Novel & Cerita Upset Disappointed Quotes

At nung umupo siya ay umupo na rin ako. Tumingin siya sa akin. “Pasensya ka na ha. Hindi ko alam kung anong dapat kong maging reaksiyon. Hindi pa naman kami ganoon katagal nagsasama. Pero sa totoo lang, disappointed ako.” Her expression changed. Her eyes got even more sadder. “Dalawang beses na niyang hindi tinupad ang pangako niya. Two in a row.” Nag kibit balikat si Samsara. “Wala lang, nakaka disappoint lang talaga.”

"Kaya nga huwag ka nang paranoid. Sa iyo ako." "Totoo? Baka naman, inaakit ka na ni Anya, ha?" "No. Wala siyang balak gawin iyon." Napabuntonghininga ako. "E, bakit parang disappointed ka?" Natigilan ako sa sinabi ni Margot. Did I sounded disappointed just now? Ni hindi ko napansin ang sarili kong reaksyon dahil sa kakaisip kay Anya. Oo, inaamin kong siya ang laman ng isip ko.

Naglaho ang ngiti sa labi ko at nangilid ang mga luha ko. Bakit pakiramdam ko, habang kasama ko siya kailangan ko nang piliin ang mga sasabihin ko? Kasi baka hindi niya magustuhan? Bakit noon, kahit kalokohan pa ang sabihin ko, tatawa pa siya o susuportahan ako, o 'di kaya naman ay gagalitan ako pero yayakapin pa rin niya ako at hahalakhak pa siya habang nakasubsob ang mukha niya sa leeg ko. But now, pakiramdam ko kapag sinasabi ko sa kaniya ang mga bagay na 'yon... Hinuhusgahan niya ako. That it seems like whatever I say will just disappoint me. Wala talaga akong kwenta 'no?

huling sinabi n'ya. Ayaw n'ya muna mag-commit dahil kailangan n'ya pag-isipan ito ng maigi. Isa pa, wala sa loob n'ya ang naturang issue dahil nagkakalat ngayon ang nilalaman ng kanyang puso at isipan. "I am a bit disappointed! Akala ko pa naman you can save the business," hirit ng Don nang sila na lamang ang naiwan.

Even his cussing from the line caught my ear. "Don't just say words Pink. I need action and result. I am disappointed in you. I was expecting so much from you" he said and ended the call. I wasn't expecting those harsh words though I knew I indeed disappointed him but hearing him now saying it out loud left pain with in me. Nanginig ang labi ko. Nagbadya ang luha sa mga mata ko but I luckily manages to stop it from rolling down my eyes. I bald my fist even tighter. Like I am putting all my emotions on it.

Kasabay non ay bumagsak ang mga luha sa mata ko. "Wag mo akong itulad sayo Kris! Tinanong mo ba ako kung okay lang ako? Alam mo ba kung ano yong pakiramdam na nasasaktan? Hindi mo maramdaman yun dahil hindi ikaw ako!! Araw-araw naghihirap ang puso ko, para akong sinasaksak. Tapos sasabihin mo sa akin na napakaselfish ko! Minahal ko yong trabaho ko, trabaho na ibinigay mo. Inayos ko yon para lang hindi masira ang araw mo, pinapahalagahan kita kasi yun ang gusto mo. Simple lang naman hinihingi ko sayo Kris. Bakit ba sinasaktan mo ako ng mga salita mo." at napahagulhol ako ng kunti sa pag-iyak ko. Nakita ko ang bakas ng pagmumukha niya habang nakatingin sa akin na may pag-aalala. "I'm sorry if

mahinang tanong ko. He smiled before laughing, maya maya ay sumeryoso siya, “Bakit ako madidisappoint? I respect your decision. I'm not going to pressure you if you are not yet ready. I will wait, Amber. You are worth the wait,” seryosong utas niya. Hindi ko alam pero para akong maiiyak dahil sa sinabi niya. Am I being overreacted? No, I'm just happy with what he said. Nakakataba ng puso. I feel like my heart's going to burst because of happiness.

Agad kong nilingon ang taong nagsalita at kumunot ang noo ko ng makita si Kath Tch. Bakit ba bigla bigla na lang sumusulpot ang babaeng 'to? "Pfft! are you disappointed to his answer Xana? Or should I say are you jealous?" Sinamaan ko siya ng tingin dahil sa sinabi niya "Shut your fucking mouth, Kath. It's not funny." Madiin kong saad kaya napangiwi siya. Disappointed and Jealous? Tch! Imposible. Bakit naman ako madi-disappoint at magseselos? I don't have a reason to get disappointed and jealous.

She can’t help but shout it out. Sobra-sobra na ang frustration at disappointment na nararamdaman niya. Para siyang sasabog sa sakit na nag-uumapaw sa kanyang dibdib. “Wala ka ngang sabing pakielam! Bullshit naman talaga kayong lahat!” Bryson can’t take it. Nadadarang siya sa init na bumabalot sa kanyang utak at puso. Muli ay pinigilan niya ang sariling magsalita.

Hindi 'yong bigla na lang niyang iiwan 'yong tao! I really want to say all those things that keeps on running in my head but I just can't! Hindi ko mahanap 'yong boses ko kasi pakiramdam ko wala akong karapatan na pagsabihan siya sa ginawa niya. I'm just really disappointed! "Anna, mag-usap naman tayo, oh? Ano bang problema mo? Kung ano man 'yong kasalanan ko sa'yo then, I'm sorry."