Novel & Cerita Valiente

Cordova ang nakarehistrong poot sa mga mata niya. Mayamaya'y narinig niya ang sabay na pagtikhim ng mag-ina, marahil ay para pukawin ang atensiyon niya. Lihim na humugot nang hangin si Zalheia. She tried to plaster her sweetest but fake smile bago tuluyang iangat ang mukha at makipagkamay sa binatang Cordova. "I'm Zalheia Molina," she said curtly.

manghang tanong ni Emma. Tumango ako kay Emma. "That badge symbolizes of being brave not just for being a warrior. Hindi porque, hindi warrior ang apelyido mo ay hindi ka na maaaring maging bahagi ng organisasyon. Bilang lang ang nakakatanggap nito, kaya natutuwa ako na isa kayo sa mga ito."

Hindi naman ako nakasagot dahil sa tanong ni Marcus dahil kahit ako ay hindi ko alam kung kaya ko bang panindigan ang lahat ng sinabi ko kay Ethan. "You know what Agatha pagdating sa love kahit gaano pa tayo ka katalino ay nagiging bobo tayo. Mahirap maging kalaban ang puso at isip lalo na kung hindi ito nagkakasundo. Masyado kang naging mabilis sa pagdedesisyon ng hindi man lang pinag isipan ng mabuti. Tapos ngayon ay nasasaktan ka? Alam mo lahat tayo may kakayahan na manakit ng iba pero nasa atin 'yon kung sadya ba o hindi. Mahirap kalaban ang mga salita, kasi kapag nakapagbitaw ka na ng hindi maganda tungkol sa isang tao o nagawa mo na siyang saktan sa pamamagitan ng salita ay hindi na ma

sagot ni Vladimir. Tumingin siya kay Lyka at hinawakan ang kamay nito, “Can you comfort me Lyka?” “Com-fort you? Ho-w?” Nauutal na sabi ni Lyka. Lumapit si Vladimir kay Lyka at dahan-dahan siyang niyakap. Nagulat man si Lyka sa kanyang ginawa ay hindi niya ito itinaboy o pinigilan man lang. May malakas na magnet na humahatak kay Lyka upang yakapin din ng mahigpit si Vladimir. His warm body and comforting hug makes Lyka so safe and relaxed.

Iniangat niya ang veil mula sa ulo ko at doon ko nakita ang mga mata niya. Hindi pagmamahal ang nakikita ko sa mga iyon, ang tanging nakikita ko lamang ay galit, poot, at paghihiganti. "You are mine now, Cleonne. At ito ang tatandaan mo, habang nabubuhay ako, hinding-hindi mo mararanasan ang salitang kaligayahan." bulong niya sa akin bago niya tuluyang ilapat ang labi niya sa mga labi ko.

seryoso kong bigkas Natawa si Valentin, isang lalaking malaki ang katawan, may scar sa kaliwang mata, at kilala sa pagiging brutal. Siya ang utak ng smuggling ring na sumira sa napakaraming buhay sa Southeast Asia—at ayon sa mga report, kasabwat siya sa pag-atake sa mga ospital na konektado sa pamilyang Curtis. Isa siya sa mga target ko. "Brave words, Montero. But you’re in my country now. That means... you’re under my rules," wika ni Valentin na may pang-aasar sa akin.

Napairap naman si Fourth sa inis. "Ano ba tingin mo sa’kin, wala akong alam? Marunong akong mag-push at mag-pull, ’no. Huwag mo akong gawing anga-anga, Valentin." "Kung gano’n, edi ipakita mo sa’min," hamon ni Valentino, tumayo habang nakangisi. Hindi naman napigilan ni Fourth ang mapalunok, bahagyang kinabahan.

Agad akong umiling sa kanya. "Sayang ka talaga hija! Malaki ang kikitain sa iyo ng Valiente." "Hindi po talaga Mama Julio, pasensiya na po." Humalakhak naman siya sa akin. "Ano ka ba? Okay lamang iyon, dito sa Valiente ay hindi pinipilit ang mga nagtatrabaho. Napakaganda ng pamamalakad dito ni Sir Kyros. Baka lamang mauudyukan kita." Halakhak pa niya.

Ang kanyang tinig ay paos, tila boses na ng isang bagong gising. Sebastian let out a soft chuckle, at naramdaman iyon ni Trixie nang may kaunting vibration sa dinadantayan niyang dibdib. “I am strong, love. I am a Valderama. And kailangan kong maging handa na uulitin ito anumang oras o panahon na nainiin mo ito. I won’t get tired, if we're talking about this, wife.”

“I shouldn’t even be thinking about this.” He poured himself another glass. Hindi niya matanggap na kahit isang segundo, pinakitaan siya ng awa. Caelum Valtieri was not a man of pity. He was ruthless, dominant, merciless, those were the words that defined him. ---