Tungkung Langit Novels & Stories

"PHILIPPINE time is 1:45 in the afternoon. Temperature is 28 degrees Celsius. Stay dry as rain is in the forecast..." Tinanggal ni Jamilla ang sunglasses at napatingala sa makulimlim na kalangitan. Heaven knows she's coming back. Pero walang bagyo o anumang kalamidad ang puwedeng pumigil sa kanyang pagbabalik. Pinaghandaan niya iyon ng walong taon.

Bakit sila pa na hirap na hirap na nga ang pinagsasakluban pa lalo ng langit at lupa? Ilang minuto siya na nag-iiyak. Pinagtitinginan na siya ng mga tao na nagdadaan sa hagdanan, pero wala na siyang hiya. Inisip niya na iyon na nga lang ang libre sa mundo, ang umiyak, ipagkakait rin ba sa kaniya? Bumaha pa ang kaniyang luha na halos hindi na siya makahinga.

CHAPTER 1: Ang Hatol ng Bilyonaryo Ang langit ay tila nakikiramay sa bigat ng bawat tibok ng aking puso. Sa labas ng naglalakihang bintana ng mansyong Alcantara, ang ulan ay walang tigil sa pagbuhos, tila isang dagat na gustong lumunod sa buong mundo. Ngunit sa loob ng engrandeng sala, mas malamig pa ang atmospera kaysa sa hanging dala ng bagyo.

Biglang may mga batang tumakbo palabas. At sa isang iglap… Literal siyang sinalakay ng yakap. Napahinto ako habang pinapanood siya. “Miss kita!” sigaw ng isang bata. “ATE MAY PASALUBONG KA BA?!” “ATE ANG TAGAL MO!” Tumawa si Sky habang niyayakap ang mga bata isa-isa. “Oo na, oo na!” natatawa niyang sabi. “Dahan-dahan! Baka madapa tayo!”

Basta't maibalik n'ya lang ang dating sila. Habang umiiyak at nagdadalamhati ay napatingin si Erza sa langit. Nawala ang mga bituin at nagsisimulang sumama ang panahon, pati ang simoy ng hangin ay nagsisimula ng umihip ng malamig. Napayakap si Erza sa kanyang sarili sabay kumolog ng malakas at may kahalo pa itong matinding pagkidlat sabay bagsak naman ng malakas na ulan.

pero baka ito na nga Ang magdadala sakin sa toktok, why not grab it nalang Diba? tsaka kahit kuntento na ako sa Buhay ko ngayon at experience ay pinangarap ko Rin Namang makatungtong sa tuktok kahit Minsan, kaya baka ito na Ang sagot sa panalangin ko.

"Kung gano’n… sino?" Naputol ang video. Biglang nag-brownout. Lahat ng ilaw ay namatay. At sa dilim, narinig nila ang isang pagsabog.

Tuwang-tuwa pa si Lander nang sandaling iyon. Agad nagkapira-piraso ang puso ni Vanessa. Bumuhos ang luha sa mga mata niya. At imbes na komprontahin ang dalawa, mas minabuti na lang niya na lumayo upang walang mangyaring gulo. Tumakbo siya nang tumakbo, hanggang sa biglang bumuhos ang malakas na ulan. Imbes na sumilong, hinayaan niya lang na m*****d sa ulan ang katawan niya. At nang sandaling iyon, tila nakikisama ang kalangitan sa kaniyang pagdurusa. Kasabay ng bawat patak ng ulan ay ang pag-alulong ng kulog at ang paghatak ng kidlat na pumupunit sa madilim na kalangitan—parang salamin ng nagngangalit niyang damdamin.

Tumawa si Ruby at nag-order ng isang round ng inumin, sinabing ito ang kanyang treat para sa gabi. May nagmungkahi sa oras na yun na maglaro kami ng Truth or Dare para buhayin ang mood. Nang umikot ang bote, nauna itong tumuro kay Ruby. Ngumuso siya ng mapaglaro. “Truth."