Tungkung Langit Novels & Stories

Wala man lang kadala dala sa sobrang karupukan. But I won't cry this time. There's no point in crying over a spilled milk. Hindi ko na maibabalik kung anong kinuha niya. Ito na ang napapala ko sa pagiging marupok ko. Pero okay lang, babangon at lalaban pa rin ako. Wala pa ring makakatumba sa isang Sky! Ako kaya si Langit.

Titingnan ang langit, bibilangin ang mga bituing naroon, hanggang sa siya ay antukin at makatulog. Presko ang hangin sa kanyang silid, kaya’t bihira siyang magbukas ng air-con. Humiga siya upang simulan ang pagbibilang ng bituin sa langit. “One, two, three…” Hindi niya alam kung ilang bituin na ang kanyang nabibilang, nang magsimulang bumigat ang talukap ng kanyang mga mata. Nahuhulog na ang diwa niya sa kawalan.

puno ng pagtataka ang boses nito. Hindi ko ito sinagot. Bagkus ay tumayo ako at tinungo ang balcony. Gusto kong lumanghap nang sariwang-hangin. Mabigat lang kasi ang dibdib ko. Nag-angat ako ng tingin. Napangiti ako nang makita ang ilang mga bituin sa kalangitan.

“Ohhh fuck!” Malakas niyang ungol nang biglang ipasok nito ang isang daliri sa loob, muli pang nanginig ang kanyang mga tuhod sabay tila may sariling isip ang balakang na kusa iyong kumilos at inikot na tila ba ang pagkalal*k* ni Zack ang kanyang sinasayawan.

Mapipilitan akong mag-abang doon sa baba jusko! Sa gitna ng pagdadalamhati ko no'n ay may pumara na isang jeep, Guada ang biyahe. Sumenyas ang driver na isa pa raw kahit obvious naman na siksikan na sa loob, pero wala akong choice kundi i-grab na ang opportunity na iyon para makauwi lang lalo na't ramdam ko ang nagbabadyang ulan dahil sa simoy ng hangin at hindi karaniwang madilim na langit sa ganitong oras sa ganitong panahon. Siniksik ko talaga ang sarili ko sa kaunting space na natitira kahit na wala naman akong maupuan na. "Kuya, sabit na lang ako...dito ka na." biglang sambit no'ng isa kaya napatingin kami sakaniya na biglang umalis sa upuan niya...

“Napakasarap sa pakiramdam.” Sa langit, parang mga diamante ang kislap ng mga tala at bituin. Malinaw na nakikita ang iba’t-ibang stars constellations dahil walang kaulap-ulap at banayad pa ang ihip ng hanging Amihan. Ang higaan namin, parang niyebe sa lambot. In-order ko online para sa mga pagkakataong ganito. Malalaki ang aming unan at komportable.

Biboy POV Kinuha ko ang susi ng kotse at mabilis na lumabas ng bahay para mag-unwind. Napakalakas ng kabog ng dibdib ko sa matinding inis at galit. Hinarurot ko ang sasakyan patungo sa isang tahimik na overlook sa Tagaytay, kung saan tanaw ang malamig na hangin at ang madilim na lawa. Ipinatong ko ang dalawa kong braso sa bakal na kalye at huminga nang malalim, pero hindi pa rin mawala ang bara sa aking lalamunan.

Sinulyapan naman siya ni Vahlia at sumunod na tumingala. “Isang batang baboy ramo ang laging tumitingala sa kalangitan sa tuwing sumasapit ang dilim. Laging humihiling na sana ay naging bituin na lamang siya. Malayang kumikinang at walang mabigat na problemang dinadala. Sumapit ang isang madilim na gabi kung saan nakakita siya ng bumubulusok na bulalakaw mula sa kalangitan.” Tumikhim ang lalaki bago ipinagpatuloy ang kuwento.

Sabi pa nito bago tumingala ulit sa langit. “Madami bang bituin ngayon sa langit? Kung oo tumahol ka ng isang beses at kung hindi naman ay kumahol ka ng dalawang beses.” Tumingin ako sa langit, maliwanag ang buwan ngayon at puno ng mga stars kaya kumahol ako ng isang beses.

sagot nito “May tama ka! Si Vernice nga lang pala ang pinagsasabihan noon ng mga kanyang lakad. Malabo na ipaalam niya sa atin. Suntok na yon sa buwan dahil si Vernice lang ata ang pinagkakatiwalaan niya sa ating lahat. Sayang nga lang yung ganda ni Vernice. Hindi napapansin ni Sir Raffy."