Novel & Cerita Wag Mo Akong Pangunahan In English

Napahimas siya sa kaniyang noo. “What’s the meaning of this?” “Alin ba, Pa? Kung ikaw naguguluhan, ano pa ako? Hindi ko naman talaga sila kilala.” I can’t believe I can raise my voice on him. Sa ilang taong wala si Mama at sinusunod ko ang lahat ng gusto ni Papa ay hindi ko matandaan na sinigawan ko siya. Mukhang nabigla din siya. Na-guilty ako bigla pero di ko naman makuhang humingi ng tawad. Probably, pride is taking control of me this time.

My mind flashes back to the she-wolf i had killed yesterday, then I shake my head, it's not my problem she was an abomination the same with this mutt "What's your name?" "Magmas Diby" "Magmas Diby?" "Yes Magmas after my grandpa and Diby is pronounced as an I, like Deyeby" "Oh, well ok are you hungry Magmas?".

"You can call me, Madam." Sophie just nodded and swallowed her saliva secretly. "Starting today you are fired," Lucy said to Sophie without further ado. * Madre = Mama. * Creame Catalalana = Spanish pudding.

“Ikaw? What do you want? Coffee or choco coffee?” “Look at you. Ako ang unang nagtanong, then now, ikaw ang gagawa. Tsk, ako na riyan.” Aagawin na sana nito sa kaniya ang ginagawa nang umiling siya at umiwas dito. “No. Let me do it. Just tell me what you want.” “Okay, ikaw ang bahala. Uhm, patikimin mo ako ng coffee choco na sinasabi mo.”

Tumikhim ako at naka isip agad ng idadahilan. "Nasa Pilipinas ako, sa sarili ko pang bansa hindi ba kabastusan naman kung mag i english pa ako kahit na alam ko naman kung paano mag salita ng tagalog?" "Phew! Makabansa ka pala, hindi ako na inform." "Bakit?" "Wala naman, sasabihin ko lang sana sa'yong bukas mag papagawa ako ng tarpaulin na may nakalagay na suportahan ang sariling atin."

sagot nya sa akin Pinunasan ko ang luha ko, "Ang hina mo naman pala eh. Hindi ka marunong sumugal. Wala ka bang sariling utak ha Wade? Kung anong gusto nila, dapat ikaw din ganon? Ang hina mo! Hindi mo ako kayang ipaglaban! Simpleng gulo palang ito pero nag papadala ka na agad sa iba?"

Bigla ko naalala ang nangyari kahapon. What was that? A comfort hug? Nagmumukha lang ako bata sa paningin niya ng hinayaan ko na yakapin niya ako ng ganun. Baka epekto lang 'yon ng stress ko. Hays! I want to see papa now. Is he okay? Kumakain ba siya ng tama? Baka nagpapalipas siya ng gutom? Pumunta na lang ako sa rooftop. Mabuti na lang ay ako lang ang mag-isa pagdating ko rito sa rooftop. Pumunta ako sa gilid at umupo.

"Uhuu! Ano 'yon!? Aba! Sobra sobra naman ang yaman ni haring Walter pati pagong niya nagliliwag ang mga mata, at kulay pula pa talaga. madaldal kong sabi at nagmamadali na akong bumaba mula rito upang habulin ang mahiwagang pulang pagong. -- "Asan naba 'yong wallet ko, what the h*ck!" galit kong sigaw sa sarili ko habang abala akong nakatitig sa baba upang abutin ang wallet kong nahulog ng may bigla akong naramdamang malakas na pagbagsak na halos mawasak ang mamahalin kong red Lamborghini Car. Madali kong hininto ang sasakyan at bumaba mula rito.

sagot niya "ito nami-miss ka, Uwi ka na dito sa Argentina." malambing na wika sa kanya ng kanyang kasintahan. "Speaking of that, can i have a favor to make, Its important." "Sure, Ano ba iyon?" sagot nito sa kanya. "Can i borrow your private plane" wika niya rito. "Walang problema" "Thank you, cause i'm going back with my parents."

Galit ako sa kanilang lahat dahil sa paglihim nila saakin. "Baka puwede naman na kayo na lang ang magpaliwanag saakin. Gulong-gulo na ho ako mommy! Hindi ko na rin alam kung sino pa ang dapat kong paniwalaan." "Ayokong pangunahan si Paul. Sa ngayon ay mas mainam na ikaw mismo ang tumuklas ng lahat. Nang sa gayo'n ay maibsan ang bigat ng iyong kalooban."