakagat kahit konti, mayakap ka, mal*plap ka'. Kung sino man ang nagpapatugtog no'n, ang sarap niyang batuhin ng hollow blocks.

Humakbang nang dalawang paa si Darryl habang binibigkas niya ang tula, parang ginagawa ng mga ancient scholars. Si Li Bai ang nagsulat ng tulang ito sa Imperial Concubine Yang para puriin ang kanyang kagandahan! Ang Wealth Dance Hall ay tumahimik matapos bigkasing ni Darryl ang kanyang tula. Sa sobrang katahimikan, kapag may nahulog na karayom sa sahig ay sadyang maririnig ito! Walang nagsasalita, nagnilay sila sa tulang narinig nila!

Nang may isang lalaki na pumasok naka barong panga “katulad ng mga alon sa dagat ay hindi kumukupas ang pag-ibig ko saiyo, aking irog ko ay sagutin mo ako. Katulad ng ibon sa himpapawid hindi titigil ang pagkumpas ng aking pakpak para ikaw lamang ay mapuntahan at aking masilaya--” "Tigil" sigaw ko at tumigil nmn siya habang nakatingin sakin "Ano kaba? nanliligaw kaba? Kung hinahanap mo nililigawan mo wala dito!!!, hindi poetry competition ang pinuntahan mo hah! Kundi entertainment kundi kanta at sayaw pati pag arte hinahanap namin hindi yung lintik na mag tula² ka dyan." inis Kong sabi

LIA “Labing-lima” Ibinagsak kong muli sa sahig ang katawan na unti-unting nasusunog, hindi ko maiwasang mapangiti. Muli akong sinugod ng sampung mga hangal, sabay ang kanilang pag-atake, pero wala paring nakalusot mula sa aking paningin. Isa-isang nagtumbahan at naglaglagan ang ibat ibang parte ng katawan ng mga immortal na nakakalaban ko at nagsisimula na silang maging abo. Tinitigan ko ng mabuti ang papaakyat na araw, “ang ganda... Ang ganda ng simula ng araw ko.”

Hindi na ako nag-abalang lumingon pa. This is the end of my eight-year suffering. Panahon na para pagtuunan ko naman ang buhay ko kesehodang parang napakaimposible nang bumalik pa sa dati ang lahat. Malubhang sugatan na ako sa laban. Kaunting tulak na lang, maghihingalo na ako. Nabunutan na ako ng isang napakalaking tinik sa d****b. Sa wakas natapos din. Ang hindi ko lang napaghandaan ay ang pagtubo ng isa pang tinik sa loob.

“Ikaw lang mahal laman ng tula. Tunog ng gitara't, himig ng kanta Kumupas man ang tinig ay hindi mawawala Hiwaga mong dala, Ikaw aking musika.” Kiro started singing. Unang linya pa lang ay naluluha na ako. Gusto kong tumingala upang pigilan ang mga luhang pumatak ngunit natatakot akong may makaligtaan. Ayokong tanggaling ang mga titig, nais kong masilayan ko bawat kilos niya’t hakbang lalo ang pagsilay ng ngiti sa labi niya kapag makita ako. Labis ang pagpipigil kong wag tumulo ang mga luha ngunit ng unti-unting bumukas ang kurtina at sa wakas ay masilayan siya ng mga mata ko ay ‘di ko na napigilan ang pagpatak ng isang butil ng luha sa pisngi ko hanggang sa sunod-sunod na silang nagsilagla

Ibinaba ni Kiel ang kaniyang mukha sa balikat ko, itinatanim ang isang napakalambing at madiin na halik sa aking leeg na agad na nagpalukso sa puso ko sa matinding kilig. "You execute your retribution with such delicious arrogance, mon amour," ang pabulong at napakasexy na wika ni Kiel. Ang kaniyang mainit na hininga ay nagpataas ng balahibo sa aking balat habang mas lalo niyang inihapit ang katawan ko sa kaniya.

Biglang may tumugtog. Isang lumang love song mula sa playlist ni Rafael. Tumigil siya sa ginagawa niya. Lumapit si Rafael at hinila siya palapit. “Marunong ka bang sumayaw?” tanong nito. “Hindi,” tawa ni Liana. “Okay lang,” sagot ni Rafael, inilalagay ang kamay sa bewang niya. “Ako din, hindi masyado. Pero sabay tayong matututo.”

Malakas n ma sigaw ni Llewela at pinag sisira nito ang papel, habang si Lilura naman ay tumigil sa paglalakad at humawak ito sa malaking debris ng semento upang kumuha muna ng lakas. “Minsan, ang mga mata natin ang totoong taksil sa atin. Dahil nakikita na natin ang katotohanan, pero mas pinili nitong nagbubulag-bulagan dahil may gusto ang isip natin na sagot..” maka hulugan na wika ni Lilura. “Kunin niyo si Lilura..” utos ni Flame at agad itong nag lakad patungo sa harapan upang salubungin si Lilura.