Unsent Messages Project Novels & Stories

Hindi ko sinagot ang mensaheng iyon at hinayaang dumaloy ang mas napakarami pang mensahe mula kay Jascha. He's also sending me the screenshot of delivered flower receipt from my email. Panay ang irap ko sa screen ng cellphone ko habang naiimahe ko na umuusok naman ang ilong niya sa galit. Sa huling mensahe lang ako natigilan. Ang screenshot ng sent email ko kay Jascha 2 years ago. Nahanap niya.

Inaasahan pa niyang madaragdagan pa ang mga araw na iyon. Paano siya basta na lang bibigay ngayon? Pagkatapos mag-ayos, habang nagpapatuyo siya ng buhok, napansin niya ang sunod-sunod na mensahe sa kanyang cellphone. May mga mensahe mula sa kumpanya, ilang tawag mula kina Daniel at Sheena, at iba pang mensahe. Binawi ni Daniel ang kanyang mensahe, at iniwan lamang ang simpleng paalala na maaaring maantala ng ilang araw ang pag-review ng proyekto, at huwag mag-alala si Chloe.

Biglang bumalik sa screen. Napakurap siya. Sinubukan niya ulit. Wala. Huminga siya nang malalim at nag-type ng message. “Theo, kailangan kitang makausap. Importante. Tungkol sa atin. Please.” Pinindot niya ang send. Ilang segundo siyang naghintay. Pagkatapos, lumabas ang maliit na notification. Unable to send. Parang may tumapak sa dibdib niya.

Binuksan kong muli ang Messenger. Nandoon lang ang nag-iisa kong mensahe. Wala pa rin siyang reply.

Hindi sumagot agad ang binata, ang mga mata ay naniningkit. “Nabasa ko ang notification, baka kako importante.” Inabot nito ang cellphone sa kanya. Pagkakuha ni Gab, agad niyang nakita sa screen ang isang notification, “Message deleted. Secure channel closed.” Nakahinga siya ng maluwag. Kailangan ng code bago mabasa ang mensahe. Matapos ang limang minutong hindi nabubuksan ang message, kusa itong mabubura. Mare-retrieve lamang kapag nagsend siya ng request.

Naglibot na rin ang mga engineer for structural inspection. Pinagpatuloy ko ang pag-i-scroll hanggang mapansin ko ang mensahe ng unknown user na hindi ko pa nabubuksan. Sa pagkakaalala ko, ito ‘yong mensahe na natanggap ko no'ng gabing nag-propose sa akin si Marco. Dahil sa pagiging abala sa cheerdance competition ay nabaon ko na sa limot ang mensaheng ito. Base sa profile niya, ay parang hindi ko naman siya kilala. Nagdalawang-isip pa akong buksan ang mensahe niya pero tinuloy ko na lang at baka importante. Nag-loading ito saglit saka lumitaw ang sampung maseselang larawan.

Binuhay ko ang screen. No new messages. No missed calls. Napalunok ako. Half of my mind expected na punong-puno ang inbox ko ng mga messages mula sa kan'ya. Mga pagmamakaawa, mga litanya ng pag-ibig, o pilit na paghingi ng tawad. Pero blangko. Binuksan ko ang data connection ko. Akala ko baka sa social media siya nag-iwan ng mensahe.

Ngumiti ito at tumalikod. Agad kong niligpit ang mga kalat—mga baso at bote na nagkalat sa paligid. Napansin ko ang cellphone niya. Nang buksan ko, doon ko nakita… maraming messages mula sa isang tao. Miss Jossie. Nanginginig ang kamay ko habang binubuksan ang mga mensahe. Binasa ko ang bawat isa… wala ni isa sa mga mensahe ang sinagot ni Asmodues.

Hindi sya pumasok sa sunod na klase! Dali-dali kong binuksan ang messenger application ko at nagpadala ng message sa kanya, pero dahil hindi na sya online ay hindi nya agad mababasa yon. Sunod ko namang pinuntahan ang contacts at hinagilap ang pangalan nya saka mabilis na i-dinial yon.

Sunod kong tinignan ang messages. Andaming inbox messages mula sa unregistered numbers, meron din akong nakita pangalan ni Kenji at iba pa. Kitang kita ko agad ang pangaln ni Aliyah na hindot sa unang una kaya pinindot ko 'to. Napakagat ako sa labi sa sobrang daming text ni hindot kay Rare pero hindi naman nireplyan pabalik ni Rare.