Walang Kamatayan Walang Katapusan นิยาย & เรื่องราว

"Condolence." Walang katapusan iyon gaya ng pagpatak ng mga luha sa aking mga mata. Gusto ko nalang mabingi para hindi iyon marinig kasi bawat bigkas ng salitang iyon ay ang unti-unti akong ginising sa katotohanang wala na si Daddy. Wala na ang kaisa-isang taong kasama ko dito sa mundo. Wala na ang kaisa-isang taong kaya akong intindihin.

How I wish na sana nga ay magkatotoo. THE END

At alam kong mamaya maya lang ay kailangan ko ng paghandaan ang magiging katapusan ng aking buhay. "Patawad anak, hindi mo na masisilayan ang mundo. Kung pwede nga lang ialay ko ang buong buhay ko para makaligtas ka lang ay gagawin ko. Kahit ikaw man lang sana makaligtas, kahit wag na ako. Hindi pa man kita naisisilang, tandaan mong mahal na mahal kita." Muli akong napahagulhol ng iyak kasabay ng paghaplos ko sa aking sinapupunan.

"Don't waste your lif-" "Wala akong pakialam! Handa akong mamatay kung ikaw ang magiging kapalit. You're my everything. It's no life at all if without you. " Agad akong lumapit sa kanya nang mapaluhod na ito. Mas lalo akong nawawasak sa nakikita at nararamdaman ko. "Ace please listen to me. Huwag mong gawin to please. Makakaya kong malayo sa'yo pero yung mawala ka.. Hindi ko kaya"

“Pagod na akong sumubok. Pagod na akong umasa. Pagod na akong huminga. Pagod na akong mabuhay. Pagod na ako. Gusto ko nang ipikit ang mata ko at ‘wag nang idilat pa. Bakit ba palagi na lang ganito?” “Hindi naman maiiwasan na mapagod tayo dahil minsan sa buhay natin, may mga bagay na paulit-ulit na nangyayari. Iyon bang akala natin ay wala nang katapusan. Pero ang hindi natin alam, may mga aral iyon na itinuturo sa atin. May dahilan kung bakit nangyayari ang lahat ng ‘yon,” wika ni Roan. “Ang pagpapakamatay ay permanenteng solusyon sa panandalian mong problema, Elyne.”

Farewell We used to be frightened and scared to try Of things we don't really understand why We laugh for a moment and start to cry We were crazy Now that the end is already here We reminisce 'bout old yells and cheers Even if our last hurrahs were never clear Habang sabay-sabay namin itong kinakanta hindi ko maiwasan na maluha dahil sa mga daming nangyari sa amin, still nandito kami at haharapin ang bagong bukas ulit na naghihintay sa amin dahil sa wakas nakalagpas na kami sa ikalawang hakbang.

He takes good care of me, and he loves my Mommy too. Kapag ang Poong Maykapal na ang gumalaw, walang imposible. Daig pa rin ng kabutihan ang kasamaan. Sabi nga nila, ang masama ay walang tagumpay—hihilahin lamang nito ang sarili pababa.

Instant noodles, Instant jowa at pagkatapos Instant din yung sakit dahil sa break-up. Come on, guys. Gumising tayo sa realidad.. Wag tayong magpaniwala sa mga bagay-bagay na mabilis ang umpisa tapos aasahan mong walang katapusan na ang dulo. Ang lahat ng bagay na mabilis nangyayari ay mabilis ding nawawala at natatapos. That's the essence of time. Kung hindi ka handang hintayin yung tamang panahon para sayo, masasaktan ka lang. Kung mainipin ka pa sa kabayo, baka buong buhay mo pagdaanan mo ay kalbaryo.

paulit-ulit na pagkumbinsi ko sa sarili ko. Walang mawawala sa aming lahat. Kumpleto kaming makakabalik sa totoong buhay namin. Kumpleto pa rin kami at magpapatuloy sa naudlot na buhay namin. Hindi ganito ang mangyari... walang kamatayan.

— At sa bawat ngiti ng kanilang anak— Sa bawat yakap— Sa bawat simpleng sandali— Patuloy nilang pinapatunayan— Na ang tunay na wakas— Ay hindi pagtatapos. — Kundi simula— Ng isang kwento— Na hindi kailanman matatapos. Wakas.