Weird Random Pictures Novels & Stories

Ramdam ko na naman ang hindi ko maintindihang kuryente na dumadaloy sa kamay naming dalawa. I placed a hand on my chest when I realized my heart is pounding at an unfamiliar rhythm, leaving me puzzled and confused. Napapadalas na ang ganitong nararamdaman ko sa hindi malamang dahilan. “Mavriele.” That snapped me out. I blinked twice and looked at him. “What?”

She looks uneasy. Why people looks weird right now?

Araw- araw, kapag siya ay pagod sa trabaho, o sa panahon ng kanyang lunch break, siya ay bigla- bigla nalang na pipili ng isang lalaki mula sa kanyang listahan ng email at magsisimulang makipag- chat sa kanila sa pamamagitan ng video call. Medyo hindi pa rin siya mapakali nang makausap niya ang unang dalawang lalaki, ngunit pagkatapos noon, nag- relax siya sa proseso. Nagkaroon ng sikat na trend sa internet kung saan ang isang algorithm ay tutugma sa iyo sa mga random na tao na makakausap. Hangga't itinuturing niya ito bilang isang uri ng isang laro, mas maluwag ang pakiramdam niya.

Umiling ako. He’s a cybersecurity specialist. Alam niya ang importance ng hacking. It’s bawal. Surely he won’t do it! Pero hindi ako mapakali! At hindi ako makakatulog dahil ito ang iisipin ko buong gabi. And there’s one way to find out. Nag-capture ako ng random picture sa condo ko. I put it on my status. Naglagay din ako ng note. ‘You don’t mean me, right?’

Close na close kami Bianca sa noon at hindi niya ako iniiwan kung masama ang aking pakiramdam. Ang huling album na binuksan ko ay random pictures namin magpamilya tuwing may okasyon tulad ng birthdays, high school at college graduation, Christmas at New Year. Pero sa mga larawang tumambad sa akin ay konti lamang ang buo at magkakasama kaming apat.

Mas lumalala na naman ang galit ko,huminga ko ng malalim at muling kinuha ang cellphone na nahulog kanina meron itong crack na hindi naman malala masyado. Inopen ko ulit iyon,at napapikit ako ng makita ko ulit ang nakita ko kanina,pero dahil wala naman iyon password ay malaya kung kinolikot ang gallery at mas marami pa kung iba't ibang klaseng picture na nakita na masayang magkasama ang mag-ina. "Anong ginagawa nito dito love ah? Bakit ito nasa gamit mo? Bakit!"

I'm positive. "What's that?" hindi na napigilang itanong ni Anzo. "J-just a random letter, Anzo," I smiled nervously. Mabilis ko 'yong itinupi. Akala ko'y sulat lang ang makikita ko but I was wrong. Mayroong pictures doon. Baby pictures. Tuluyan nang kumunot ang noo ko dahil doon. What is the meaning of all these pictures?

Weird kasi hindi rin siya mahilig sa prutas. Nang bigla siyang matigilan. Wala sa loob na napatitig si Bry sa hawak niyang green apple na isinasawsaw niya pa sa asin. “Oh, my god!" bulalas ni Bry bago tila napapasong mabilis na binitawan ang hawak na prutas. Ang lakas ng kabog ng dibdib niya. “Oh, ‘di ba? Kahit ikaw, nagulat ka rin sa sarili mo." wala pa ring kamalay-malay na patuloy ni Jack habang nilalagyan ng palamang peanut butter ang hawak nitong sliced bread.

Wala man siyang sabihin ay sapat na iyon para makuha ang atensyon ko dahil ako ang nasa picture na hawak niya. Ito na yata ang pinaka-weird na nangyari sa buhay ko— dahil kahit anong piga ko sa utak ko ay hindi ko talaga maalala kung paano ako nagkaroon ng ganoong picture. Tapos ay tuwid na tuwid ang buhok niya at medyo kulot ang buhok ko. Isa pa... Hindi ko na rin maalala kung kailan ako huling ngumiti nang katulad ng nasa picture. Iyong klase ng ngiti na abot hanggang sa mga mata. Isang puro at totoong ngiti.