Tulang Romansa Novels & Stories

Binuhat sya muli nito pabalik sa higaan, ang akala nya ay magpapahinga na sila dahil kapwa pagod na pagod na ngunit muli nitong isinubsob ang mukha sa dibdib nya at nag uumpisa nanaman sa pag romansa. Hindi nya na namalayan kung anong oras sila natapos dahil sa paulit ulit nitong pag dagit sa katawan nya, Tila wala itong sinayang na sandali sa pagitan nila at kung hindi pa sya nakatulog ay mukhang hindi pa sya titigilan ng lalaki.

(SPG ALERT !!!! psensya na po di ako magaling pagdating sa SPG) Romary pov; Pilit ko mang pigilan ang sarili ko na huwag tumugon parang may sariling pag iisip ang mga labi ko,muli nanaman ako nadadala sa mga halik niya na nagbibigay init sa aking katawan ,unti unti sumisiklab ang apoy na matagal nang nakatago sa katawan ko ,ang halik na kanina'y mapasuk at may halong panggigigil ay dahan dahan nagiging maingat ,hindi ko nanamalayan na tumutugon ako dahil doon lalong naging pabor sa lalaki ang pagganti ko sa kanyang mga halik napasinghap ako ng simulang ipasok ni Jiro ang kamay niya sa loob ng suot kong tshirt ,ibang ibayo ang nararamdaman ko ng lumapat ang mainit na palad nito sa malulusog k

"Tama ba ako, Ate Tacing?" Tumango si Nana sa tanong ni Tiya. "Ang pamilyang Romualdo at Nuevas ang pinakamayamang angkan dito pero dahil sa liit ng membro ng pamilya nila ay hindi sila dumami. Si Don Isagani ay may isang kapatid na babae pero pumanaw na matandang dalaga. Si Don Anselmo na ama ni Danilo ay nag-iisa rin na anak."

"Ang daming bagong romantic movies ngayon, hindi ka ba updated?" Umasim ang mukha ko sa sinabi niya. "I have no time for nonsense story that will not happen in real life. Romantic movies are just feeding up our delulus and I am done with it," bitter na saad ko sa kaniya. Natawa ito sa sagot ko. "Ilang kilong ampalaya ang nilunok mo ng buo?" Hindi ko siya pinansin at tumingin kay Kuya Sandro na nakangiti lang habang nakatingin sa akin. "Stop looking at me. You might fall harder and I can't catch you," magaspang na saad ko sa kaniya.

"Hmm? Every girl's dream? Teka lang, Ma'am, huli na yata ako sa balita. Pero correction lang: hindi lahat ng babae ay pangarap na maikasal. Maraming babae ang ayaw magpakasal hindi dahil ayaw nila sa ideya na 'yun, ha? Ayaw lang nila kasi anong point kung mabibilang na lang sa mga daliri ang mga matitinong lalaki? Ma'am, hindi basta-basta ang salitang kasal. "Hindi siya tulad ng mga napapanood sa TV na romantic lang tingnan, e forever na. Naku, Ma'am! Hindi romance ang kasal. Commitment 'yun. Hindi rin siya fairytale. Isa siyang sagradong sumpaan. Once na nando'n ka na, there is no turning back. Kaya kung hindi pa buo ang loob mo, pwede pang magdalawang-isip," pinal na sabi niya sa akin.

Romantic! Agad na nagbalik sa isipan ni Lara ang salitang iyon habang nang mga sandaling iyon ay tila ba inilalampaso ni Joaquin ang dila nito sa kanyang pagkababae. Totoong romantic para sa kanya ang lahat ng nangyayari. Lalo na ang dinig na dinig pa rin niya ang lagaslas ng tubig na nagmumula sa shower na naiwan nilang bukas.

“Sabagay, ako nga ay sawa na rin sa mukha mo.” “O, ‘kita mo?” sambit ni Lola Kora na hindi man lang nainsulto. “Kung makakapamasyal siya uli, trabel-trabel ba? Baka may makilala siyang gwapong lalaki at ‘yong nga sinusulat niya, magkaroon ng basehan. Lalo na ‘yang mga romansahang iyan.” Napangiti siya. Palihim siyang nagbabasa ng mga sinusulat ng kanyang apo nitong huli. Panay romansa. Kahit papaano naman ay nakakapag-imbento ito ng mga nakakakilig na eksena kahit ni hindi man lang nakaranas makipag-holding hands sa mga boys.

Chapter 48 Claudia’s POV “Welcome back!” Masiglang sinalubong ako ni Roselle ng mahigpit na yakap sa sandaling makapasok kami sa ancestral house. Kasunod niya si Rommel na nakangiti rin habang nakasandal sa may pinto. “Grabe, sa wakas! Kumpleto na ulit tayo!” masayang sabi ni Rommel. Napangiti ako habang niyayakap silang pareho.

Ang kanilang romansa ay nagbunga. Niyakap ni Rafael si Lia na punong puno ng pagmamahal at pagkamangha. "Ang New Core. Ang Ultimate Foundation. Ito ang huling gusali na kailangan nating itayo, Mahal. Ang ating pamilya."

Dahan-dahan silang bumaba sa bawat baitang ng marmol na hagdan, tila mga tauhang lumabas mula sa isang klasiko at romantikong pelikula. "Look at them," bulong ng isang panauhin sa tabi ko. "A perfect match. True love is alive in Paris tonight." masayang sabi nila. Ang mga salitang iyon mula sa mga panauhin ay tila naging malabong ugong na lang sa pandinig ko. Dahil sa sandaling iyon, ang paningin ko ay naging tila isang lente na nakatutok lamang sa isang direksyon, sa kabilang dulo ng nagliliyab na bulwagan.