Walang Kamatayan Walang Katapusan นิยาย & เรื่องราว

Nangingilid na ang mga luha sa kanyang mga mata. "Diba sabi mo hindi ka na nagdadrama this time? Papatayin ka ba talaga nila? Tapos malapit ka nang mamatay. Kahit galit ka sa akin, ako lang ang babae sa tabi mo bago ka mamatay. May kasabihan nga na ang kamatayan ng isang lalaki ay magiging masaya kung siya ay mamatay sa pakikipagtalik. Kahit na ano, ako pa rin ang kaakit-akit na babae. Mas kaakit-akit ka pa rin ba sa akin. Mas kaakit-akit ka pa rin ba sa harapan ko sa bansa. mamatay?”

"Ang ingay mo talaga Aia" Natapos na nga ang palabas, nice naman happy ending, sana ganyan din ang buhay ng iba, laging may happy ending, pero nakakapagtaka kailan pa naging happy ang ending, diba't nakakalungkot ang wakas, paanong naging happy ending? ang gulo naman.

Kabanata 15 Free They say that the only thing constant is change. Lahat naman daw nagbabago, hindi mo namamalayan, isang araw hindi ka na pinapansin, isang araw, hindi na ganun ang turing sayo, isang araw hindi ka na mahalaga. Hindi ko pa rin maintindihan kung bakit may mga taong hindi kayang maging totoo sa sarili nila, bakit kailangang magbago? Para saan?

Nasa likuran ko ito at nakayakapsa akin. "You already know may condition, right?" malambing na saad ko naman. Pinihit naman niya akong paharap. Umiiling-iling ito. "Mabubuhay ka pa ng matagal. I-I want to hold me and tell everthing is going to be okay. I want you to love me till our last breath." Isa-isa namang nagsipatakan ang aking luha. "Ang lahat may katapusan, Kurt. Siguro hindi pa sa ngayon. Pero we need to accept na hanggang dito lang ang buhay natin."

“Kakaiba ka talaga!” “Sinasabi ko sayo, kung gusto mo mabuhay, mabubuhay ka. Kung gusto mo mamatay, mamamatay ka! Nasa iyo pa rin ang apelyido ko. Sa tingin mo ba magkakaroon ka ng kapayapaan pagkatapos mo maging multo? “Tatahakin ko ang lahat pati na ang ilalim ng lupa kung ang ibig sabihin noon ay hindi ka bibitawan. Hindi mo makakaalis kahit pa mamatay ka!”

Ngumiti ako sa kanila bago umupo ulit sa upoan ko. "While some endings are painful, there are some endings that's worth it." Sabi ni sir Kenn habang nakangiting nakatingin sa'kin. Napangiti naman ako sa sinabi niyan 'yon. "Fight for what makes you happy. Wag mong isipin na lahat ng tao ay sasaktan ka lang. May mga taong may kakayahang mahalin ka tulad ng gusto mo. Lahat ng hirap mo ay masusuklian yan pagdating ng panahon. All you have to do is to keep on fighting and don't you ever give up. You can rest if you're tired, but please keep on going. Magiging masaya ka rin balang araw." Sabi nito na nagpaluha sa akin.

Gusto man nilang maghiganti sa kanya, huli na ang lahat! Ang mga patay ay nagkakaroon ng kapayapaan, ngunit iniiwan naman nila ang walang katapusang problema at pagdurusa sa mga buhay pa. Napaka hindi patas nito! Makakabawi ba ang kamatayan sa lahat ng kasalanan? Sa pinakamahirap na panahon ng kanilang buhay, ang mag-ina ay umasa lamang sa isa't isa upang makaraos.

Pumatak ang luha ko, hindi ko na iyon mapigilan pa. "Bawat araw, sobra akong nasasaktan, kasi hindi ako sanay na wala ka, parang katapusan ng mundo ko, nawalan ng halaga ang bawat buhay ko, kasi hindi ako masaya." Nawala naman na ang ngiti sa labi ko ngayon.

His life is complete at wala na s'yang mahihiling pa. -WAKAS-

Hindi man naging madali pero sa huli nagiging ayos din ang lahat. Hindi pa natatapos ang kwento. A story has no ending. Life goes on and so the story. Nalagpasan man nila ang pagsubok na iyon pero hindi ibig sabihin na magiging masaya na sila palagi. May dadating at dadating na pagsubok na susubok ulit sa kanila, susubok sa kanilang pagmamahalan, susubok sa kanilang pamilya pero ang importante ay natuto silang maging matatag. Natuto silang lumaban, maghintay at magpa-ubaya.