Novel & Cerita Two Different Worlds

Parang galing siya sa ibang mundo, isang mundong hindi ko pa nakikita. Saglit akong natigilan. Parang hinihila ako ng dalawang magkaibang mundo—ang ligtas at pamilyar na mundo ng responsibilidad at mga utos, at ang mundong ito, punô ng kalayaan at saya, kahit sandali lang. Huminga ako nang malalim, pinakawalan ang pagdududa na matagal nang nakakapit sa akin. Akin ang gabing ito. Karapatan kong maramdaman ang kalayaan, kahit ngayong gabi lang.

bulong niya sa sarili. Napansin ng mga tao ang laban, kaya dumami ang nanonood. Dalawang magkaibang mundo—isang gwapong lalaki at isang magandang babae—ang nagtutunggali sa dance machine. Pareho silang magaling, maayos ang kilos, at nakakaaliw silang panoorin.

Tumango siya. "Maybe this marriage is not for us. I just wanted to set you free. My world is different from yours and I hate dragging you to a place you can't belong." Madamdaming pahayag niya. Ang drama! Ayaw ko ng ganito. Ayaw kong maging totoo sa sarili ko at lalong-lalo na kay Allessandro. Maybe he's right. Maybe our worlds are different from one another, and I don't want to drag him into my world too. He can't survive in it. We have different interests. I'm living simply, but he's living with everything.

"Maaari ko po ba siyang makita bukas? Pakisabi nalang po sa kaniya, maghihintay ako sa hardin. Doon na lang po tayo magkita. Bago pa sumikat ang araw bukas ay naroon na ako." "Wait, Alea. Hindi ko gets. Required ba talaga na ganito ang isuot natin dito? Para naman tayong mga sinaunang tao." Nanlaki ang mata ni Iris nang mapagtanto ang huli niyang sinabi. "Don't tell me, napunta tayo sa nakaraan?" "Hindi, Iris. Nasa ibang mundo tayo. Nasa mundo tayo ng mga diwata." "Ah, Oo nga pala."

Ngumiti ako at wala nang paligoy-ligoy pa at agad ko siyang hinapit sa bewang at hinalikan. I'm happy because we're complete now. No more troubles will happen, and we'll live happily ever after. My wife's parents are fine; they even got remarried. As for me and my dad, we're still good. Yes, we're still together, but we're in a different country. Masaya ako dahil kahit papaano naging maayos na ang lahat. Natigilan kami nang may biglang maliliit na kamay ang humawak sa binti ko.

Ang buhay nina Sophia at ng kanyang pamilya sa Switzerland ay abala at puno ng saya, ngunit sa Maynila, ang mga taong nakagawa ng galit, paghihiganti, at pagdurusa ay nagsisimula nang magharap sa katotohanan. At sa ganitong paraan, dalawang mundo ang sabay na umiikot—ang isang mundo ng katahimikan at kasiyahan sa Alps, at ang isang mundo ng sakit, pagkamuhi, at muling pag-asa sa Maynila. Ang dalawang mundo ay patuloy na naglalapit nang dahan-dahan, isang hakbang sa bawat pagkakataon, at sa huli, ang kanilang mga landas ay tiyak na magtatagpo.

S. Title: Two different worlds ~ I'm staring at the dark black sky ~ Watching all the stars shine bright ~ I'm waiting to be with you tonight ~ But we are two different worlds ~ I always look at you from afar ~ And you probably wonder why ~ I like you boy but I wont say ~ Because we're two different worlds " Ang gara naman, akalain mong ang galing mo palang kumanta no?" Nagulat ako dahil may biglang nagsalita sa likuran ko at hindi ko manlang natapos ang kanta ko.

Hinaplos niya iyon, pataas-baba, dahan-dahan, halos kapusin na ng hininga si Drita dahil sa kakaibang sensasyon na idinulot niyon sa buong sistema niya. “See? Hinahawakan pa lang kita sa balikat mo, pero halos kumbulsyunin ka na sa mismong kinatatayuan mo. So tell me, is he really better than me?” usal ni Desmond gamit ang mababang boses.

SOPHIA ELAINE RIVERA POV Dalawang linggo—mabilis na lumipas ang mga araw na tila bawat oras ay may dalang paghahanda at pagbabago. Sa loob ng panahong iyon, natutunan kong balansehin ang dalawang magkaibang mundo: ang tahimik at simpleng buhay na nakasanayan ko, at ang masalimuot ngunit ligtas na mundong dala ni Enzo. Sa bawat paglipas ng araw, lalo kong nararamdaman na ang paglipat ay hindi lang pisikal na pagbabago ng tirahan, kundi pagtawid sa isang yugto kung saan kailangan kong matutong maging matapang para sa kinabukasan naming tatlo.

Hindi lang mata nito, kilos, pananamit, ugali, at anyo dahil alam kong pati na rin ang estado ko sa buhay nito at ang mundong kinabibilangan namin dalawa. We might bump our worlds with each other still alam kong walang makakaalam na minsang magkatabi ang dalawang mundo namin dahil alam kong habang buhay na mag-iisa ang mundo ko na puno ng kadiliman, sekreto at kadumihan. I don't deserve light. I don't deserve him. "Helen," mahinang bulong nito pero agad na lumapit ang babae rito at saka sinampal.