When Marnie Was There Explained Novels & Stories

“Oo nga! Tignan mo ’yang desperado niyang mukha.” Hindi na nagawa pang ipagtanggol ni Vivienne ang sarili. Gusto niyang ipaliwanag, gusto niyang isigaw sa kanila ang katotohanan, pero sino ba ang maniniwala sa isang babaeng itinatwa ng sarili niyang anak? Hanggang sa dumating ang mga pulis. Nawala na si Marisse, kasama si Elias. At si Vivienne? Nanatiling nakatayo sa gitna ng mga matang puno ng pagdududa at paninisi.

Sinabihan ko kasi sina Roma na ipaalam sa apat yung plano namin dahil baka gusto nilang sumama pero mukhang may mga plano na sila. "Katulad ng sinabi ni ate hindi kami pwede." Sabi naman ni Marriane. Mariel and Marriane are sister. Mas matanda si Mariel pero nagkaabot sila sa pag aaral. Parehas silang second years college na dahil pinagsabay sila ng kanilang mommy.

Malay ko bang wala kayo sa mood. Sagot ni Marian at napa ismid. "Siguraduhin mong mawawala ang boredom namin sa pupuntahan natin Mars. 𝖬𝖺𝗒 𝗉𝖺 𝗌𝗎𝗌𝗉𝖾𝗇𝗌𝖾 𝗄𝖺 𝗉𝖺𝗇𝗀 𝗇𝖺𝗅𝖺𝗅𝖺𝗆𝖺𝗇 𝖽𝗂𝗒𝖺𝗇!" 𝖲𝗂𝗇𝗀𝗁𝖺𝗅 ni Yanah 𝗌𝖺 𝗄𝖺𝗇𝗒𝖺, 𝖽𝖺𝗁𝗂𝗅 𝗆𝖺𝗒 𝗌𝗈𝗆𝖾𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀 𝖿𝗂� �𝗁𝗒 𝗌𝖺 𝗆𝗀𝖺 𝗄𝗂𝗅𝗈𝗌 𝗇𝗂to.

napasinok ako habang inaalaala ang gabing yun, dito na rin nag tuloy tuloy ang pag tulo ng luha ko pati na ang panginginig ng kamay ko. "Gus...gusto kong sumigaw ng mga oras na yun pero agad niyang tinakpan ang bibig ko gamit ang kamay niya... hinawakan niya ang dalawang kamay ko para di ako makapalag... Hanggang ss binuhat niya ako..." "Marriane..." "Dinala niya ako sa likod ng bahay namin kung saan may mga dayami... May kinuha pa siyang itak sa gilid tapos... tapos"

Tapos ay umupo siya sa upuan malapit sa kanya. Lalong tumaas ang tensyon ng dugo ni Marnie. "Sa palagay mo tatanggapin ka pa ng pamilyang Damien bilang kanilang manugang? Swerte ka lang na nagawa mong tumakas noon. Malamang ay pagod ka nang mabuhay kaya mo pinapakita ang mukha mo rito!" Tapos ay hinarap niya ang mga tao at sinabi, "Lahat kayo, tingnan niyo! Si Darryl, ang isang takas, ay bumalik! At sa piging pa ng pamilyang Damien, kita niyo?" Patago niyang tinuon ang tingin kay Darryl habang sinasabi. 'Ang lakas ng loob mong umasta sa akin ng ganyan. Magmamakaawa ka sa akin mamaya!'

Nanatili namang malalim ang tingin ni Manang Lolita kay Celine at marahan na umiling. Napayuko siya. Ano ba’ng ginawa ko? Talaga ba’ng nakasira ako? ALAS-DYES na pasado pero ito pa rin si Celine nasa garden ng mansion. Naglalakad, at nagpapahangin. Nakatulog na si Marco dahil Maghapon siyang naglaro ng gadget, nanood ng TV, at nag-enjoy. Ganoon lang naman ang magagawa rito. Tuwang-tuwa siya sa mga nakita niya matapos silang ilibot ni Manang Lolita.

Ang mga ito ang tumulong sa pag-disperse ng mga tao na nakapaligid sa kanila. Nang tuluyang numipis ang kumpol ng mga tao, agad siyang nagpaalam kay Marie. She took that time to go inside the car where Zyrone was already waiting for sometime now. Ilang sandali pa, umusad na ang sasakyan palayo. She took one final glance at her house—the house she and her mother had lived for years. And she doesn’t understand why, but she feels that when she returns, she’d never be the same person again.

Simpleng kumalma si Mariana at naghanda para umalis. Sa sandaling naabot niya ang pinto, nasalubong niya si Maxine na nagmamadaling tumatakbo nang galit. "Ate Yan Yan!" Nakita siya ni Maxine, may kaunting inis pa rin sa kanyang magandang mukha, "Nakita mo rin ba ang forum? Malamang si Kaena na naman ang nasa likod nito!"

Hindi niya alam kung ano ang gagawin niya at nakatayo lang doon. Minutes stretched painfully until the door finally opened. Marielle stepped out, her perfume lingering in the air, her voice ringing clear. "And by the way, Ziancio... last night was so fun!" she said deliberately, flashing a triumphant smile as she exited. That did it. Divine's jaw slackened in disbelief, her brows pulling together in raw anger. The moment Marielle's heels clicked away, Divine stormed inside the office without hesitation. Marielle's eyes widened in shock, but Divine slammed the door in her face and twisted the lock shut, the sound echoing through the room.