Walang Kamatayan Walang Katapusan 소설 & 이야기

Ang dulo ay wala pa rito. Bumalik ang tingin ko kay Elara, sa babaeng ibinigay sa akin ng tadhana at ng panahon matapos ang maraming pagsubok. Ang salitang “WAKAS” na aking inakalang panghuli at tiyak, ay nabura na sa aking isipan at napalitan ng malinaw na katotohanan. Napagtanto ko na ang salitang iyon ay nakasulat lamang dahil sa aking kakulangan sa pang-unawa noon. Akala ko, kapag nakuha ko na siya at naging payapa na ang lahat, ay tapos na ang kwento. Ngunit mali ako. Ang pagkakaroon ng kapayapaan ay hindi katapusan, kundi ang pundasyon lamang kung saan itatayo ang mas dakila at mas mahabang bahagi ng ating buhay. Hindi pa tapos ang kwento. Hindi pa ito ang wakas.

Ahhh, minahal kita agad Ahhh,, minahal kita agad Ipagpatawad mo, ohh Woh woh woh (Ooh) Woh woh woh oh Minahal kita(ahh) Kay tagal-tagal (ahh) (Ooh) woh woh woh Sana'y nama'y ipagpatawad mo Ang malabis na kabilisan ko Ngunit ang lahat ng ito'y totoo (Ipagpatawad mo)hah, minahal kita agad

sabi niya at tumayo sa swivel chair. Love is a self-destructive instrument that devours mankind. "Pero wala naman akong pakialam kahit mamatay sila, they die and I gain profit," sabi niya at tumawa. "Hinihiling ko nga na mamatay na sana kayong lahat para mawala na ang tanga at bobo sa mundo para tanging katalinuhan lang ang maghahari sa buong mundo at wala ng tanga-tangang mga tao."

Napahinga siya nang malalim at napangiti. “Hindi natin alam lahat ng mangyayari, hindi natin alam kung ano na ang mangyayari bukas… hindi natin alam kung magkikita pa tayong dalawa. We never know, kaya lagi kong sinasabi sa ‘yo na gusto kong gawing masaya yung kung ano ang meron tayo ngayon. Kasi hindi ko alam kung kailan ito magtatapos.”

Hindi ko hahayaang ito na ang katapusan. I wouldn't let this be the end, our end. But if this is really the time. I pray to God! ... To meet you in our second life!

Hihimatayin ako sa mataas na temperatura, pero magigising akong muli dahil sa uhaw. Ang pag-ikot ay paulit-ulit na walang katapusan. Makalipas ang ilang panahon, sa huli ay hindi ko na nakayanan at nalagutan na ako ng hininga. Bago ako mamatay, isinumpa ko na lahat ng nanakit sa akin ay magkakaroon ng kahabag-habag na kamatayan. Isang sigaw ang pumutol sa tensyon sa garahe.

sabi ko. Unti-unting nangilid ang luha ko habang nakahawak sa salamin niyang kabaong. "You became my mother when my mother died—When you killed my mother, rather..." Sabi ko. "Walang sapat na rason para patayin mo ang sarili mo pero mas lalong walang sapat na rason para patayin mo ang nanay ko na sa akin lang umiikot ang buhay." Humikbi ako habang pinupunasan ang luha sa pisngi ko.

Marahan kong inangat ang kamay ko para haplusin iyon. Napabuntong-hininga ako. I'm sure babawi ako kay Tita Kayla kahit wala na kami ni Kylo. My relationship with Kylo was already done. It's been years since we ended our relationship. Siguro naman maiintindihan iyon ni Tita Kayla. My life—our life has changed. Maraming nagbago sa akin. She doesn't know me anymore at kapag nalaman niya ang lahat ng nangyari sa akin, she'll be disappointed.

Mahirap ang mamamatayan ngunit mas mahirap tingnan ang mahal mo sa buhay na naghihirap dahil sa nararamdaman. Kung hilingin ko sa Diyos ang buhay na walang kamatayan, hihilingin ko. Ngunit kalabisan na iyon. Dahil ang buhay ay may hangganan, may katapusan. Kasabay ng pagkamatay ay ang pagkatapos ng iyong layunin sa buhay. Dahil tayong lahat na nanatili dito sa mundong ito, may purpose. Hangga't humihinga pa tayo ibig sabihin hindi pa tapos ang layunin natin. May misyon pa tayong gagampanan.

Kung papayag ako, matatapos ang lahat—walang sinuman sa kanila ang mawawala, matatapos ang sumpa, makakalaya silang pareho. Pero kung hindi, lahat kami ay magdurusa nang walang katapusan. At habang nakatingin ako sa kanilang dalawa, alam kong kahit anong desisyon ang gawin ko, hinding-hindi ko na ito mababago pa.