Wall-e Autopilot Novels & Stories

ulat ni Wallace. Tahimik lang si Jaxon habang tumingin sa paligid. Napansin niya ang isang surveillance camera sa intersection. "Wallace, hack into the Road Traffic Bureau. Hanapin mo kung saan sila tumakbo." Hindi pa man natatapos ang salita niya, isang putok ng baril ang umalingawngaw. Sa sobrang lakas, tumigil lahat at napatingin sa direksyon ng eskinita.

Aakalain sana ni Elowen na matatapos ang gabi nang tahimik at nakakabagot ngunit biglang umalingawngaw ang malakas na ugong ng isang makina. Napalingon si Elowen. Isang itim na sedan ang mabilis na humaharurot palapit sa pwesto nila na para bang nawawalan ng kontrol! Dahil walang masyadong tao sa labas, walang sagabal sa dinadaanan nito. Diretso ito sa papunta sa kanila kung kaya’t awtomatikong napatayo si Elowen.

Ang bawat tahi ng leather, ang lamig ng aircon, at ang swabe at tahimik na takbo ng makina ay nagpapakita ng hindi mapapantayang kalidad. "I’ve seen quite a few fully autonomous cars in my line of work, Zoey," komento ni Sydney habang hinahawakan ang makinis na dashboard, ang kaniyang boses ay puno ng paghanga. "But yours... its AI is even more responsive than a real person, and I can tell that its entire security and safety system must be world-class. Napakalupit ng pagkaka modify nito."

Isang intelligent assistant na kayang hanapin, ayusin at ipakita ang anumang librong nais nitong basahin sa loob lang ng ilang segundo. Pero hindi roon matatapos ang lahat… unti-unti niyang dinagdagan ng iba't ibang combat algorithms ang blueprint. Pinataas niya ang defensive capabilities nito. Inayos ang emergency response system. Naglagay ng autonomous protection protocol. Naalala niya ang sinabi ni Miranda noon. "Huwag kang basta-basta magtiwala sa sinuman."

"Punitin mo iyan Cris. Kung hindi, iyang mukha mo ang pupunitin ko." Mas lalo lamang tinawanan ng mga elite si Erc. __________________________________________________________________________ Maaga pa ngunit natapos na ni Axel ang paglilinis ng mga glass panel. Nakasabit siya at maaari siyang mahulog. Nasa labas siya ng napakatayog na gusali. At tanging makapal na lubid lang ang nakayakap sa kaniyang katawan. Isang automatic glass wiper ang hawak niya.

“Yes.” Ngunit hindi siya nagsisisi. Hindi na ito tungkol sa pagtatago. Ito ay tungkol sa pagpili kung paano lalaban. — Muling gumalaw ang screen. Isang bagong mensahe ang lumitaw. Mas mahaba. Mas mabigat. YOU ACTIVATED AEGIS. PARTIAL, BUT ENOUGH. YOU KNOW WHAT THAT MAKES YOU. Tahimik ang sasakyan.

Nakita ko ang isang red node sa screen—isang firewall na sumusubok na i-block ang aming access. “Injecting bypass!” sigaw ko, sabay pindot sa Enter nang buong lakas. [####################] 100% SUCCESSFUL “Got them!” boses ni Leo. “I’m in their fly-by-wire system. Elena, execute 'Hard Bank Left' command.”

We were equals now. Partners in destruction. Biglang nag-flash ang central monitor. WARNING: SYSTEM OVERRIDE FAILURE. PREDICTION MODEL COLLAPSING. AUTONOMOUS RESPONSE ACTIVATING. Nagkatinginan kami agad. “Autonomous?” ulit ko. Darius cursed behind us. “That’s impossible.” Pero wala nang impossible sa puntong ‘to. The system was adapting. Learning. Surviving. Parang buhay. Humakbang si Torren palapit sa main console habang mabilis na gumagalaw ang mga daliri niya sa controls.

Pero doon ako natakot. Because he wasn’t attacking me. He was understanding me. “And what?” tanong ko. “You’re going to save me from myself?” Adrian smiled. “No,” sagot niya. “I’m going to automate you.” My stomach tightened. “Your instincts,” dagdag niya. “Your moral thresholds. Your decision hierarchy.” He tapped the screen. “Imagine a system that reacts like you — but never gets tired. Never hesitates. Never breaks.” I whispered, “You’re building a god.”