Underestimate In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Saglit niya akong tinapunan ng tingin saka naupo sa kama. “Will you call me babe, it’s kind a annoying hearing you calling my name,” sabi niya. Bahagyang napataas ang isa kong kilay. Kaarte naman nito, siya nga hindi ako matawag sa pangalan ko eh. “Am I your babe? Cause I never heard you calling me,” nagrolled eyes ako. Ang unfair lang kasi na gusto niya akong tumawag sa kanya ng babe pero hindi naman niya ako tinatawag sa ganun.

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

alanganin kong sagot. “H-Hindi mo parin maintindihan kung gaano kita ka mahal hanggang ngayon. Mahal na mahal kita. It’s sounds crazy, right! But I really love you..hindi ko rin alam kung bakit ako nagkakaganito,” gumaralgal ang boses niya dahil nagsimula narin siyang umiyak.

"Your cheap car? I think, your car cannot be fixed anymore. Mas bagay siya sa junkshop." Pagkasabing-pagkasabi niya nung 'junkshop' ay PAK! Kaagad na dumapo ang kanang palad ko sa pisngi niya, Sa maganda pero gago niyang pisngi. Walang modo itong kausap ko eh kaya dapat lang na sampalin para maturuan ito ng leksyon.

"Magkano miss?" "150 lang po sir." "Salamat!" nginitian ko ito atsaka inasikaso ang iba pang bumibili. "Ugh! Why do we need to buy here!? There's a station in the mall for these diba!?" "Oo nga, atsaka kung dito talaga pwede namang mag utos na lang tayo!"

"Why do you keep on underestimating my---" "Am I?" One of my brows raised high. "Am I the one underestimating you?" Hindi makapaniwalang natawa ako. "Ngayon naman ay ipinapasa mo sa'kin ang gawain mo. Maganda 'yan, Coz. Ipagpatuloy mo para umunlad ang Pilipinas."

sabi ng tinig ng isang babae sa malambing at napaka welcoming na boses. "Good afternoon po, si Angela po ito, pwede ko po ba makausap si ms. Estella Verdejas?" magalang nyang sabi. "Yes, iha, ako ito si Estella." "Ah, opo. Kasi po sa inyo po yata itong gamit na napulot ko po nung isang araw sa isang mall po dito sa amin," "Saang lugar iyan, iha?" "Pangasinan po, maam. Mga cards and i.d's nyo po ang laman at alam ko pong napaka importante po nito lahat."

Nakakabighani ang kanyang kagandahan. [No need, it’s just a small amount of money,] the Esteemed Admirer typed. Then, after a moment’s thought, he continued to share from the heart: [I just want to tell people that if you are rich, you shouldn’t look down on others. Lahat tayo ay ipinanganak na tao, kaya dapat nating igalang ang isa't isa at huwag i-bully ang mahihirap.]

baling nito sa ama. "Madali lang iyon, anak. Tatawag nalang ako." Itinaas baba nito ang kilay nito at ngumiti sa bata. "Enchanted? pero masyadong malapit dito. Sm or sa Nuvali? Malapit lang din iyon dito." Anito at tila nag iisip pa. "O kaya, sa Tagaytay tayo? Or sa batangas doon sa fantasy ba iyon?"

Does he find all of these amusing? "They're not very concervative so they don't really care. Isa pa, 8:00 pm pa lang. It's not even late. Chill, Kelsey." But I seriously don't know how to chill. I'm bad at meeting new people! Abot abot na ang kaba ko lalo ng dirediretso na ang takbo ng sasakyan sa bandang Bulacan. Tinunton namin ang mahabang kalsada na napagigitnaan ng matatayog na palm trees ng Altaraza.