Wait Patiently Quotes Novels & Stories

“Dahil alam kong kailangan mo ring pag-isipan.” “Dahil gusto kong kapag dumating ang araw na sasagot ka…” Ngumiti siya. “…galing iyon sa puso mo.” Napangiti rin si Luna. “At kung hindi pa po ako handa?” Tumango si Rafael. “I’ll wait.” “Gaano katagal?” “Hanggang sa mapagod ang oras.” Napatawa si Luna. “Ang cheesy niyo po.” “I know.”

Natahimik si Jam. Pagkatapos ay marahang tumawa. Hindi dahil nakakatawa. Kundi dahil sanay na siyang paghintayin. Ngunit hindi ibig sabihin noon ay papayag pa rin siya. "Kung hindi ka makakapunta," malamig niyang sabi, "puwede mo namang sabihin nang mas maaga." "Instead of making me wait for two hours." Nagkaroon ng ilang segundong katahimikan.

"Oh, the Allegra Express? About twenty minutes. But why are you in such a hurry, my dear? The Alps demand patience." Patience. Ang parehong salita na sinabi ng waiter. Ngunit ang paraan ng pagkakasabi nito ay may lamig na umaabot sa buto ni Mariel. "Because I hate waiting," sagot ni Mariel. "Especially when I know I'm already late."

"So, what is this about, Zoee? Make sure na seryoso ito. I waste my time of work because of what you said na kailangan nandoon din ako. So, speak!" "Aba! Hoy, marunong kang mag-antay, ha. Mas importante ito, kaya mag-antay ka. Remember, patient is a virtue." Matamis siyang ngumiti rito bago siya kumindat rito, nang-aasar. Umayos na siyang umupo at tiningnan niya isa-isa ang mga tao.

Mahina 'yon ngunit masasabi kong sincere kaya naman napahid ko ang luha at nag-iwas tingin. "Nawala ka man, pero hinintay ka niya attorney. I knew everything, how she waited everyday. So please the next time you make her wait, it is when you come home from work." Nakagat ko ang ibabang labi at tuluyan ng naluha.

"Hindi ko ipipilit sa'yo na gustuhin ako, dahil handa akong maghintay mahalin mo lang ako. I will wait my turn, and I promise I won't waste a millisecond of time to make you feel how much I really love." Hindi ko masyadong naintindihan ang sinabi dahil tila nanghina ang buo kong katawan dahil sa pagod, at bago ko tuluyang naisara ang mata ko ay muli ko siyang narinig na magsalita. "Patuloy akong maghihintay hanggang sa handa ka ng papasukin ako sa buhay mo, Krystal." ---

What if hindi niya ako mahintay? What if mapagod siya? What if I fail? Mukhang nakuha naman ni Hogan ang naiisip ko at saka muli siyang nagsalita. "He'll wait for you. And I can't wait for the time that you could see yourself the way we truly see you."

May dahilan naman siguro. Oo, may dahilan. Kailangan lamang niyang maghintay. Kaya naghintay siya, at naghintay. Hanggang sa lumipas ang isang oras. Nanlalamig na ang tsaa sa kanyang mesa. Unti-unti na ring kumokonti ang mga customer sa paligid. Maging ang waiter na ilang ulit nang dumaan sa kanyang mesa ay tila naaawa na sa kanya, ngunit wala pa rin si Preston. Wala pa ring tawag, ni wala pa ring mensahe.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

No me canso de esperar. "Ipilit mo man lahat ng iyong nalalaman, wala kang magagawa kapag ikaw na mismo ang makakaramdam ng sinasabi mong, she's my mate na iyan. But for the mean, lemme wait for you again." tsk, wag lang sana siya matagalan. TO BE CONTINUE