Two Different Worlds Novels & Stories

Hindi ko alam kung sa mundo ng Holmes at Fendi, sino ang mas mapanganib: ang matamis na boses ni Jayden na puno ng proteksyon, o ang mapanganib na halik ng ngiti ni Erickson na puno ng lihim na pangako. At sa gabing iyon, habang naglalakad ako pauwi, naramdaman ko ang pagkakaroon ng dalawang mundo—ang isa ay puno ng pangarap at seguridad, ang isa ay puno ng tukso at panganib. Hindi ko pa alam kung saan ako babagsak. Pero alam ko ang isang bagay: Hindi ko pa naranasan ang ganitong init.

### Prologue In the bustling heart of the city, where skyscrapers kissed the clouds and dreams clashed with reality, two worlds collided—a world of privilege and power, and a world of resilience and passion. Jarren, a wealthy CEO with a reputation as sharp as his tailored suits, navigated the high stakes of corporate life with ease. On the other side was Keisha, a fierce and independent woman striving to make her mark in a world that often underestimated her. Their paths crossed in a heated rivalry, each challenge intensifying their animosity, yet beneath the surface simmered a tension that neither could ignore.

Ngayon namin sila personally na makikilala. Kilala kami bilang mga tagapagmana ng sikat na business sa buong mundo, sa iba't ibang panig ng mundo. Siguro kaya dahil duon, iba na 'daw' ang takbo ng mundo ngayon. Masyadong delikado na kahit politika ay 'di kayang masolusyonan. And that's their reason. But, still. Ugh. Nakarating na ako't siguro si tadhana. Yieh. Ew, kadiri. Kase ganito, on timing sabay-sabay kaming nakarating at nag park. Galing 'no? That's us. Smirk.

Sa ating mundo ay mayroong dalawang uri ng tao na naninirahan dito. Una, ang mga taong mortal. Sila 'yung mga taong normal lang ang pamumuhay. Wala silang pakialam sa paligid dahil mga makasarili sila at hindi nila iniisip 'yung iba. Pero hindi naman lahat ng taong mortal ay gano'n.

Tsk. Ilang minuto na rin ang sumapit, ma-isang oras na ay hindi pa rin bumabalik si Rin. Siguro dumiretso na iyon pauwi. It doesn't matter to me too. Simula lang ng makilala ko iyan hindi na natahimik ang mundo ko. Sa dinami-rami ng tao na p'wede niyang pagtuunan ng pansin, ako pa talaga. Hah!

Sa bawat hinga ng binata, kahit mahina, ay parang isang suntok pabalik sa mga kamay ng kamatayan, isang paninindigan na hindi siya basta-basta bibigay. At sa gitna ng dilim, dalawang mundo ang magkasalungat na nabubuhay: ang mundo ng pamilyang kumakapit sa pag-asa, at ang mundo ng kalaban na nagdiriwang sa paniniwalang sila ang nagwagi. Pero ang katotohanan? Ang laban ay kasisimula pa lamang.

“Akala ko may maaalala ako kung pupuntahan ko.” Huminga siya nang malalim. “Pero wala.” Tahimik akong nakamasid. Sa bawat salitang binibitawan niya, ramdam kong may dalawang mundo ang magkasabay na gumagalaw—ang mundong kasama kami, at ang mundong pilit siyang hinihila pabalik ng babaeng nasa kabilang linya. “Gabi na rin,” sabi niya pagkatapos ng ilang segundo. “Bukas ng umaga na lang ako uuwi.”

Naghihintay ito na sumagot ako. “Ganito kasi ‘yon, anak.” Paano ba ‘to. “Ako at ang ama mo… magkaiba ang mundo naming dalawa. Di’ba sa pinapanood mo mayro’n silang iba’t ibang universe? Gano’n ang sitwasyon namin ng daddy mo. Wala na siya… nasa malayong universe na siya.” Saka ko na lang ipapaliwanag sa kanya ang totoo kapag malaki na siya. Hindi pa niya maiintindihan ang totoo.

Madaling iligaw ang sinuman na nais mo, lalo pa’t kung hindi taga roon. Iisang bayan, ngunit tila mayroong dalawang bahagi na naghahati sa bawat estado ng kani-kanilang buhay. Tila dalawang mundo. Langit at lupa. Kanan at kaliwa. Ang isa’y para sa mundo ng makapangyarihan at ang sa kabila naman ay mundo ng mga taong nakatakdang maging sunod-sunuran lamang. Mga sangkap at instrumento para ang mayayaman ay lalong yumaman at ang mahihirap ay lalong lumagpak sa kahirapan.

O yung mas malalim na bagay na nabuo sa pagitan namin, parang ubas sa vineyard, tahimik, pero tuloy-tuloy ang paglago? Sumayaw ang mga anino ng ilaw ng siyudad sa kisame ng kwarto, ibang-iba sa bituin ng town kung saan kami nag-honeymoon pero kasing intimate din. Dalawang mundo, dalawang realidad, at kami, pilit nagna-navigate sa pagitan. Habang dahan-dahang dinadala ako ng antok, huling pumasok sa isip ko ang tanong: kapag natapos ang six months, alin sa dalawang mundong ito ang pipiliin namin?