Vanished Into The Night Mga Nobela at Kwento

sagot naman ni Kai rito. When Kai logged out his mobile online games, his account immediately disappeared. Nagkagulo naman agad ang kanyang mga kalaro sa biglang pagkawala niya sa gitna ng laban. Even they cursed to death ay wala silang magagawa. The Prince, their leader valued his mom. Kaya naiintindihan nila ito. Hindi na masyado lumayo si Stella at sa malapit lang sa hindi matao na restaurant café ang pinili niya.

Iyong tingin na parang mangangain ng buhay. Anong ginawa ko sa bruhildang ito? Dylan’s P.O.V. Simula pa kaninang paglabas namin ng elevator ay hindi na ako tinigilan ni Eve sa pang-aasar niya. At hangga’t wala siyang nakukuhang sagot o clossure mula sa akin ay hindi siya titigil.

Kitang-kita niya ang lungkot sa mga mata ni Joan kaya hindi niya napigilang haplusin ang pisngi nito. "May iniwasan akong sasakyan na nag-overtake sa lane ko kaya bumangga ako sa isang malaking puno. Pagkatapos noon, nag- blackout na ang tingin ko sa paligid." wika niyang nakakunot noo. Para kasing may liwanag siyang nakita matapos siyang mabangga. "Salbahe naman yung muntik makabanga sa'yo." Pagkaraan buntunghininga ito. "Mabuti na lang, at hindi malala ang nangyari sa'yo."

“Miss Van, kapag may ganitong problema ulit, hanapin mo lang ako!” Pagkasabi nito, tumalikod siya at mayabang na naglakad palayo, hanggang sa tuluyan siyang mawala sa dilim ng gabi. Nakatayo roon si Vanessa, at nakaramdam ng malamig na panginginig sa kanyang likuran, marahil dahil madilim na o dahil sa ibang bagay. Matapos matanggap ang isang milyon, umuwi na si John.

CHAPTER TWO Matiim na nakatitig sa beads na kulay pula ang isang lalaki habang unti-unting naalala ang pangyayari ng gabing iyon. "F*ck this..." Nag-uumigting ang panga niya nang sumandal siya sa kinauupuan habang mariin na hawak ang ilang pirasong beads. This is the only way to find that witch. What kind of witchcraft did she put on him?!

Lumapit ang isang bantay at sumilip sa selda. “Victoria, lights off in five.” Ngumiti siya nang marahan, halos parang inosente. “Lights off? Oh, darling… kahit patayin mo lahat ng ilaw, hindi mo mapapatay ang mga anino.” --- (Narrator’s POV) Sa labas ng kulungan, may isang van na nakaparada sa dilim. Isang lalaking may sugat sa leeg ang tumanggap ng tawag sa earpiece.

Sabi niya, nanatili akong walang kibo, pina-process ko pa sa utak ang mga sinabi niya. Bago siya umalis sa tabi ko, hinalikan niya ako sa noo, his lips lingering on my skin. "Good night, Lena," sabi niya, tumayo na siya at naglakad palabas ng aking silid. Nang makaalis na ang binata, pagal kong hiniga ang likod ko sa kama.

“We’ll manage. Somehow.” Somehow. Yung salitang ‘yon ang nagpapa-tight ng dibdib ko. Somehow, lagi kaming nakakaahon. Somehow, kahit anong komplikasyon, betrayal, impossible pull sa pagitan namin, nagtatagpo pa rin kami. Biglang huminto ang van, natigil sa malalim na putik. The driver cursed under his breath. “I told you,” mutter niya. “No way we get out of this tonight.”

Napangiti siya at mariing napapikit. “Good night, Chad.” “GOOD night, Van.” Parang mukha ni Van ang dingding na binubulungan niya. He couldn’t his beaming smile. What just happened was unbelievable. The song kept playing on his head. Sumabay sa malamyos na melody ng kanta ang naririnig na pagaspas ng hangin at mga dahon sa labas ng bahay. Lahat yata ng bagay ay biglang naging maganda para sa kanya. Tila may nabubuhay na matagal nang namatay na musika sa kaibuturan ng kanyang puso. And when he patted his chest, there was a thunderous beating inside.

biglang sabi ni night. napa tingin ako rito at napa tango tango. ilang segundo pa ay tumigil na ang sasakyan. lumabas si night para buksan ang gate. 'Lorenzo Night Verlusconi' basa ko sa pangalan na naka lagay sa gate. agad naman akong napa tingin sa bahay. ang gara. halatang hindi lang basta mayaman ang naka tira. nawala roon ang tingin ko nang bumalik ito sa loob ng sasakyan si night at pina andar iyon papasok.