Weaker Novels & Stories

sabat ni Limer habang ginagalaw galaw ang ulo niya at hinihimas ang leeg. Malakas naman kaming tumawa sa kanya. Sa tagal namin kanina mukhang magkaka stiff-necked pa ito. Ngumingiwi pa ito habang ginagalaw ang ulo niya. Sumakit yata ang leeg. Nang makarating sa parking ay kanya kanya na kaming punta ng sasakyan. " Paano ba yan, mauna na kami. May kailangan pa kaming gawin " paalam ni Lewan ganun din ang mga lalaki.

mahina ngunit seryoso kong saad na ikinasinghal niya lang saka natatawa akong tiningnan. "I wonder what you can do, then. Do you think you're that strong? Ngayon palang, sinasabihan na kita na hindi ka mananalo laban kay Abby, you're still weak, you see." Binalewala ko ang sinabi niya at pasimpleng napangisi. I'm not strong enough but that's why I'm here so that I could get stronger.

Hangang sa pinilipit niya kamay ko. “A-arrrayyyyy!” “Tss.” at patapon nitong binitiwan. Aray ko po. Gwapo na nga at parang ang lakas pa ng pangangatawan. Papa God, ano po ba ang weakness niya? Di naman po ata siya si Achilles na heel yung weakness. Haist! Kaya napadistansya na ako sa kanya. “Miss Monina. Wag kayong masyadong mag-alala sa iniwan niyong pamilya.”

Kinakabahan niyang tanong. Her body feels weaker as of the moment at hindi parin nawawala ang hilong nararamdaman niya. The thought that she may be sick scares her. Paano kung matulad siya kay Chloe at mawala din siya sa buhay ni Zach at Zendaya?

Weakling. Tumayo muli ito at inatake ako ng sipa na sinalo ko lamang at binalibag muli ito. Napa-iling iling nalang ako. Now, this is really boring. No thrill, tss. Tumayo muli ito at patuloy lang ang laban. Wage's POV Agad kong binalibag ang kalaban ko ngayon, ang lider nila. Sila ba ang nanghamon sa amin? Weakling. Akala ko mag kakaroon na ng thrill sa buhay ko ngayong gabi. Tch.

Dark enough to compete with the black hole. “I'm f-fine...” Ngumiti ako sa kaniya upang mawala ang bumabagabag sa kaniyang isipan. Mas lalong nadepina ang kaniyang panga dahil sa higpit ng kaniyang pagtiim bagang matapos kong sabihin iyon. I am so weak. I even became weaker than I am before. Now that I have you... now that I have felt strange feelings for you, natatakot na ako.

Man’s weak spot. Tinuhod niya ito ng pagkalakas-lakas dahilan para makawala siya sa mahigpit nitong pagkakahawak. “Again, sorry, Frazier. I’m still not on my best, that was just ten percent of my skills and ability.” Sabi niya nang makatayo siya. Pinagpag niya ang likuran niya saka tinapunan ng tingin si Frazier na namimilipit sa sakit habang sapo-sapo nito ang ari nito na malakas niyang tinuhod.

Ang parehong mga kababaihan ay mukhang mahina at pagod, ang kanilang mga browser ay puno ng walang magawa. Matapos silang pilitin na kunin ang Bone Weakener, ang kanilang mga katawan ay nagkasakit. Hindi nila magagamit ang anumang lakas. Si Darryl ay nakalatag sa lupa sa isang pag-clear na hindi kalayuan sa kanila. Ang kanyang mga mata ay nakapikit. Hindi siya nagpakita ng mga palatandaan ng paggising anumang oras sa lalong madaling panahon.

Weak. Isang maliit na baril ang kunuha ko, ang pag kakaalam ko maliit man ito pero malakas at masakit pag tinamaan ka. Nag karuon ng glass ang buong area ng ring, proteksiyon para hindi matamaan ang mga manunuod. "Hey, weaklings!" "Who's weaklings?" i asked. "Ako, ako, kahiya naman sayo." I smile sweetly. "Ow? No wonder why your appearance disgust me so much, cause weaklings are disgusting and you're one of them," i blink and do puppy eyes.

I whispered. And for the first time, Torren hesitated. Like even he didn’t want to say it out loud. But he did. “Because you’re the only thing I would break for.” The world around me blurred. Not because of danger. But because of meaning. I laughed weakly. Broken sound. “So I’m not just a target…” I whispered. “I’m a weakness.” “No,” Torren said immediately. Sharp. Final. “You’re not a weakness.” He stepped closer again.