Walang Kamatayan Walang Katapusan 소설 & 이야기

Hihimatayin ako sa mataas na temperatura, pero magigising akong muli dahil sa uhaw. Ang pag-ikot ay paulit-ulit na walang katapusan. Makalipas ang ilang panahon, sa huli ay hindi ko na nakayanan at nalagutan na ako ng hininga. Bago ako mamatay, isinumpa ko na lahat ng nanakit sa akin ay magkakaroon ng kahabag-habag na kamatayan. Isang sigaw ang pumutol sa tensyon sa garahe.

sabi ko. Unti-unting nangilid ang luha ko habang nakahawak sa salamin niyang kabaong. "You became my mother when my mother died—When you killed my mother, rather..." Sabi ko. "Walang sapat na rason para patayin mo ang sarili mo pero mas lalong walang sapat na rason para patayin mo ang nanay ko na sa akin lang umiikot ang buhay." Humikbi ako habang pinupunasan ang luha sa pisngi ko.

Imagine mo itong battle na sinubukan ni Mama na labanan. Pwede nga kayang mapagod ka na lang at sumuko na lang sa buhay? Sure, we have different stories in life pero sapat ba ito para iwan ako ni Mama? O iniwan niya ako dahil alam niyang masaya ako? Na hindi ako ako maiiwan mag-isa because I have my fiancee here...and my father. Talagang pinagkatiwala niya ako sa kanila. I'm sure payapa siyang nawala dahil alam niyang nasa mabuting kamay ako pero Mama is different. Kailangan ko siya, always. Kahit siguro tumanda ako nang sobra, si Mama lang ang hahanap-hanapin ko. She'll always be my greatest love.

Mahirap ang mamamatayan ngunit mas mahirap tingnan ang mahal mo sa buhay na naghihirap dahil sa nararamdaman. Kung hilingin ko sa Diyos ang buhay na walang kamatayan, hihilingin ko. Ngunit kalabisan na iyon. Dahil ang buhay ay may hangganan, may katapusan. Kasabay ng pagkamatay ay ang pagkatapos ng iyong layunin sa buhay. Dahil tayong lahat na nanatili dito sa mundong ito, may purpose. Hangga't humihinga pa tayo ibig sabihin hindi pa tapos ang layunin natin. May misyon pa tayong gagampanan.

Kung papayag ako, matatapos ang lahat—walang sinuman sa kanila ang mawawala, matatapos ang sumpa, makakalaya silang pareho. Pero kung hindi, lahat kami ay magdurusa nang walang katapusan. At habang nakatingin ako sa kanilang dalawa, alam kong kahit anong desisyon ang gawin ko, hinding-hindi ko na ito mababago pa.

"Kahit hindi mo na kami maalala..." "Sana matagpuan mo man lang ang kapayapaan ng isip na matagal mo nang nawala.”

“Dahil ang panahong inakala nating katapusan ay naging simula ng isang pagmamahalang walang katapusan. Ang mga pagsubok ay dumaan, ngunit tayo ay nanatili. Ang mga hadlang ay tumayo, ngunit tayo ay lumampas. At ngayon, hawak ko ang kamay mo at alam kong wala nang makakapaghiwalay sa atin—hindi panahon, hindi distansya, hindi panlilinlang, at hindi anumang pagsubok na maaari pang dumating.” Mahigpit na niyakap ni Lyka ang kanyang asawa at ipinatong ang kanyang ulo sa dibdib nito, pakikinig sa tibok ng pusong naging kanyang tahanan. “Mula sa pag-iwan hanggang sa walang hanggan,” bulong niya sa kanyang isipan. “Ito ang ating kwento. Ito ang ating tagumpay. At ito ang ating pagmamahal —hindi per

Walang katapusan. Gusto ko rin maging masaya. Kailan ko ba un makakamit? Kailan ko ba un matatamasa? Sabik na sabik na akong maging masaya. Mamuhay ng payapa, yong walang gulo. Gustong gusto kong maranasan yan pero kailan?

--- --- --- --- "May bahagi pa ng kasunduan na hindi natin natapos." --- Nanlamig ako. --- --- --- Akala ko tapos na. --- --- --- Akala ko malaya na kami. --- --- --- Pero ang liham ng ama ko... --- --- --- Ay hindi pala isang pagtatapos. --- --- --- Isa pala itong paanyaya. --- --- --- Papunta sa lugar kung saan nagsimula ang lahat. --- --- --- At sa pagkakataong ito... ---

Hindi man naging madali pero sa huli nagiging ayos din ang lahat. Hindi pa natatapos ang kwento. A story has no ending. Life goes on and so the story. Nalagpasan man nila ang pagsubok na iyon pero hindi ibig sabihin na magiging masaya na sila palagi. May dadating at dadating na pagsubok na susubok ulit sa kanila, susubok sa kanilang pagmamahalan, susubok sa kanilang pamilya pero ang importante ay natuto silang maging matatag. Natuto silang lumaban, maghintay at magpa-ubaya. ALL RIGHT RESERVED 2024