Unstoppable In Tagalog Novels & Stories

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."

"Go boys!" Napakunot noo ako. Wala pa naman yung players pero grabe na sila makasigaw. Ang OA ah. Hmm, varsity players pala. Anong school kaya sila? At sinong mga taga dito ang makakalaban nila? Natigil ako sa pag iisip nung kinalabit ako ni Andrei. "Ate, nauuhaw na kami. Naiwan namin yung tubig namin kina Nanay."

At naalala ko ang dahilan kunag bakit ako umiiyak nung makita niya ako. Dahil sa huling text ni Drake. ~~ Drake: If you really love me, you’ll find a way. I'm sitting here, maybe about to lose everything. Tapos nandyan ka lang na naglalaro ng bahay-bahayan kasama tito mo ~~

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Ngumiti ako sa kanila bago umupo ulit sa upoan ko. "While some endings are painful, there are some endings that's worth it." Sabi ni sir Kenn habang nakangiting nakatingin sa'kin. Napangiti naman ako sa sinabi niyan 'yon. "Fight for what makes you happy. Wag mong isipin na lahat ng tao ay sasaktan ka lang. May mga taong may kakayahang mahalin ka tulad ng gusto mo. Lahat ng hirap mo ay masusuklian yan pagdating ng panahon. All you have to do is to keep on fighting and don't you ever give up. You can rest if you're tired, but please keep on going. Magiging masaya ka rin balang araw." Sabi nito na nagpaluha sa akin.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Oh, baby I know sometimes It's gonna rain But baby, can we make up now 'Cause I can't sleep through the pain Girl, I don't wanna go to bed And I don't want you to go to bed No, I don't wanna go to bed And I don't want you to go to bed Oh, no, no, no "Baby, I don't want to go to bed if you're still mad at me. Anna, please. Sabihin mo na sa akin kung ano ang rason kung bakit hindi mo 'ko pinansin sa loob ng dalawang linggo. Hindi naman kasi ako manghuhula, eh. Kung pwede ko lang basahin ang utak mo ay ginawa ko na. Kung may problema ka sa'kin sabihin mo na, please?" Huminga ako ng malalim. "Fine! Pero bago ko sabihin 'yon sa'yo ay maglalaro muna tayo."