Wait Patiently Quotes Novels & Stories

Natahimik si Jam. Pagkatapos ay marahang tumawa. Hindi dahil nakakatawa. Kundi dahil sanay na siyang paghintayin. Ngunit hindi ibig sabihin noon ay papayag pa rin siya. "Kung hindi ka makakapunta," malamig niyang sabi, "puwede mo namang sabihin nang mas maaga." "Instead of making me wait for two hours." Nagkaroon ng ilang segundong katahimikan.

Dumating ako sa office ng alas-siete y medya ng umaga, mas maaga kaysa usual. Hindi naman dahil nakatulog ako nang maayos, kabaligtaran pa nga. Halos buong gabi akong pabalik-balik sa kama, iniisip ang bawat sinabi ni Neo kahapon sa office niya. “I’ll keep waiting.” Paulit-ulit sa utak ko ang linyang iyon.

Kailangan mo lang hintayin ang araw na yan at huwag magmadali. He waited for so long but he didn't regret it. Kung si Felicity lang naman ang hihintayin n'ya, willing s'ya kahit abutin pa s'ya ng ilang dekada. His wife is worth to wait..!

Halos mapaupo rin sya dahil hindi pamilyar ang matanda. Pinangunahan lang talaga siya ng kaba, muntik siyang mamatay sa takot. Hindi si Johanne ang naaksidente. /// RAJIV HATES WAITING. Matagal na mula nang naghintay siya at hindi na muling naulit. Kahit sinumang empleyado at kahit investor ay hindi pa siya pinaghintay. Kapag may late, wala siyang tinatanggap na anumang eksplanasyon. Dahil ang isang taong ayaw mahuli, umaalis ng mas maaga.

"Oh, the Allegra Express? About twenty minutes. But why are you in such a hurry, my dear? The Alps demand patience." Patience. Ang parehong salita na sinabi ng waiter. Ngunit ang paraan ng pagkakasabi nito ay may lamig na umaabot sa buto ni Mariel. "Because I hate waiting," sagot ni Mariel. "Especially when I know I'm already late."

Mahina 'yon ngunit masasabi kong sincere kaya naman napahid ko ang luha at nag-iwas tingin. "Nawala ka man, pero hinintay ka niya attorney. I knew everything, how she waited everyday. So please the next time you make her wait, it is when you come home from work." Nakagat ko ang ibabang labi at tuluyan ng naluha.

May dahilan naman siguro. Oo, may dahilan. Kailangan lamang niyang maghintay. Kaya naghintay siya, at naghintay. Hanggang sa lumipas ang isang oras. Nanlalamig na ang tsaa sa kanyang mesa. Unti-unti na ring kumokonti ang mga customer sa paligid. Maging ang waiter na ilang ulit nang dumaan sa kanyang mesa ay tila naaawa na sa kanya, ngunit wala pa rin si Preston. Wala pa ring tawag, ni wala pa ring mensahe.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

No me canso de esperar. "Ipilit mo man lahat ng iyong nalalaman, wala kang magagawa kapag ikaw na mismo ang makakaramdam ng sinasabi mong, she's my mate na iyan. But for the mean, lemme wait for you again." tsk, wag lang sana siya matagalan. TO BE CONTINUE

I'm just thankful na sinundo niya kami despite his hectic schedule. Dala-dala ang maleta namin ni Quin ay naglakad kami papunta sa kotse niya, right there he saw us and abruptly ran for us. Sinalubong naman siya ng anak ko ng mahigpit na yakap and of course, some rants. "Why are you so matagal tito? We've been waiting for half an hour already! Didn't you know that it is so mainit here?"