Tungkung Langit Novels & Stories

Nang maitulak ko ang pinto ay agad na umihip ang malakas at malamig na hangin. The air was full of moist. Mukhang uulan nga ng malakas. Nang mag-angat naman ako ng tingin, bumati sa akin ang makapal at madilim na kalangitan. Wala ni-isang bituin sa langit. Tanging ang makapal na ulap lamang ang naroon na tila nabibigatan na sa mga dinadala. Kung sakaling bumuhos ang ulan, imposibleng masundo ng chopper si Nexon sa La Trinidad. Hindi pwedeng bumyahe sila sa himpapawid dahil delikado.

winika ni Macario sa kanila Hanggang sa may dumaan na matandang babae na nakapansin sa kanila at sila ay nilapitan "mga iho at ineng ! Baket narito pa kayo sa daan? at may dala pa kayong munting sanggol Gabee na at mukhang nag susungit ang langit" sabay tingen sa kalangitan . Agad na tumingin si Macario at Malakas sa kalangitan at sumagot si macario "tama sya mukhang nag susungit ang kalangitan kelangan na naten makahanap ng masisilungan wika ni macario sabay baling ang tingen sa matandang babae inang salamat po sa inyong babala ! Maiwan po muna namen kayo kame ay mag hahanap ng masisilungan bago pa dumating ang pag susungit ng langit dagdag pa nya rito

"OHH, LUCY PEARL. KAY GANDANG PANGALAN. NAKAKADEMONYO SA SARAP! PWEDE KO BANG MALAMAN KUNG PWEDE NA NATING SABAY NA PUNTAHAN ANG LANGIT?" "ANONG LANGIT?" "HEAVENLY FEELING! PWEDE KO NA BANG IPASOK SA 'YO ANG KAHABAAN KO?" "OH, FUCK! YUN BA MEANING NO'N? SIGE, IPASOK MO NA!"

"PHILIPPINE time is 1:45 in the afternoon. Temperature is 28 degrees Celsius. Stay dry as rain is in the forecast..." Tinanggal ni Jamilla ang sunglasses at napatingala sa makulimlim na kalangitan. Heaven knows she's coming back. Pero walang bagyo o anumang kalamidad ang puwedeng pumigil sa kanyang pagbabalik. Pinaghandaan niya iyon ng walong taon.

Bakit sila pa na hirap na hirap na nga ang pinagsasakluban pa lalo ng langit at lupa? Ilang minuto siya na nag-iiyak. Pinagtitinginan na siya ng mga tao na nagdadaan sa hagdanan, pero wala na siyang hiya. Inisip niya na iyon na nga lang ang libre sa mundo, ang umiyak, ipagkakait rin ba sa kaniya? Bumaha pa ang kaniyang luha na halos hindi na siya makahinga.

“Good luck po!” Napahawak ako sa noo. “Absolutely not.” “Aww.” biglang sambit ni Sky. “Takot ka?” Agad akong napatingin sa kanya. “Excuse me?” “Takot nga.” “Hindi ako takot.” “Prove it.” Fuck. Alam ko ang tingin na iyan. Kapag ganiyan si Sky, hindi siya titigil. Kahit apocalypse pa ang mangyari. Kaya makalipas ang limang minuto. Naroon ako. Nakaupo.

pero baka ito na nga Ang magdadala sakin sa toktok, why not grab it nalang Diba? tsaka kahit kuntento na ako sa Buhay ko ngayon at experience ay pinangarap ko Rin Namang makatungtong sa tuktok kahit Minsan, kaya baka ito na Ang sagot sa panalangin ko.

"Kung gano’n… sino?" Naputol ang video. Biglang nag-brownout. Lahat ng ilaw ay namatay. At sa dilim, narinig nila ang isang pagsabog.

Tuwang-tuwa pa si Lander nang sandaling iyon. Agad nagkapira-piraso ang puso ni Vanessa. Bumuhos ang luha sa mga mata niya. At imbes na komprontahin ang dalawa, mas minabuti na lang niya na lumayo upang walang mangyaring gulo. Tumakbo siya nang tumakbo, hanggang sa biglang bumuhos ang malakas na ulan. Imbes na sumilong, hinayaan niya lang na m*****d sa ulan ang katawan niya. At nang sandaling iyon, tila nakikisama ang kalangitan sa kaniyang pagdurusa. Kasabay ng bawat patak ng ulan ay ang pag-alulong ng kulog at ang paghatak ng kidlat na pumupunit sa madilim na kalangitan—parang salamin ng nagngangalit niyang damdamin.

Tumawa si Ruby at nag-order ng isang round ng inumin, sinabing ito ang kanyang treat para sa gabi. May nagmungkahi sa oras na yun na maglaro kami ng Truth or Dare para buhayin ang mood. Nang umikot ang bote, nauna itong tumuro kay Ruby. Ngumuso siya ng mapaglaro. “Truth."