Unsent Messages Project Mga Nobela at Kwento

Sinimulan niya sa F******k Messenger, tinitingnan kung may kakaibang message na maaaring may kaugnayan sa misteryosong text. Wala siyang nakita. Sinunod niya ang email—puro university announcements at ilang promotional emails lamang ang nandoon. Ngunit nang binuksan niya ang inbox ng mga text messages, agad naagaw ng kanyang pansin ang numerong nagpadala ng mensahe kay Seraphina kanina.

tanong nya at dali dali namang tumango ang dalaga para bang nag aantay nang solusyon sa problema nya, she's listening eagerly. Cute. "Ah, well you can really delete it pero kahit dinelete mo yon he can still see it dahil wala namang unsending features ang messaging app na gamit mo" pagpapaliwanag nag binata, kita nya naman kung pano bumagsak ang energy nang kausap nya pero maya maya pa ay makikita mo ulit na tumaas ang energy neto at parang ayaw sumuko.

Itong I*******m lang talaga ang nanatili. Kahit noong nagsisimula ako sa pagmomodelo sa NYC ay hindi ko kailanman binubuksan ito. All my projects and emails are directly sent to Clar. Ngayon ko lang talaga ito nabuksan at hindi na nakakagulat ang napakaraming notifications doon.

Kinuha niya iyon at napansing unregistered number ang nagpadala ng mensahe. Nagdilim ang mukha niya nang makita ang pinadala ng sender. Isa itong letrato, ngunit hindi isang simpleng letrato. Kuha ito ng dalawang taong magkausap habang kumakain sa isang restaurant. Si Gael at Karleigh.

Pagka-open ng data ay halos sumabog ang cellphone ko sa dami ng notifications. Pinakamaingay ang viber dahil doo ang communication namin sa work. Una kong binuksan ang F******k at tiningnan ang notifications doon. Wala namang ganap, puro mentioned lang ng mga f* friends na nagpapa-like ng picture ng nga pamangkin at anak nila. Sumunod ang t*****r, puro likes ng mga kadramahan ko. Sunod ay ang I*******m, nag-post ako ng picture ko kagabi dahil syempre pormado. Infairness, 100+ likes. Ang huli ay Viber, 99 unread messages galing sa group chat ng HR. Ten messages galing kay Martha. Fifteen messages galing kay Hanz at marami pang iba.

Mabuti na lang nakatulog pa rin siya sa kabila ng kasalukuyang sitwasyon. Kinabukasan, tambak na messages at miscalls ang sumalubong sa kanya ng tingnan ang phone. Ini-scan niya ang mga messages at hindi pinagtutuunan ng pansin ang mga miscalls. Lahat iyon ay galing sa sender na Ms. Lorrein. Hindi niya iyon binasa at nilampasan lang. Ngunit pagdating sa dulo nakita niya ang mensahe mula sa unregistered number. Na-curious siya kaya binuksan niya ang mensaheng iyon.

Napalunok ako habang tinitingnan ito Ipinindot ko ang power button, at agad itong bumukas kaya nakahinga ako ng maluwag Kaagad kong naisip si Katy. Baka nag-aalala na siya sa pagkawala ko. Hinanap ko ang pangalan niya sa contact list, pero bago ko pa man maitapat ang daliri ko sa tawag, isang notipikasyon ang agad na umagaw ng atensyon ko. "Raven unsent a message – 12 mins ago." Napatigil ako.

Mahinang natawa si Daniel. Natawa rin si Austin. Kung gano’n ay baka galing kay Jessa ang message na pumasok bago lang. Mukhang hindi nga siya titigilan kagaya ng sabi ni Brent. Ang totoo ay tambak na ang messages nito sa isang messaging app na gamit niya. Ilang friend request na rin at follow ang gawa nito sa kaniya na lahat ay dini-disregard niya.

“Mga kagalang-galang na matatanda, hinihiling ko ang inyong oras at pansin. Ang mga susunod kong ipapakita ay hindi imbento. Ito ay mga patunay na ang lahat ng paghihiwalay namin ni Lyka dalawang taon na ang nakararaan, at ang mga tsismis na kumakalat ngayon, ay hindi nangyari nang kusa. May isang taong sadyang gumawa ng lahat ng ito.” Isa-isang inilatag ni Alejandro ang mga papel. Ipinakita niya ang orihinal na mensahe mula kay Lyka at ang binagong bersyon na ipinadala sa kanya. Ipinakita rin ang mga talaan ng pagbabayad at ang mga rekord ng mga tawag na ginawa ni Trixie sa taong nagsagawa ng mga gawaing ito.

Nag-aalangan pa akong pindutin ang send. Ilang minuto ko nang tinititigan ang message ko sa kanya sa Messenger. Maikli lang — “Renzo, please… let’s talk.” Napakagaan ng daliri ko nang i-tap ang arrow. Pero halos mabigat ang hininga ko habang hinihintay ko ‘yung usual na blue check. Wala. Gray lang.