Uncertain Life Novels & Stories

Masyado pa siyang bata para maintindihan ang problema ng matatanda. Hay, ang buhay ay parang Lemon Square din, magulo. Kahit sigurado ka na sa mga desisyon mo sa buhay ay hindi mo pa rin tiyak ang kung ano mang ilalatag ng tadhana sa 'yo. Minsan ililiko ka nito. Minsan ililigaw pa. May mga bagay kasing hindi mo kontrolado kahit na ipilit mo pa.

nag-aalala niyang tanong niya. Mahihimigan sa kaniyang boses ang pag-aalala sa ama at takot sa mga posibilidad na kinahitnan ng aksidente sa katawan ng nito. "Bago ang lahat, magpapakilala muna ako. Ako si Dr. Christian Untalan, sa ngayon maganda at maayos na ang kondisyon ng iyong ama at dahil sa nangyari, madaming nawalang dugo sa kaniyang katawan at kailangan niyang salinan ng Type O na dugo.

panimula ko at saka muling bumuntong hininga. "With what?" she asked immediately. "With my heart, with my decision, with my life, with everything," tugon ko, malungkot at hindi sigurado. "You know Eizz, confusion happens when we are not sure, and when we are not sure of something, it means may chance ang dalawang side kung bakit kay nacoconfuse, it's just that, sometimes, we don't want to accept the other side kaya tayo naguguluhan," Mom started with her advices.

Agad akong tumayo at lumabas na rin ng silid, at pakiramdam ko ay parang mas lalong bumigat ang pakiramdam ko sa paglabas ko. Oo, tutulungan ako ni Justin para hindi makulong, pero kapalit naman nito ay ang ikulong ang sarili ko sa isang kasunduang hindi ko alam kung saan ako dadalhin at hindi alam kung anong kahihitnatnan ng buhay ko. At least dito sa kulungan, malinaw kung ano ang magiging buhay ko. Dito ay may hangganan ang lahat. Pero sa pinirmahan kong kasunduan? Walang kasiguraduhan.

-dire diretso nyang sabi,at parang ako pa ang may kasalanan. "HAHAHA at anong pag uusapan natin ah na wag kung ituloy ang kaso mo,pinatay mo ang magiging anak sana namin,at ngayon nasa kritikal ang buhay ng asawa ko dahil dyan sa pagiging mukha mong pera,okay sana kung pera yung kinuha mo pero dapat hindi muna sinaktan si Cindy"

“Siguro iniisip kasi nila na maliit nalang ang tsansa niyang mabuhay. Base sa narinig ko, wala na raw talaga siyang buhay noong dinala siya rito kagabi at nagkataon lang na nairevive pa siya… Magpapakatotoo ako sayo pero sa tingin ko ay malala talaga ang kondisyon ni Uncle Eric at baka hindi niya kayanin.” “Hindi! Sigurado ako na kakayanin niya yun! Nakalimutan mo na ba? Naaksidente rin siya noon! Lumalaban si Uncle Eric kaya magigising siya! Matibay ang loob niya at sa nabasa kong libro sinasabi doon na palaging nagtatagumpay ang mga taong matitibay ang loob!” “Tama… naniniwala rin ako na kakayanin niya ang pagsubok na ito.”

Parang bawat salitang maaari kong sabihin ay may kakayahang magbukas ng isang pinto na pareho naming hindi sigurado kung handa na kaming pasukin. “Pakiramdam ko po,” mahina kong wika, “na may isang bahagi sa inyo na gustong bumalik sa mundo… at may isa pang bahagi na natatakot na baka masaktan ulit.” Isang mahabang katahimikan. “That’s dangerous,” sabi niya, halos bulong. “Ang alin po?” “Letting someone read you without knowing your whole life.” Hindi ko alam kung paalala iyon… o paanyaya.

gulat na tanong ni Ezra. “Yes.” “Teka… sampong taon ang tanda nun sa akin eh,” mariing reklamo niya. “Kaya nga kailangan mo lang um-acting. Kailangan kasi niyang maghanap nang mapapangasawa dahil iyon ang utos ni Grandma. At saka ano bang masama roon? Nasa tamang edad ka na naman, kaya okay lang iyon. You're Twenty-five already, tapos s’ya Thirty-five. Wala namang problima dun. Ika nga, Age doesn't matter.”

“Tungkol sa sakit n’yo. Sinabi ni Clarice. Sabi niya stage three. Pero nakita ko ang gamot sa lamesa. At ang lakas ng pagtulog mo, Ma. Hindi ‘to simple.” Hindi siya agad sumagot. Pero hindi niya rin itinanggi. “Stage four na,” sabi niya sa wakas. “Malala na.” Naramdaman kong bumagsak ang puso ko. “Ayaw ko kayong istorbohin ni Clarice. Lalo ka na. Alam kong may sarili kang iniintindi. Pero anak… may mga bagay na hindi mo pwedeng itakbo habambuhay. Lalo na ang totoo.”

HOMBRES ROMANTICOS SERIES 3: UNINTENTIONAL Matthieus Morris Monférrer Kabanata 7 KAPANSIN-PANSIN ANG PAGIGING uncomfortable ni Matthieus sa hapunan. Every dish his mother offered, lahat iyon ay tinatanggihan nito sa pamamagitan ng malamig na ‘no’ o kung ‘di man ay walang kabuhay-buhay na iling. Nahiya ang bagyo sa mood nito.