V Lines Novels & Stories

Ang mukha ni Don Villacorta ay lumitaw sa bawat dambuhalang monitor, pinapanood ang bawat galaw nila. "Masyado kayong naging kampante sa inyong mga bisig," tawa ng matanda, habang hinihithit ang kanyang cigar. "Habang kayo ay nagpapakasasa sa init ng isa't isa, ang Virus V na ipinadala ni Serein? Na-intercept na namin. At ang kinaroroonan ni Isabella? Isang pain lang iyon." Nanigas si Serein. Agad niyang tiningnan ang kanyang tablet na nasa sahig. Ang upload progress ay naging kulay itim. "SYSTEM BREACHED."

Nakita ko rin kasi na may dalawang helmet kanina si Joey, yung secretary niya at tulad nitong suot kong cap may letter V na initial rin 'yon na siguradong kaniya. "That's really the reason why I'm here..." mahina niya namn na sagot pero sapat na para marinig ko. Napataas pa ang mga kilay ko doon. Iyon nga rin ang naunawaan ko kanina na sinabi nung Jarvis, na siya ang gagamit ng VXT na tinutukoy ng mga ito.

Chapter 6 "Hindi ka ba marunong ngumiti? Baka ayawan ka ng matanda kapag nakita niyang ganyan ang mukha mo." Natatawang pang aasar sa akin ni Ate Xyler ng makita niya ang ayos ko ngayon.

Sa gitna ay isang luxury van, protektado ng security SUVs sa harap at likod. ​Pinatay ko agad ang headlights ng aking motor at binagalan ang takbo, nanatili sa mga anino ng mga puno sa gilid ng kalsada. Ginamit ko ang aking thermal vision sa pamamagitan ng aking maskara. Isang high-value target ang lulan ng van na iyon, o 'di kaya'y mga taong hindi alam na may nakatagong panganib sa ilalim ng aspalto.

May isang p***o na tahimik na nagsara. Isang kamay ang pumasok sa bulsa ng coat. May inilabas na maliit na itim na device. Walang pangalan. Walang logo. Saglit na nagliwanag ang maliit nitong screen. Ilang salita lamang ang itinype. V.A. CONTACTED V.E.A. Sandaling huminto ang daliri. Then— INTERNAL EXPOSURE POSSIBLE. Naipadala ang mensahe.

bulong ni Elaine, nanginginig ang tinig, sabay napatingin sa bungad ng warehouse. At totoo nga—sa dilim ng pasukan, isang pigura ang unti-unting lumitaw. Nakasakay sa itim na motorsiklo, suot ang maskarang kumikislap sa liwanag ng poste, si Mr. V ay dumating na. Bawat ugong ng makina ay tila’y pintig ng kanilang dibdib—puno ng pananabik, misteryo, at pag-asa.

At may mga notes—transactions routed through shell companies, coded remarks. Nilabas niya yung photo na may kasama pang note—isang larawan ni Victor Laine (VL), isang karakter na matagal ko na nilisan sa buhay. Si Victor ang founder ng Vale Logistics, ang kumpanya na may history ng black ops at mga dirty logistics. Hindi ko sinadyang huminga nang malalim. Cynthia tinitigan ako ng diretso. “Sino siya?” tanong niya, simple pero matalim.

Hinila ni Victoria ang ama sa ilang mga panels. “Papa…” Napa-wow at mas na-impress sila sa isang mala-puzzle na disenyo at kung sisipatin mong mabuti, napaka-unique ng pagkakagawa ng kanyang autenthic feature para hindi makilala ang kanyang disenyo. Mabilis kong napansin ang cursive writing sa gitna ng makulay na disenyo, VJN. Hindi kailanman puwedeng nakawin ang tatak VJN sa kanyang mga obra.

Pagkabukas nito ay agad akong dumiretso sa gallery. Ilang sandali lang ay nakita ko ang agad video. Pinindot ko iyon. Kitang-kita sa video si Vrix habang naglalakad sa loob ng isang kuweba. May ilang bahagi pang ipinakita kung paano niya binuksan ang isang napakalaking metal na p***o.

Meron din itong jewelry chain at kilala ito bilang “V” “Mamita, kunin natin syang model. Hindi mabigat ang mukha nya. Bagay na bagay sakanya lahat.” Suhestiyon ni rita “hija, gusto mo ba maging model ng V?” “ah- wala ho akong experience tita. “ nahihiyang sabi ko.