Novel & Cerita Valiente

sagbat ni Skyee at dumating na si Leif pero biglang na demonyo ang utak ko at sinuntok ko siya pero agad din akong inawat nina Py at Vi. "Of course ikaw ang pinili kasi ikaw lang naman ang option. I am Fierce Valentine Fuentebella, and I will never be an option. Kung ako, dapat ay ako lang. I won't settle for anything not wort it to have me. Hindi ako kasing cheap mo na pilit na ginagawang option ang sarili kahit alam mong from the start hindi ikaw ang choice."

Hindi niyo ito sinagot, dahil gusto niyang sabihin na mali ang konklusyon ng lahat. Naalala niya meron pala siyang Anemia at madalas hindi normal ang hemoglobin ng kanyang dugo kaya ito marahil ang dahilan kumbakit siya nahihilo at madalas manghina. "Gusto kong ipaalala sa iyo kung ano ang lugar mo sa pamamahay na ito! Isa ka lamang basura Valentina, katulad ng mga mababang nilalang na ito ay isa ka lamang muchacha." Isa isa nitong tinuro ang mga katulong na napayuko sa turan niya.

“Dadaanin namin sila sa pagpapa-cute if maging tigre man sila bigla.” “Aether’s strength is its artists, and so its weakness. ‘Pag nawala ang mga artista nila, sarado na rin ang kumpanya at hindi na sila kikita. And I know they don’t want that.” With the kind of behavior Tanya has, aminado akong sumasakit ang ulo ko sa kanya sa pagiging tuso. But still, may nagagawa rin naman palang… essential. *****

Masaya kaming mag-asawa na kumakain ng hapunan. Kasalukuyan sinusubuan ang anak kong makulit. Ni hindi ko man lamang namalayan ang nakabalot ko pang mukha. Sa wakas, ilang araw na lang ay babalik na rin ang gandang taglay ko noon. I am Hera Del Fuego Acosta. The woman who was weak before, but now, a strong woman who greatly loved her own family.

Chapter 15 Nanlaki ang mata ko dahil sa pagdating ng ina ni Fabio. She looks young and intimidating. Sa isang araw pa kami pupunta ni Fabio sa bahay ng mga magulang niya. Bakit siya naririto ngayon? " Oh... Hi, Tita! I'm Xyler Altaraza, ako po ang magiging fiancee ni Fabio. Nice to meet you po." Mayuming sabi ni Ate Xyler.

May hawak pa itong baso na may lamang alak. “Your forehead is bleeding.”

Ayaw nitong pakawalan iyon at malakas ito. Desperada na siya sapagkat kung makukuha nito nang tuluyan ang baril ay tiyak na patay siya, patay silang dalawa ni Yuan. Kinagat niya nang mariin ang tainga nito. Gaya ng inaasahan niya ay napasigaw ito sa sakit dahil sa kaniyang ginawa. Hindi siya nag-aksaya ng oras at nagawa niyang kunin ang baril dito. Sa kaniyang pagkabila ay bigla na lamang pumutok iyon. Nabitiwan niya iyon sa lakas ng pagbanda ng mismong baril, mahirap palang makontrol iyon kapag pumuputok.

Maawtoridad na wika nito matapos ilagay sa palad ko ang isang calling card. Kapagkuwa'y tinalikuran niya na ako at marahan'g humakbang papalayo saakin. Balak ko sana'ng sigawan ulit ito ngunit hindi ko na naituloy 'yon dahil bigla na lang siyang huminto sa paglalakad. "By the way, I am Nicolo Sandoval." Pagpapakilala nito na sa tantiya ko ay mahigit isang dipa lamang ang pagitan namin sa isa't-isa. Nakatalikod pa rin ito saakin habang nakapamulsa ang parehong mga kamay. " Chief Operating Officer ng isang sikat na kompanya sa Pilipinas." Dagdag pa nito, dahilan upang matawa ako.

“Ang mga lumang paraan ay mabuti na noon, ngunit panahon na upang maging kasing-lakas at kasing-yaman ng ibang mga lupain. Bakit tayo nagpapahuli?” Dumating ang kinatawan ng mga dayuhang ito — isang lalaking may matalas na pananalita at puno ng kumpiyansa sa kakayahan ng kanilang kaalaman. Ang kanyang pangalan ay si Valerius, at ang kanyang tindig ay nagsasabing sanay siyang sinusunod at pinakikinggan nang walang pagtatalo.

Parang he was laying his heart bare pero respecting my boundaries at the same time? Nakakainis. Nakakainis kasi it worked. Nakakainis kasi effective. Nakakainis kasi buong gabi, hindi ko maalis sa isip ko si Drake Valencia Santillan. Yung mukha niya nung sinabi niya yun—yung expression na parang vulnerable, parang totoo, parang walang armor, walang pretense, walang mask. Yung boses niya na parang nag-break ng kaunti sa dulo, yung imperceptible fracture sa usually smooth and controlled tone niya, parang may part ng emotional wall niya na nag-give way. Yung way he looked at me na parang ako lang ang nakikita niya sa buong mundo kahit nandun kami sa corporate hallway ng Santillan Hotels, kahit