Novel & Cerita When One Door Closes Quotes

"Basta nga, magbihis ka na diyan para makaalis na tayo." Sinukan ko ulit na ikutin ang doorknob pero hawak pa rin niya iyon kaya naman hindi na ako nagpigil pa. "Kapag hindi mo binuksan 'tong pintuan, hindi mo talaga ako makakausap maghapon."

Lumapit ako sa pinto para buksan kung sino 'yong nag do-door bell pero laking gulat ko pag bukas ko ng pinto ay siya agad ang bumungad sakin. "Zaid?"

“I’m sure she’d understand, bigla syang pumasok eh. She shouldn’t storm in kahit pa bukas ang pinto,” kibit-balikat nyang sabi. “You-you forgot… to close the—door. This is so... embarrassing,” mahina at putul-putol na sambit ko sa sobrang hingal na napatukod sa door knob nang nakabukas na pinto. Pakiwari ko nasa sugatang palad ko na ang puso ko dahil tumitibok-tibok ito sa kirot.

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Gusto ko nang malaman ang lahat ng mga dahilan—bakit siya nagtakda ng ganitong laban, bakit niya ako iniwan sa dilim. "I swear to f*cking God, Red, if you don’t open this door, I’ll make sure you’ll regret it!" Puno ng banta at poot, ang mga salitang iyon ay parang sumabog mula sa aking bibig, naglalakbay sa buong paligid, kasabay ng damdamin ko na nag-uusig kay Red.

Hindi niya idinilat ang mga mata niya, pero alam kong naramdaman niya ang pagpasok ko dahil sa marahas kong pagtulak ng p***o. Sa isang mababa, paos, at tila nanghihinang boses, dalawang salita lang ang binitawan niya nang hindi man lang ako nililingon: "Close the door.”

"Close the door." Napaangat ng tingin si Anna sa sinabing iyon ni Brett. "Po?" tanong ng dalaga na nakakunot ang noo. Walang emosyon ang mukha ni Brett na muling nagsalita. Titig na titig ito sa mga mata ng dalaga na naglulumikot na sa paligid. "Close the door, Anna."

"Same feels, girl." "Are you okay? DM mo ko if you need to vent." Mga strangers, oo. Pero bakit parang mas naiintindihan nila ako kaysa sa mismong pamilya ko? May isang gabi, habang nasa dorm ako, nagpost ako ng isang quote na nakita ko. "You can’t keep a bird in a cage forever and expect it not to dream of the sky."

Naabutan kong hawak pa rin ni Moiselle ang door knob sabay ngisi sa akin, yung ngising may sasabihin or gagawin siyang kalokohan. "Ang pag-ibig ay parang pinto, hindi mo malalaman kung sino ang kumakatok kung hindi mo ito bubuksan. Lumabas ka at harapin ang katotohanan. Kung hindi, mas lalakas ang katok at masasaktan ka sa sobrang ingay nito o 'di kaya'y biglang mawala ng katok upang makaramdam ka ng pagsisisi. At mapapasabi ka na lang na sana binuksan ko na lang iyon bago huli na ang lahat," aniya at lumabas na. Iniwan naman niya akong nakatulala sa pintuan.