Tungkung Langit Novels & Stories

Takot, pangamba, at pagkapahiya. Para itong pinagsakluban ng langit at lupa ng sabihin kong buntis ako. Kaya naman, hindi ako titigil hangga’t hindi nito nilulubayan si Franco. Hinding-hindi ako papayag na maagaw nito sa akin ang aking asawa! Over my dead body!

Golden Horizon Study Ang langit sa labas ng bintana ay naging madilim na, ang mga bituin ay kumikislap sa mataas na kalangitan, at ang malamlam na liwanag ng buwan ay pumasok sa mga bintanang salamin, habang ang malamig na sahig ay kumikislap ng isang malamig na liwanag.

Kumikislap ang mata, parang bata na sinorpresa ng langit. Agad siyang tumakbo palabas, halos madapa sa pagmamadali. Paglabas niya, nakita niya ang kotse. Pamilyar. Pamilyar na pamilyar na parang kamay na kanina niya pa gustong hawakan. "Darvey..." Napakapit siya sa dibdib, sinusubukang pigilan ang luha pero hindi niya kaya. "D-dumating ka," bulong niya, halos pungkian.

I've been wishing for this day, Ang ma kompleto kaming mag pamilya. MATAMAN akong nakatingin sa mabituin na langit rito sa roof top, magaan Rin Ang pag bagsak Ng tubig sa talon at kumikintab Ang blue lagoon habang natatamaan Ng liwanag Ng malaking buwan sa mabituin na langit. Napapangiti Ako sa tuwing nadadampian Ako Ng malumanay na hangin, Hindi Naman Ako nalalamigan dahil sa suot Kong sweater at sa isang mug Ng kapeng nasa gitna Ng mga palad ko.

Tinulungan na niya ito sa pagkilos hanggang sa sabay nila naabot ang biyaheng langit. Parehong habol ang hininga nang humupa ang init ng kanilang mga katawan. Hindi agad nakababa ang dalaga sa kandungan ng huli dahil ayaw nito. Nais pa umano nitong namnamin ang katatapos lang nilang pag-iisa.

Para akong binagsakan ng langit at lupa habang naka-upo at nakatitig sa yellow pad na hawak ko. Ang sabi kasi rito ay lilinisin ko raw ang swimming pool ng tatlong araw magmula ngayon. Seriously? Tatlong araw? Sa swimming pool? “Argh! Nakakainis talaga siya!” Sigaw ko at inis na sinabunotan ang sarili. Ang magulo kong buhok ay mas lalo pang gumulo. “At sinong nakakainis?” napatingin ako sa likod ko at nakita ko si Tin. Umupo ito sa harap ko at nilapag ang dala niyang tray.

Marahil nakatulog na ito. Nang tignan niya ang langit, may makislap na bagay ang tila gumuhit doon. It was a shooting star. He closed his eyes and silently wished for the heaven in his arms to never ever fade.

“Ikaw, asaan ang lantern mo?“ He shrugged. “I don't need one.“ “Why?“ “Because I can always talk to her in my dreams.“ Maikling sagot niya. “You dream of her . . . always?“ Tumango lamang ito bilang sagot sa akin. Maya maya pa ay may paisa-isa nang lantern ang lumulutang sa kalangitan. Kaunti lamang ito hangang sa masakop ng dilaw na ilaw ang madilim na gabi. Para itong nga bituing nagniningning. Lahat kami'y nakatingala sa langit at tinitingnan ang pagsayaw ng mga ito sa hangin.

Tumanggi siyang umalis, hindi kahit ano. Ang Langit Devouring Beast ay gumulong sa sahig. Nais niyang makalaya mula sa puting lobo Lahat ng pagsisikap niya ay walang kabuluhan, ngunit ang lahat ng kanyang pagsisikap ay walang kabuluhan. Makalipas ang ilang minuto, bumagsak ang napakalaking Heaven Devouring Beast. Kinagat ito ng puting lobo hanggang sa mamatay.

Si Kuya C lang talaga ang pinaka-the best, sunod sa mahal kong si D. Ibinalik ko ang tingin sa telescope, dahan dahang umawang ang bibig ko nang isa isang may maglabasang fireworks sa kalangitan. Dahil sa pagtapat ko sa telescope ay kita kita ko iyon. Mula sa isa, naging dalawa, tatlo hanggang sa nagsunod sunod na.