Wikang Filipino Background Novels & Stories

Mahina siyang natawa, isang tunog na may halong aliw at paghanga. "Kung ganun bilang bagong kaibigan mo pwede ka bang makasabay kumain ng lunch?" Napakunot ang noo ko. "Alam mo wala akong kakilala dito sa Pilipinas," dagdag niya sabay kibit balikat. "Kakarating ko lang galing sa ibang bansa." Napatingin ako sa kanya nang mas mabuti. Kung hindi siya lumaki dito bakit ang galing niyang mag Tagalog?

She's a Filipina then! Kumunot ang aking noo. “You're a Filipino?” aniya. Muli siyang natigilan at tila nag isip. “Ah.. Yeah.” sa huli ay sagot nya. Bigla naman akong nakaramdam ng relief. “Where is your family? Wala akong makuhang identification sayo, kaya hindi ko alam kung sinong dapat tawagan, para ipaalam ang nangyari sayo.” turan ko sa salitang tagalog dahil Filipino naman pala siya.

I said while laughing a bit. Napakunot ang noo niya dahil sa pagtawa ko at kalaunan ay napangisi na rin. "You are really mysterious," he stated before calling the waiter. Mapatapos naming makapag-order ay tinitigan niya ako ng medyo matagal. That gave me an awkward feeling. "You know, my family originally came from Visayas. And I heard a lot about Acostas in the near province," he said. Napasinghap ako dahil karatig probinsya lang namin ang nabanggit niya. And we owned some lands there, too.

may pagtaka ring tanong ni Blue. "Ang hilig niyong gumamit ng Wikang Filipino. Napakagalang niyo pa. Iyong iba kasi na nasasakay ko sa bangka na ito ay English nang English kahit na mali-mali na iyong iba..." Bahagya kaming natawa sa huling sinabi ni Mang Driel. Hindi namin inaasahang may kuru-kuro pala siyang ganun. Nakakatuwa lang na napaka-vocal niya sa bagay na iyon. Nagsasabi lang naman siya ng opinyon niya kaya walang dapat na kainisan sa sinabi niya na iyon. "Alam ko naman kung sino ang marunong talagang mag-English at kung sino ang mga kailangan talagang mag-English dahil iba ang dayalektong nakasanayan nila. Hindi lang ako natutuwa sa mga nag-iinarte nalang para magmukhang matalino

Bulalas ni Mamba pagpasok niya sa pintuan. Her bubbly aura is visible again. "Please take your seat Mamba." Sabi ni Sphinx at inabotan din ng folder si Mamba. "Griffin please show us the house area." Napatingin kaming lahat sa puting screen sa harapan. "This is the house of the Chief Justice of the Philippines." Simula ng leader namin. Napatingin ako kay Sphinx. "The most honourable Chief Justice as they called. Ferdinand Silva." Siya ang judge sa case ng mga magulang ko.

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Nagulat na lang ako nang biglang magsalita si Alex ng Tagalog habang inaabot niya ang isa sa mga brochure na hawak ko. "Mainit, ano? Pero ang ganda talaga ng tanawin dito," aniya, sabay punas ng pawis sa noo. Napakurap ako. "Ha? Marunong ka palang mag-Tagalog?" Ngumiti siya, tila tuwang-tuwa sa reaksyon ko. "Oo naman. May nanay akong Filipina. Hindi lang ako sanay magsalita ng dire-diretso, pero naiintindihan ko lahat ng sinasabi mo."

Ngayon lang kasi siya nakarinig ng koryanong nag tag-lish. “I started learning the Filipino language since 2017. Hanggang ngayon.” “So bakit hindi ka nakikipag-usap sakin ng tagalog? Isang basket lang ng english dala ko.” “Because you didn’t ask me at all? Isa pa, you always talk to me in english, so I might as well answer back in English. Right?” Bago pa mapunta kung saan ang pag-uusap nila ay nagpasya ang binata na magtimpla nalang ng kape. He grabbed a cup of coffee and before he went straight to the living room, nag-iwan ito ng isang mensahe.

May kamay namang humila sa akin papalayo sa mga guardia civil. Nakakaintindi ako ng lenggwaheng Espanyol dahil ang aking inay ay isang Insulares at tinuturuan niya ako ng wikang iyon, ngunit hindi ako marunong magsalita sa lenggwaheng iyon at hindi ko maiintindihan kapag dirediretso ang pananalita nila dito. Ang aking itay naman ay isang Pilipino at siya naman ang naging guro ko sa wikang tagalog. Kami ay namumuhay lamang ng simple, si itay ay isang mambubukid sa Hacienda Fetalino at si inay naman ay tagabahay lamang. Hindi ko gaanong alam ang pamilya ni inay at itay dahil hindi nila ito ikinukwento sa akin. Wala raw akong mapapala kung malaman ko ang istorya ng kanilang mga pamilya. Nang hu