Werewolf นิยาย & เรื่องราว

ความสัมพันธ์ที่ผูกมัดจากใครไม่รู้ จู่ๆ ก็ต้องมามีคู่หมั้นที่ไม่เคยพบไม่เคยเจอกันมาก่อน ....

ชื่อเถื่อนไม่พอ การกระทำยังเถื่อนสมชื่อ “เป็นอะไรมากไหมเนี่ย” “ไม่แค่เจ็บนิดหน่อย” “นิดหน่อยกับผี เลือดไหลเหมือนเปิดก๊อก” “พูดมากวะ หลบไปดิ”

ณ ตึกสูงสง่า ฝั่งตรงข้ามคือบิลบอร์ดแสดงความอาลัยให้กับศิลปินชื่อดังที่จากไปเมื่อต้นปี ข่าวใหญ่ครึกโครมแม้จะเสียชีวิตจากอุบัติเหตุพลัดตกตึก แต่ผู้คนส่วนใหญ่กลับเชื่อว่าเขาฆ่าตัวตาย ทำให้เรื่องนี้ถูกพูดถึงกันในวงกว้าง แม้แต่หญิงสาวที่ยืนอยู่ขอบตึกตอนนี้ก็รู้ดี.. ช่างแสดงขึ้นมาได้ประจวบเหมาะเสียจริง.. ฉันมาที่นี่เพื่อจบทุกอย่าง.. แต่งงานเพื่อผลประโยชน์อย่างนั้นเหรอ.. ทำไมพ่อกับแม่ถึงมองฉันเป็นเพียงสิ่งของกำนันแบบนี้นะ..

"เธอแน่ใจใช่มั้ยว่าจะไม่เสียตัวฟรี" เสี่ยงรักรุ่นพี่ [มินตรา x ชาร์วี] เพราะความรักที่เธอมี เธอจึงยอม “เสี่ยงรัก” กับเขา [ชาร์วี] วิศวะฯ ปี 4 ไม่สนใจความรัก คาดเดายาก ชอบเล่นกับความรู้สึกคนอื่น [มินตรา] บริหาร ปี 2 น่ารัก มองโลกในแง่ดี ไม่ทันคน รักใครรักจริง มั่นคงในความรัก "มินชอบพี่ชาร์วีค่ะ" "งั้นเหรอ..." "...ทำไมไม่ลองอ้าขาให้ฉันดูล่ะ เผื่อฉันจะสนใจเธอบ้าง" "..."

"ฉันชอบนายฉันคิดกับนายเกินคำว่าเพื่อน"ริมฝีปากบางเอ่ยออกมาด้วยความนํ้าเสียงจริงจังเธอแอบชอบชายหนุ่มมาตั้งแต่อยู่ปีสองแล้วตอนนี้ก็ปีสี่แล้วเธอควรที่จะบอกความรู้สึกแบบนี้กับเขาเสียทีเก็บไว้คนเดียวนั้นมันรู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างมาก เธอเก็บกดมาหลายปีแล้วจึงอยากจะบอกเขาแต่เก็บไว้คนเดียวมันก็อึดอัดเกินไปสู้บอกเขามันจะไม่ดีกว่าเหรอแต่แล้วก็ต้องชะงักกับคำพูดถัดมาของชายหนุ่มอีกครั้ง "ฉันไม่ชอบผูกมัดกับใครเธอก็รู้นิจัสมิน"ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งพร้อมกับใบหน้าหล่อเหลานั้นไม่แสดงความรู้สึกใดๆออกมาคำพูดของชายหนุ่มร่างสูงนั้นทำให้หัวใจดวงน้อยของร่างบางแทบจะหยุดเต้นมันจุกตรงหัวใจเธอรู้คำนี้ดีคำว่าไม่ผูกมัดกับใครเธอรู้ดีว่าชายหนุ่มนั้นไม่มีวันรักใครเพราะเธอเองก็พอจะรู้เกี่ยวกับนิสัยของเขาแทบจะทุกอย่างว่าเขาเป็นคนยังไงก่อนที่ริมฝีปากบางจะเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง "ตะแต่ฉันชอบนาย" "แต่ฉันไม่ได้ชอบเธอ"

แพรวรู้ใช่ไหมว่าเรนเป็นเกย์ เรนเป็นรับไม่ใช่รุก เรนทำงานร้านข้าวต้มนะ มาชอบเรนเป็นเพื่อนเรน แพรวไม่อายคนหรือไงเวลามีคนถาม หรือว่าแพรวอยากลองของแปลกแบบเรนที่มีแต่คนรังเกียจ หรือว่ามันน่าสนใจ เลยลองเล่นสนุกดู เบื่อเมื่อไหร่ค่อยไป

“โต้งชอบมิริน” “มิรินขอบใจนะที่โต้งมีความรู้สึกดีๆ ให้ แต่ว่าเราเป็นพี่น้องกันดีกว่าเนอะ” คำพูดฟังดูดีแต่ผมกลับไม่ได้รู้สึกดีเลยสักนิด “ทำไม" “จะต้องให้พูดตรงๆ ใช่ไหมถึงจะเข้าใจ” “ก็พูดมาดิ” ผมเริ่มขึ้นเสียงใส่ “โต้งยังเด็กเกินไป แค่นี้ยังควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เลย หัดใจเย็นซะบ้าง” เหตุผลแค่นี้เองเหรอ ห่างกันแค่ปีเดียวมันจะอะไรกันนักหนาว่ะ “เหตุผลแค่นี้เหรอ” ผมจ้องหน้ามิรินไม่วางตา “พี่ชอบคนที่มีวุฒิภาวะสูงกว่าพี่และมีความเป็นผู้นำ” “ชอบคนแก่ว่างั้น” ผมเดินเข้าชิดตัวแสดงความกวนตีนใส่มิรินนิดๆ “ไม่มีไรแล้วพี่กลับก่อนนะ” มิรินหันหลังให้เตรียมจะเดินหนี “บอกว่าไง... อย่างแทนตัวเองว่าพี่” ผมพูดย้ำอีกครั้ง “ฉันเป็นพี่นาย..” มิรินเดินกลับมายัดช่อดอกไม้ใส่มือผมพร้อมกับพูดย้ำชัดถึงสถานะระหว่างผมกับเธอ ใจร้ายไปแล้วนะ อย่าให้ถึงทีผมบ้างก็แล้วกัน เธอไม่รอดแน่ มิริน...

"ออกไปจากชีวิตฉัน เลิกเข้ามาวุ่นวายกับฉันได้แล้ว ต่อให้เธอเอาตัวเข้ามาแลก ฉันก็ไม่สนใจเธออยู่ดี" "หึ จริงเหรอ พี่แน่ใจเหรอว่าถ้าพริกเอาตัวเข้าแลกพี่จะไม่สนใจจริงๆ"

เรื่องราวของรุ่นพี่รุ่นน้องคณะเดียวกันที่บังเอิญได้รู้จักกันจากการตามหาพี่รหัส โฮปรุ่นพี่ขี้เก๊กหน้าเหวี่ยงและดูดุสุดๆที่จู่ๆต้องมาเป็นพี่รหัสให้รุ่นน้องคนนึงแทนเพื่อนตัวเอง แล้วดันไปตกหลุมรักรุ่นน้อง

เขาคอยกีดกันเธอออกจากผู้ชายคนอื่น โดยที่อยู่ในสถานะ”เพื่อนสนิท” มิหนําซํ้าตัวเองยังทำตัวเจ้าชู้ไม่เลิก ทำร้ายความรู้สึกเธอกลับไปหาแฟนเก่ารุ่นน้องคณะปีหนึ่ง สุดท้ายในวันที่เขารู้ตัวว่ารักเธอ มันก็สายไปเสียแล้ว…