Unfortunate In Tagalog Novels & Stories

Tiningnan niya si Robert at nagtanong, "Ano ang nangyari sa aking ama, kay Marlene, at sa aking kapatid?" Biglang nagbago ang ekspresyon ni Robert, halatang matinding lungkot ang nararamdaman nito. "Sa kasamaang palad, hindi rin nagtagal ang buhay nilang tatlo sa mundong ito. Naaksidente sila sa isang banggaan ng delivery truck at bus. Walang nakaligtas sa trahedya na iyon." Mariing ipinikit ni Lance ang kanyang mga mata habang pinapasan ang sakit sa kanyang puso...

na sayang lang! "Sorry hindi ko sinasadya".paumanhin ng walang h*yang nakabunggo ko "Alam mo-Ikaw nanaman!? aba't!t*ngina mo ka! tingnan mo kung anong nangyari sa pagkain ko!".kumulo ang dugo ko ng Makita ko nanaman ang pagmumukha ng makulit at mayabang na lalaking lumigtas daw saakin KUNO*

Pagtatanong ko pa sa kanya. "Si". Sagot niya tanda ng pagsang-ayon. "In Filipino language what is the word 'Im ugly' ?" Diretso kong tanong sa kanya.. Napansin kong nag aalinlangan na naman siyang sagutin ako pero sa huli ay pinili nya pa ding sumagot. "T-That means 'ANG PANGIT KO' Ma'am..putangina."

Napatingin siya kay Alessia na mahimbing na natutulog kahit may lagnat. Fortuna: (mahina, nangingilid ang luha) "Kuya... ang hirap. Mahal ko pa siya, pero natatakot ako. Paano kung masaktan na naman ako? Paano kung bumalik ang lahat ng sakit?"

Unti-unti ko ding naramdaman ang paglapat ng labi niya sa noo ko. “I-Im so sorry...” ani niya. “Sorry kasi hindi kita nasundan kagabi nang makita kita. Nung time kasi na ‘yun ay magsisimula na ang program at hindi ako pwedeng umalis dun dahil naka-connect sa cellphone ko ang ipa-flash sa screen. Sorry kasi hindi kita nasipot. Nawala sa isip ko eh. Dahil sa hindi kita naka-date? Sorry, umiyak ang pinsan ko nung mga oras na ‘yun kasi wala siyang ka-date kaya wala akong nagawa kundi ang samahan siya. Sorry, cass. Hindi ko alam.” Pagpapaliwanang niya.

"Sorry napangunahan ako ng takot" "Tsaka One night stand lang yung ngyari satin wala kang kasalanan dito. Ako ang may kasalanan ng lahat ng ito dahil hindi ako nag-iingat" naluluha kung sagot magsasalita na sana ito ngunit inunahan ko ulit sya.

ANGELA'S POV LINGGO, busy ang araw na ito para sa kanila. Ngayon kasi sila nakatakdang maglipat ng bahay sa bayan. Inalok sya ng kaibigan na tutulong ito sa kanila sa gagawing paglilipat, kaya hindi na rin sya nakatanggi rito ng sabihin nitong sa sasakyan nalang nila isasakay ang mga gamit. Kaunti lang naman ang mga gamit nilang dadalhin kasya naman sana sa tricycle ni mang mario, kaya lang mapilit pa rin ito para hindi raw gipit. Hindi na rin sya nakatanggi. Maaga silang dumalo ng misa para hindi rin sila hapunin sa paglilipat- bahay.

He looks like an angel that sent from above. Kung hindi ba ako nagkaroon ng anak, ganito ang buhay ko? Am I this pathetic? No, right? Hindi ko maiwasang maisip ang buhay ko kung wala ang anak ko. I know this is wrong pero tangina! Ang hirap niyang tanggapin. Ang hirap niyang tingnan.

) Napalingon ako sa tinitignan kong babae at nawala na siya kasama ng mga babaeng kausap niya. Paano ko kaya siya makikita ulit? Keith, parehas pa kami ng pangalan. "Anong nangyari sa'yo?" tanong ni Jung sa akin at isa sa barkada ko. "Oo nga, natulala ka na akala namin napa-ano ka na!" sita naman ni Kim sa akin inakbayan nila ako. Silang dalawa ang halos kausap ko dahil, gumagamit kami ng salitang Tagalog.

Ramdam ko sa mga oras na'to na malapit na akong maiyak. Yumuko naman siya. "A-Amethyst, I'm sorry pero hindi lang ako pumunta dito para sa ganito lang," tumikhim siya saglit. Nagsalubong ang dalawang kilay ko. "I'm also here to warn you. Kung pwede h'wag ka munang umuwi ng Pilipinas. Because I know, pagbabantaan niya rin ang buhay mo," aniya. Hindi ako makasagot sa gulat. Anong pinagsasabi niya?