Vacation Leave Sample Letter Mga Nobela at Kwento

Paliwanag ni Ahron. "Nais ko lang po sanang magtungo sa agency para personal na mag-paalam kay Ma'am Madison!" Lumapit si Ahron at unti unting naging seryoso ang mukha nito. "Ano naman ang kailangan mo sa kanya?" Mahinang tanong nito. Nabalot ng takot si Kendall at inamin kaagad nito na magpapaalam siyang mag leave. "Just want to take a break lang po pa, one month vacation leave po sana!"

Before pa ko magtanong ay inabot nya sakin ang envelope kaya dali-dali ko itong tiningnan. Dalawang plane ticket at isang letter. To: Mr. and Mrs. Montenegro Since it's your semestral break, you both deserve to have a good time. Spend some quality time together. Have fun and of course we want our grandchild! Goodluck on your first honeymoon. - Mom and Dad Halos mahulog ang panga ko, okay na sana na binigyan nila kami ng plane tickets at magbabakasyon kaming mag asawa pero yung banggitin pa yung about sa grandchild at honeymoon.

Nagpaalam narin ako Kay Lolo at tuloyan na ngang bumyahe para lumipat na. Maghapon Kong ginugol Ang sarili sa pag aayos nang unit ko, may nagawa narin akong resignation letter. Bukas ko nalang ito ibinigay. Tinawagan ko narin si Mother Chelsea para ipaalam Ang disesyon ko. "What? Why? Kakaumpisa mo palang eh" mahihimigan Ang laking pagkadisgusto nito sa disesyon ko. "I want to take a rest Mother" yun lang Ang tanging nasabi Kong palusot pero Ang totoo ay di ko alam Kong Pano haharapin si Levi matapos nanag nangyari samin.

The sound of his voice during meetings, the quiet authority in his tone, even just the way people lit up when he entered the room—lahat iyon ay parang humahaplos sa mga sugat na matagal na niyang tinakpan. So on a random Thursday morning, habang hawak ang tasa ng kape at tinitingnan ang calendar sa computer screen, bigla na lang niyang pinindot ang Send button sa email: Subject: Vacation Leave Request Duration: One week (effective immediately) Wala nang second thoughts. Pagkaraan ng ilang minuto, nag-reply ang HR: “Approved.” At doon siya lang huminga nang malalim. “Okay, Kaella,” she whispered to herself. “You need this.”

Hindi naman kasi iyon urgent. Nagpasya siyang hindi muna papasok sa trabaho at bibisita na lang sa magulang. Tutal ay hindi pa naman niya nagagamit ang vacation leave niya, gagamitin na niya iyon ngayon para maka-bonding ang kanyang Mommy. "Okay, Mom. I'll file a vacation leave today, then didiretso na ako d'yan. We'll have a date. Is that okay with you?"

Bakit naman kaya? "P-Po? S-Sasama po ako?" tanong ko, naguguluhan at itinuro pa ang sarili ko, baka sakaling may ibang tao siyang tinutukoy. "Oo," sagot niya habang inaayos ang necktie niya nang maayos. "My secretary requested a one-month leave. Kailangan niyang umuwi ng Samar, so ikaw muna ang papalit sa posisyon niya habang wala siya," paliwanag niya na nagpa-tigil sa hininga ko saglit. Napalunok ako nang mabigat.

I asked hoping that he will change his mind. "No worries since before this company outing I already process and indefinite leave for you and you don't have to worry since it's leave with pay." ang nakakalokong sinabi nito. Pinilit kong ikalma pa din ang sarili ko sa nalaman dahil kailangan kong magtimpi kung gusto kong makaalis na sa lugar na ito.

Hindi ko alam kung paano at saan ako magsisimula dahil pakiramdam ko ay hindi lang ang puso ko ang nawasâk kundi maging ang pagkatao ko. Tumayo na ako bago tinungo ang pintuan, “I need vacation leave.” Ani ko sa seryosong tinig kay Clinton habang diretsong naglalakad ng hindi lumilingon sa kanya. Hindi ko na hinintay pa ang sagot nito at tuluyan ko ng nilisan ang aming headquarters.”

tanong niya, ang boses ay mababa pero puno ng babala. “My resignation letter, Sir. I’m giving my thirty-day notice.” Binitawan niya ang papel at sumandal sa swivel chair niya. Tinitigan niya ako nang matagal, ‘yung titig na parang binabasa ang bawat iniisip ko. “Is this about yesterday? If you need a vacation, take a week off. I’ll pay for it. Pero hindi ka pwedeng mag-resign.” “It’s not about the vacation, Sir. Personal reasons po.”

“You were basically the reason why we got to finally breathe with our workloads now.” “Nah,” I said. “Three days is enough for now. Madali na namang mag-leave ngayon kung sakaling kailangan ko pa.” Sinend ko na ang leave form ko sa HR department ng Raiden at sa email ni Enver. Formality nalang ito dahil nakapag-usap na kami ni Enver tungkol sa pagli-leave ko. It is just for a record since I am now formally part of this company. Hindi tulad noon na temporary substitute lang ni Mikea.