Two Different Worlds Novels & Stories

Ang buhay nina Sophia at ng kanyang pamilya sa Switzerland ay abala at puno ng saya, ngunit sa Maynila, ang mga taong nakagawa ng galit, paghihiganti, at pagdurusa ay nagsisimula nang magharap sa katotohanan. At sa ganitong paraan, dalawang mundo ang sabay na umiikot—ang isang mundo ng katahimikan at kasiyahan sa Alps, at ang isang mundo ng sakit, pagkamuhi, at muling pag-asa sa Maynila. Ang dalawang mundo ay patuloy na naglalapit nang dahan-dahan, isang hakbang sa bawat pagkakataon, at sa huli, ang kanilang mga landas ay tiyak na magtatagpo.

S. Title: Two different worlds ~ I'm staring at the dark black sky ~ Watching all the stars shine bright ~ I'm waiting to be with you tonight ~ But we are two different worlds ~ I always look at you from afar ~ And you probably wonder why ~ I like you boy but I wont say ~ Because we're two different worlds " Ang gara naman, akalain mong ang galing mo palang kumanta no?" Nagulat ako dahil may biglang nagsalita sa likuran ko at hindi ko manlang natapos ang kanta ko.

Hinaplos niya iyon, pataas-baba, dahan-dahan, halos kapusin na ng hininga si Drita dahil sa kakaibang sensasyon na idinulot niyon sa buong sistema niya. “See? Hinahawakan pa lang kita sa balikat mo, pero halos kumbulsyunin ka na sa mismong kinatatayuan mo. So tell me, is he really better than me?” usal ni Desmond gamit ang mababang boses.

Nang ibaba ko siya, iniyuko ko ang aking mukha at hinalikan siya sa mga labi isang matamis, dalisay, at buong-pusong halik na naglalaman ng lahat ng aming nakaraan, aming kasalukuyan, at aming hinaharap. Habang nakatitig ako sa babaeng hawak ko sa aking mga braso sa ilalim ng maliwanag na kalangitan, alam kong natapos na ang dambuhalang giyera ng aming mga buhay. Ang dambuhalang pader sa pagitan ng aming dalawang magkaibang mundo ay tuluyan nang gumuho. Wala na ang malamig na bilyonaryo at ang dukhang katulong. Naiwan na lang ang dalawang taong natagpuan ang kanilang tunay na tahanan sa piling ng isa't isa.

Ngayon namin sila personally na makikilala. Kilala kami bilang mga tagapagmana ng sikat na business sa buong mundo, sa iba't ibang panig ng mundo. Siguro kaya dahil duon, iba na 'daw' ang takbo ng mundo ngayon. Masyadong delikado na kahit politika ay 'di kayang masolusyonan. And that's their reason. But, still. Ugh. Nakarating na ako't siguro si tadhana. Yieh. Ew, kadiri. Kase ganito, on timing sabay-sabay kaming nakarating at nag park. Galing 'no? That's us. Smirk.

Tumango siya. "Maybe this marriage is not for us. I just wanted to set you free. My world is different from yours and I hate dragging you to a place you can't belong." Madamdaming pahayag niya. Ang drama! Ayaw ko ng ganito. Ayaw kong maging totoo sa sarili ko at lalong-lalo na kay Allessandro. Maybe he's right. Maybe our worlds are different from one another, and I don't want to drag him into my world too. He can't survive in it. We have different interests. I'm living simply, but he's living with everything.

Hindi niya maisip kung paano ito makakapagdulot ng pagkawasak. Ayon kay Ace, may matandang alamat mula sa Miracle Place. Sinasabing dati, ang Earth at Miracle Place ay iisang mundo lamang. Sa hindi malamang dahilan, nahati ito sa dalawa, at ang space tunnel ang tanging nag-uugnay sa kanila—ang siyang pumipigil sa pagguho ng dalawang magkaibang realidad. Kung totoo ito, delikado ang plano ni Esteban.

"Hindi nga po, Boss. Kulit naman." Tila ba nabunutan ito ng tinik sa narinig. "Good." Nangunot ang noo ko. "Good?" "Yeah, because I don't want you to get hurt. He may be nice to you, but the two of you belong in different worlds." Hindi ako tanga para hindi maintindihan ang sinabi nito. Talaga namang magkaiba ang mundo namin ni Liam, halata naman kasing galing ito sa mayamang pamilya at ako naman ay isang dukha. Hindi ako nababagay rito, sa mundo nito.

He's a farmer while I'm a spoiled brat with a golden spoon in my mouth. We’re in a different world and have a different goals in life. Ngunit ganoon nalang bumaliktad ang mundo para sa amin. Ang tala na dati'y tinatanaw lang at hinihintay ang pagkinang sa gabi ay bumaba at humalik sa lupa para lang sa lalaking mahal niya. Inaamin ko, ako ang unang nag pakita ng motibo. He was my senior while I'm a sophomore in high school. Lagi akong nag papa pansin sakaniya at dumaraan sa room nila para lang makita ito.

Hindi pa ngayon. Pero alam nilang parating na ang sagupaan ng dalawang mundo—ang dati at ang kasalukuyan. At sa pagitan nila, may isang henerasyong nakatingin, umaasang ang Northview ay mananatiling tahanan, kahit gaano pa karaming kamay ang gustong humawak dito.