Romans & histoires Up Manila Campus

Ibang-iba ang Pilipinas kumpara sa Japan. * "Bakit tayo nandito Lolo? Don’t tell me na papasok po ako, eh end of school year na po." Iginala ko ang aking mata sa paligid ng campus na pag-aari ni Lolo Sevastian. Wala paring pinagbago, ma-aliwalas ang pakiramdam dahil sa mga malalaking puno na naka-pwesto sa gitna ng campus. Nakaka-agaw pansin din ang malaking fountain sa may harap ng isang malaking building.

Kung dati ay pasikreto lang siyang galit at naiinis sa 'kin, ngayon ay kitang-kita na ang mga galit na 'yon sa kaniyang mata at hindi na siya nag-aaksaya pa ng panahon na itago 'yon sa 'kin. Hindi ganoon kalawak ang campus ng Santiago Central College pero lahat naman ng importanteng facilities ay mayroon sila katulad ng covered court nito. Disadvantage lang para sa 'kin at malamang kay Celine na rin na lagi kaming nagkakasalubong sa nakalipas na dalawang linggo.

“I-se-send ko na lamang sa'yo ang location, mamaya. See you!” Nang maibaba niya ang tawag ng lalaki ay saktong nakarating na na siya ng UP. Sobrang lawak ng university na ito at sobrang dami ring mga studyante kung kaya't hindi na siya nag-atubili pang makisabayan sa mga tao sa main entrance. Bagkus, mas pinili niyang pumunta sa isa pang entrance kung saan kukunti lang ang mga tao roon at shortcut na rin papunta sa building kung saan naroon ang office ng Head.

Napagtanto niyang ang desisyong ito ang pinakamabuting gawin ni Roxanne sa ngayon. "Saan mo balak mag-aral?" "Sa isang unibersidad sa Manila. May isang senior na nag-aaral doon, at mas maganda rin ang kalidad ng paaralan." "Ang layo nun." Nasa San Miguel sila ngayon, na halos nasa timog. Ang Manila ay nasa hilaga, at ilang oras ang byahe sa eroplano. "Hindi naman ganoon kalayo. Kahit kailan, pwede akong bumalik kung gugustuhin ko."

LUMIPAS pa ang isang buwan at malaki na ang naging progress namin sa paghahanda ng kasal. Nakapili na kami ng simbahan, ng venue para sa reception, ng mga pagkain at ng flowers. Ang napili naming simbahan ay sa Cebu ang Saint Michael Parish Church in Argao. Sa lahat ng pinagpilian naming simbahan ay ito ang napili ko, although magaganda naman silang lahat pero mas okay saakin ang Saint Michael.

Marahil trademark na bati ni Manolo ang 'good day'. "Opo. Kasama ko na po si Mr. Villaverde. Sir, Chairman wants to talk to you po." Iniabot ni Manolo ang flip phone sa kanya. Muntikan pang sumara ang phone at maipit ang kamay niya ngunit naagapan naman niya iyon. "Hello, Vic?"

Wika naman ni tatay. "Yan ang tatay Rey ko, the best tatay ever talaga." Pagmamalaki ko at yumakap pa ako sa kanya. "Tay, paano kung mahirapan yan don sa Manila alam mo naman na malawak ang Manila at marami pang adik, rapist doon. Lahat na yata ng masasamang tao sa mundo ay nasa Manila na tapos papayagan n'yo pa na doon yan mag aral." Turan ni Kuya Pawpaw na ayaw pumayag na sa Manila ako mag aaral ng kolihiyo.

Sa tarpaulin ay may naka-imprentang logo ng Miamiranda University. Ang Miamiranda University ay isa sa mga pribadong college institution sa siyudad; maraming mga taga-bayan nila ang nag-aaral doon dahil halos kalahati ng populasyon sa bayan nila ay pawang mga mayayaman. Ang siyudad ay kalahating oras lang na byahe sa jeep ang layo mula sa kanila, kaya araw-araw ding nasisiuwian ang mga estudyante na doon nag-aaral.

Wala akong masyadong alam sa business terms pero narinig kong may problema ngayon sa company. "Nasa bulletin na raw 'yong list. Tingnan na natin?" Nagtanguan kami bago nagtungo sa school grounds. Nasa gilid kasi noon nakalagay ang campus bulletin kung saan pinapaskil lahat ng important announcements. President's Lister 1. Ventura, Janniza Avril Guzman, BS Tourism Management - 1.12 2. Reyes, Novarrine Ecah Canen, BS Tourism Management - 1.27

Dahil gaano man katindi ang pagmamahal sa simula, sa huli, nagiging isang matatag na samahan ito—isang malalim na ugnayan na puno ng katapatan at pantay na pagsuporta sa isa’t isa. Hindi nila namalayan na nakarating na sila sa bahay ng ina ni Manuel—isang dalawang-palapag na villa sa isang mayamang subdibisyon. Si Manuel ay isang professor sa Harvard at isang kilalang doktor. Ang kita niya ay isa sa pinakamataas sa buong Amerika, umaabot sa daan-daang milyong dolyar bawat taon.