Novel & Cerita Vesper

Tamad talaga kase itong magsalita mabuti nga hindi napapanis laway niya eh. " Good evening dude " bati naman ni Zarick ng makalabas ito ng kusina dala ang lalagyan ng kanin. Tumango lang ito sa kanya at ibinalik ang tingin sa baso na hawak. Umiinom kase ito ng tubig.

ALIPIN C28 ALICE POV “Alice, bakit hanggang ngayon, hindi pa rin nagigising ang babaeng ‘yan?” Nag-angat ako nang mukha at tiningnan si Nanay. “Hindi ko rin alam Nay,” Sagot ko habang muling hinawakan ang kamay ni Judy. “Alam mo bang malapit nang umuwi ang mga Amo ko? baka makita nila ‘yan!”

maiksing sagot nito at pinindot ang R botton sa loob ng elevator. "Anong meron do 'n?" "Just wait and see," masungit na sagot ulit nito. Tinutuyo na naman ang lalaking 'to. Ilang minuto lang ay dumating kami ng rooftop at tumambad sa 'king paningin isang lalaki na ang tantiya ko ay kasing tangkad lang ni Tyrus at mas nagpalaki sa mata ko ang isang helicopter. Yes, it's a helicopter. Sasakay ba kami dyan?

PAKIRAMDAM ko ay mabibiyak na ang ulo ko dahil sa sobrang sakit nito. Habang nakaupo ako sa gilid ng aking kama ay napadako ang tingin ko sa orasan na naroon sa dingding. Kapagkuwa'y namilog pa ang aking mga mata nang makita kong alas diyes na pala ng umaga. Nagmadali akong lumabas ng silid at muntik ko pa nga'ng mabunggo si Tita Ester.

Tanong ko sa sarili habang marahang ipinipikit ang mga mata, para lang pansamantalang huminto ang tibok ng puso ko. Flashback — Beach House, Isang Linggo ang Nakalipas Mainit ang gabi, ngunit ang dagat ay tahimik. Ang bawat alon ay parang bumabalot sa amin, tila ba alam ang lihim na bumabalot sa aming pagitan.

Alam kong tunay ang pakikitungo niya sa akin at walang halong kaplastikan iyon pero hindi ko pa rin maiwasang mailang lalo pa at nasa building pa rin kami ng Seyer Enterprise kung saan pinagbabawal ang makipagrelasyon sa kahit na sinong empleyadong nagtatrabaho doon. “Don’t worry, this is an exclusive basement for VIP’s walang sinumang mangangahas na magpunta dito,” sabi pa ni Eve at kinindatan ako bago mahinang itinulak palabas ng elevator. “T-Thank you,” nakangiwing turan ko.

'to wala na ba siyang ibang paraan na maisip, kundi ang ipagkaloob ako? Siguro nga, hindi ko siya masisisi, dahil kasalanan ko rin naman kung bakit mag-isa siya ngayon. Nandito na rin ako sa lungga na 'to. Wala akong ibang pagpipilian kundi tulungan siya sa gusto niyang mangyari. Ito na ang tamang oras para ibalik ko sa kanya ang lahat nang paghihirap niya noon. Pagbabayaran ko ang lahat ng mga magagandang ginawa niya sa akin. Nagtungo ako sa kama. Hinahanap ko ang gamit ko Lalo na ang cellphone ko. Ngunit, kahit saan man nakin hanapin ay kahit anino lang ay hindi ko makita. Maya-maya pa, bumuhos ang malakas na ulan. Naghatid ito nang matinding lamig sa aking puso. Nakatanaw ako sa labas, k

aniya at agad na umalis. Muli akong humarap sa salamin at huminga nang malalim. Sana ay muli ko pang makasayaw si Fourth bago matapos ang gabing ‘to. Gusto kong kumpirmahin ang nararamdaman. Naririnig ko na ang boses ng host kaya hinanda ko na ang sarili sa paglabas. “Let us welcome, our debutant for tonight! Anastasia Ysabelle Dela Merced!”

“Oo, tama ka. Pero para sa akin, ang buwan ang simbolo ng pag-asa.” “Bakit naman?” “Ang buwan ang nagsisilbing liwanag sa kadiliman ng gabi at nagsisilbing gabay ng mga manglalakbay. Para sa akin, ang liwanag na dulot ng buwan ang nagbibigay pag-asa sa isang tao sa gitna ng kadiliman.” Huminga ng malalim si Seraphim. “Sa tuwing napapanaginipan ko ‘yong mga nangyari sa akin sa ampunan, sobra akong nasasaktan at nalulungkot. Kaya ang ginagawa ko nagigising ako sa kalagitnaan ng gabi dahil sa ganoong panaginip, titingin na lang ako sa buwan para gumaan ang loob ko.” Hindi nakaligtas sa aking paningin ang pagtulo ng luha sa pisngi ni Seraphim na mabilis naman niyang pinunasan.

Cleonne’s POV Ramdam ko ang panginginig ng buong katawan ko pagkababang-pagkababa ko pa lamang ng bus patungo sa lugar kung saan nakalibing si Riley. Hawak ko sa kanang kamay ko ang isang pumpon ng sunflowers para ibigay sa kanya. Paborito niya kasi ang sunflowers noon pa man.