Wala Daw Novels & Stories

sigaw ko " Ito inumin mo" Dali dali kong nilunok ang gamot pagkatapos umiinom ng maraming tubig. Minsan naiiisp ko kung nababaliw na ba ako o isa lang yung guni- guni. " Klent kamusta ang pakiramdam mo?" " I'm sleepy" " Don't worry that's the side effect ng gamot na ininom mo. Just close you're eyes and everything will be fine sa pag gising mo"

May pulso pa si Dawn no'n kaya gumana pa ang gamot pero si uncle rain ay wala ng buhay dahil sa kanyang puso bumaon ang mga bala kaya wala na kaming nagawa para iligtas siya. Kuya Walter only made 3 bottle of that liquid. Ang dalawa ay nagamit na kay tita West at kay Dawn samantalang ang isa naman ay nasa akin. Ibinigay nila iyon sa akin at hinayaan na ako ang mag-tago no'n.

⚡ Walang Naka-react Lahat ng ito ay nangyari sa loob lamang ng ilang segundo. Wala pang nakakahabol. Ang dalawang sekta ay nakatayo sa magkabilang panig ng alupihan, handa nang magbanggaan. Nang makita ni Bathalang Diwa na naglabas na ng lason ang alupihan, natakot siyang walang mapaglalagyan si Juan. Kaya mabilis niyang iwinasiwas ang manggas at naglabas ng puting bote.

Nag-aalalang tanong ni Axie. “Don’t worry, I’m fine. Masakit lang ang ulo ko pero apart from that wala na naman akong nararamdamang iba.” Kumuha si Wade ng tubig sa refrigerator at iniabot iyon kay Klea. “Thank you.” Dahan-dahang ininom ni Klea ang tubig sa baso. “Anong gusto mong kainin?” “C*ck.”

wika ni Sally "sige po tignan ko ang magagawa ko" isa pa ulit na link ang pinasa "Anong kailangan mo tiya, wala akong pera, alam nyo naman na lahat ng binabayad sa akin ng mag- amang Lee napupunta sa gamot at dialysis ni Mauren!" at pinatayan nito ang kausap, "pambihirang buhay to! nakita ko nga ang lalaking gusto ko nang makasama buong buhay ko, ang baba naman ng tingin saakin! ni wala akong magulang na matakbuhan sa problemang to, Hay Brex kung alam mo lang kung paano ko pinagsisisihan na ginawa kong to! bakit di ka mawala sa isip ko!"

Napasimangot si Jiggo at mariing winika, “Hindi ka pa lubos na magaling, pero heto ako’t nananabik pa rin sa’yo… Lintik naman!” Biglang napatawa si Dahlia. May init na dumaloy sa kanyang dibdib. “Ayos lang, Jigs. Mahigit dalawampung araw na rin ang lumipas—hindi na ganoon kalala. Tsaka palagi mo naman akong pinapainom ng American ginseng, toniko ng sungay ng usa, at sabaw ng dried fish maw. Malaki na ang ginhawa ng katawan ko.”

" Talaga bang sasayangin mo buhay mo nang dahil lang saakin?! " " Dahil ganoon kita kamahal, Wax! Hindi ko kakayaning mabuhay kung wala ka sa tabi ko! Walang purpose ang buhay ko kung hindi lang din ikaw ang makakasama ko! " Humakbang si Dawn pababa sa baitang ng hagdan, tuloy-tuloy pa rin ang buhos ng luha niya. " Ikaw lang ang mayroon ako, Wax. Sa'yo ko lang naramdaman ang halaga ko na hindi ko naramdaman sa ibang tao. Nawala lahat ng mga kaibigan ko. Tinalikuran nila ako pero ikaw nandiyan pa rin. Ikaw llang 'yong taon nanatili saakin. "

Wala akong kasalanan! ***** LMCD22

Wala nang dating David. Ang natitira na lang sa kanya ay isang kasalanang kailanman ay hindi na niya mabubura.

“Wala.” Lumapit si Cameron. “Talaga?” Nagsimulang pagpawisan si Daisie dahil hindi niya alam kung paano sasagot. “Daisie.” Dumating si Waylon sa oras na yon. Parang si Mahina si Daisie noong nakaraang araw. “Ma…maliligo ako.”