Vanished Into The Night Mga Nobela at Kwento

Tinitigan niyang mabuti ang madidilim na parte ng kanilang daanan na alam niyang maaaring daanan ng taong salarin hanggang sa mayroon siyang makitang puting van na pumasok sa loob ng kanilang village dis oras ng gabi. Huminto ito sa isang bakanteng lote sa kabilang parte ng village at hindi niya makita kung mayroon bang bumaba o ano dahil wala na siyang ibang makita’t nahaharangan ito ng van. Ilang sandali lang ay mayroong bumaba na lalaki sa driver seat at inayos ang makina ng van, nasiraan pala ito. Nang umalis ang van ay sinundan niya ito sa CCTV hanggang sa huminto ito sa isang bahay at mayroong lumabas dala-dala ang isang bag ng pagkain.

Kahit doon ay naramdaman ko ang malalim pa rin niyang paghinga. Ngumisi siya. Muntikan na akong mapapitlag dahil doon. It just tickles on how his heavy breaths keep on whispering the sides of my neck. I gulped and tried to keep myself calm. "I... don't know. I just feel so exhausted," sagot niya at ngayon ay lumalayo na sa akin. Hindi ako gumalaw at hinayaan siya. "Thank you, Van. Hindi ko na dadaanan si Fiona. Baka maamoy niya ako. I'll leave her to you. Good night... love."

At saka walang lingong likod na naglakad paalis si Vanadium sa kusina. Higit ang kaniyang hininga nang makitang malapit na siya sa puwesto nito, hanggang sa malagpasan siya ni Vanadium ay pigil na pigil pa rin siya sa paghinga. Huhugot na sana siya ng malalim na hininga dahil nalagpasan na siya ng kaniyang Senyorito ngunit nabitin iyon dahil bigla itong nagsalita na naging dahilan ng pagkawala ng kaniyang kaluluwa pansamantala.

Hindi niya namalayan na nagising ito, o tulog nga bang talaga ito? Nakita niyang dahan-dahan nitong kinukuha ang braso mula sa pagkakaunan kay Zach, he was doing it so gently para hindi magising ang bata. Adrian knew well that Zach is a light sleeper, konting ingay lang ay nagigising na ito agad. Pero sa mga sandaling iyon, tingin niya, mag-ingay man sila ay hindi ito madadaling magising. He was tired from what happened and from crying, isa pa masyado ng malalim ang gabi. It's already past midnight.

Gusto kong makasigurado muna bago ako gumawa ng hakbang. Sinundan ako ng van at muling tumabi sa amin. Comfirm! Mga kalaban nga! Binagalan ko ang takbo at sinubukan tignan kung ilang tao ang sakay ng van pero wala akong makita dahil super tinted nito. Tsk! “Red, antabayanan mo ang van na nasa tabi niyo. Mukhang iyan na ang hinihintay natin.” Seryosong sambit ni Night.

Lagi siya nitong nakikita tuwing may practice sa gym. Bumaba siya ng higaan at tinungo ang kanyang bintana upang silipin ang lalaki na kasama ng ilang kaibigan nila. "Hintayin niyo ako," aniya saka pinatay ang tawag. It was already pass seven in the evening, on the last night of October.

utos ng lalaki, sabay tulak sa balikat ko kaya napahakbang ako. Pagkarating namin sa gate, isang itim na van ang pumarada sa harap namin. Kasabay ng pagbukas ng pinto nito, naramdaman ko ang matigas na bagay na tumama sa likod ng ulo ko. “Fana,” I whispered, my voice barely audible as my vision slowly faded to black.

I was pacing back and forth in my office, my suit jacket long gone, my sleeves rolled up, and my hair a complete mess. The room was silent. Silvano and Rico were glued to their monitors, their faces grim. Wala pa ring signal. At mas lalong walang nakita sa CCTV footage. Walang kahit anong trace. The van just vanished into thin air after entering a blind spot in the old district. "DAMN IT!" I roared, sweeping everything off my desk in one violent motion. The crystal paperweight shattered against the floor, much like my composure. I looked at the phone on the floor. There was one person I hadn't called yet. Someone who had the right to know, even if it meant I had to admit my failure. Wayne.

Sinubukan niyang gumapang, igalaw ang kanyang katawan papalapit. Ngunit hindi na siya makagalaw. Unti-unti na siyang nilalamon ng dilim. Tumuwid naman si Adrian at malamig na nag-utos. “Itulak ang van sa bangin. Gusto kong mamatay siya nang walang bakas. Naiintindihan niyo ba?” “Opo, Boss Adrian.” Isinara ang mga pinto ng van. Inilapit ito ng dalawang lalaki patungo sa gilid ng bangin.

Tila sinubukan ng Red Crest na hatiin ang daan at abutin ang van. “Evasive,” utos, at ang van ay biglang nagmanipest ng maneuvers, sumingit sa mas makitid na alley, ginamit ang dilim ng gabi bilang takip. May mga tunog ng papel at metal sa labas—mga sunog na flare na naglalabas ng maliwanag na liwanag, pansamantalang bumitaw sa mga mata ng mga sumusunod.