Tungkung Langit Novels & Stories

Tumayo ako sa tabi niya. “Look up, Wife,” aniya nang hindi inaalis ang titig sa taas. Tumingala ako. “What do see?” Walang ni isang bituin sa langit. Tanging ang buwan lang ang nagpapaliwanag sa itim na kalangitan. Pinapalibutan din ito ng bilog na bahaghari. “Buwan...” Napatitig ako sa ganda nito. “Buwan na tanging nagbibigay liwanag at kulay sa madilim na kalangitan,” paglalarawan ko sa nakikita.

Eh di sana, ilang buwan ko na din sana naranasan ang langit sa piling nito "Teka! Teka lang..anong langit?" sigaw ng isipan ko. shit..langit---- or ---ahhh, ewan! Basta! Masarap naman ang nangyari sa amin kagabi kaya lang, may aftershocks pala kinaumagahan at hangang ngayun, hindi pa rin nakakabawi ang katawan ko

isa nga ba? ***** Yumanig ang buong lupa sa libingan at kumidlat nang malakas pero walang senyales ng pag ulang magaganap. Ang mga uwak ay lumipad lahat sa kalangitan na nagdagdag sa pagiging madilim ng kalangitang tanging liwanag lang ng buwan ang mayroon. *****

“Kung gusto mong bumaba ng bundok, mas maganda kung ngayon na. Kung hindi, mag-book ka na ng tutuluyan. Delikado magmaneho sa ulan. Madulas ang daan—lalo na sa kurbada.” Napatingin si Alyssa sa langit habang patuloy siyang naglalakad. Mabigat ang hakbang, pero higit na mabigat ang pakiramdam sa kanyang dibdib. Walang bituin sa kalangitan—ni isang kisap ng liwanag ay wala. Tanging makapal at madilim na ulap ang bumalot sa kalangitan, na para bang may gustong ikubli, isang emosyong pilit na kinikimkim. Sa kanyang paningin, ang langit ay parang isang nilalang na tahimik ngunit puno ng hinanakit. Tila ba may tinatago rin itong lihim—isang luha na hindi pa ibinubuhos, isang pait na mamayang gabi

“Narating mo na ba ang langit babe?” Oo, langit na walang hagdan este hanggan. Hapong-hapo na ako at pariho kaming hinihingal. Bunotin mo na yan babe baka magsisimula na naman yan. Mabuti nalang at nakinig ang haliparot.

Papalubog na ang araw at may kakaunting bituin sa langit ang unti-unting nagpapakita. Kay gandang pagmasdan ng kahel at indigo na kulay sa kalangitan ngunit hindi maramdaman ni Zia ang saya. Parang kahit anong ganda ng langit at kinang ng butuin ay tila puro dilim lang ang nakikita niya. Kapag ganitong nagugulumihan ay naiisip niya ang kapatid na siyang sandalan kapag hindi malaman ang gagawin. Lagi itong may payo sa kanya… na mas higit niyang kailangan ngayon.

Dahil sa init, hindi na makilala ang bangkay ko. Tanging ang mga mata ko lang ang nanatiling dilat na para bang namatay akong walang kapayapaan ng isip. Ang ilang bahagi ng aking bangkay ay naagnas hanggang sa punto na ang mga buto ko ay nakalantad, at ang iba ay ginagapangan ng mga puting uod. Nang bumukas ang pinto ng trunk, nagulat ang mga langaw na nakahiga sa aking bangkay, at walang katapusan ang hugong na tunog.

Lugmok ako sa sakit, pero hindi ko gusto mamatay. I am nowhere, makulimlim ang langit mukang uulan pa ata. Tama yan saluhan ako ng kalangitan para naman hindi ako mukang baliw na naglalakas habang umiiyak. Napangiti ako ng biglag bagsak ng ulan. Hindi pa din pala masama ang langit sakin dahil sa ulan nakahanap ako ng karamay, nakakaiyak ako ng hindi napapansin ng mga taong madadaanan ko.

biglang sabi niya matapos ang katahimikan. "Ano naman 'yon?" "Ayon sa kuwentong iyon, ang araw, buwan, at ang mga bituin sa langit daw ay ang korona, suklay, at ang kuwintas ni Alunsina. Parte ng mga alahas na isinaboy ni Tungkung Langit sa kalangitan para lang makita si Alunsina. At saka 'yong ulan at kulog? Luha at boses raw ni Tungkung Langit 'yon, na desperadong tinatawag ang kaniyang asawa at dinadamdam ang sakit ng kaniyang pagkawala. See? That's how he loves Alunsina 'cause up until now, nararamdaman pa rin natin ang kulog at ulan kaya ibig sabihin umiiyak pa rin si Tungkung Langit sa pagka

Hinampas-hampas niya iyon pero lalo lang sumisikip at sumasakit. Tumingala na lang siya sa langit, umaasa na makita iyong mukha na sobrang miss na miss niya na. Pero ang tanging nakikita niya lang ay mga nagkikislapang bituin na ang gandang pagmasdan, dumagdag pa ang nakangiting buwan. “Babe, are you up there wwith the stars?” bulong niya. “Kasi parang oo. I mean, mas maganda. Pinakamaganda ka sa lahat…”