We Live Only Once Novels & Stories

Mahina nyang bulong. Tumulo ang luha ni Gramps. Kung pwede lang sana... kung pwede lang na h'wag muna, kung pwede lang na ihinto ang oras at araw ay gagawin ng matanda. Ngunit kahit gaano karami ang pera at kahit gaano kayaman ang Isang tao. Ito ang mga bagay na hindi natin kayang bilhin gamit ang kayamanan. Kaya kailangan nating mabuhay, hindi mabuhay na humihinga lang at pinapanood ang araw na lumipas. Kundi mabuhay dahil life is meant to live. Not for us to suffer. Let's live our life to the fullest. Kumawala si Carmela sa pagkakayakap.

Ngayon pa lang ay hindi na ako makahinga ngunit pinipilit ko pa rin maging normal ito, inuubos ang mga natitira kong oras para alalahanin lahat ng masasayang alala kasama ang mga mahal ko sa buhay. Life is full of surprises, indeed. You won't know when your last day is, if when is the last chance that you'll be able to see the faces of your loved ones... It can be happy today, and tomorrow will be a disaster, vice versa. That's why every day matters... because those short moments that you had with someone, you'd bring that for a lifetime. For my whole life, I also experience drowning with problems and challenges. It's inevitable. It happened when Kuya Vince died, I thought I won't survive...

Hindi niya masisisi ang dalaga kung mapagod man ito sa buhay na mayroon ito pero hindi tama na kitilin nito ang sariling buhay. Lahat tayo ay dumaraan sa mga pagsubok ng buhay. Lahat tayo ay mayroong mabibigat na nakaraan o kasalukuyan. Pero hindi sapat na dahilan ito upang itapon natin ang nag iisang regalo ng unibersong ito. Ang ating mga buhay.

Ngumiti siya sa dalaga at hinayaang tingnan nito ang magazine. “Kaya naman always remember .You're strong, not lucky. Gustuhin mo mang tapusin ang buhay mo, I know, deep down, you wanted to fight it. You wanted to live that's why you're still alive. Suicide is not the answer to every problem in the world. No one should take their own life, because life is precious, life is a gift

Nakangiti kong pinagmasdan ang paligid at muling namangha kung gaano ito kaganda. If only living can be free of problems. If only living isn’t unfair. If only living will not knock you down on your knees. Then I would wish to live forever. The world is beautiful, not gonna lie. And you can only have the chance to experience its beauty if you live. But as you live, life can torment you too.

Deserved nila ang isa't-isa. Humaba pa ang usapan at pag-uupdate namin kay James ng mga ganap namin sa buhay and little by little he opened up his self with us. I just couldn't believe that James chooses this kind of life and I am so proud of him. Living alone is not an easy life, but it is fulfilling. Not everyone can live their life alone, Kaya to all the people out there who's living their life alone? I am so proud of you. Cheers to more struggle but makes us stronger life! We are all amazing and brave!

And I'm right. LIFE is exhausting. Every day, I keep on reminding myself that the world isn't a fairytale. I'm not a damsel in distress. No fairy godmothers to cast a spell on me like what happened to Cinderella. But I will be fine. I know that I will be fine. I'm young and free. I only have one shot in life. I should live it well because there's no turning back once it already happened. Pero pa'no ko 'yon magagawa kung mawawala na ang kalayaan ko?

Siguro naman ginamit nila yung 50k para sa maayos na paraan. Ganito pala yung feeling na walang iniintindi sa buhay? Ganito pala yung feeling na maging malaya? Deserve ko naman siguro ito dahil sa mga nakalipas na taon ay wala akong ginawa kundi ang mamoblema.

Plane crash ang dahilan, at ito rin ang ikinamatay ng nanay ni Pryce Winsley. Gayunpaman, hindi na ako nalulungkot tungkol dito, dahil tinanggap ko na ang konsepto ng buhay. Ipinanganak tayo para mamatay, at lahat naman tayo ay mamamatay rin pagdating ng panahon. Kailangan lang nating pahalagahan ang mga taong kasama natin at mamuhay nang masaya habang kaya pa natin. Dahil minsan lang tayo nabubuhay. YOLO, 'yan ang sabi nila. ---

"Napagtanto ko lang na walang pinatunguhan ang aking buhay simula nang ipanganak ako. Tumanda akong hindi naranasan ang maraming bagay na pangarap ko sanang gawin noong ako'y limang taong gulang pa lamang. Tumanda akong mag-isa at hindi ko man lang naranasan na maging masaya. Tumanda ako na ang tanging kasama lamang ay ang bahay na ito. Pareho lang ang mga ginagawa ko sa bawat araw na lumilipas. Malapit na akong mamatay at lahat-lahat, nasa ganitong sitwasyon pa rin ako." My heart ached for her. But, I didn't show her that. Tumingin ako sa malayo. "We live in an unfair society. Equality is only applicable for the people who have power. It is always up to us on how to make our life simple yet