Wikang Filipino Talumpati Mga Nobela at Kwento

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."

I'm very happy and grateful that I have spent two school years learning them, making me understand better and appreciate more the beauty and legacy the Filipino literature holds. Isa sa mga bagay na talagang namangha akong malaman habang nag-aaral pa ng mga iyon ay ang katotohanang isang bulag si Pedro Bukaneg, ang mang-aakda ng pamosong 'Biag ni Lam-ang'. Napatunayan talaga nito sa aking ang panitikan ay higit pa sa nakikita ng mga mata at nasusulat ng mga kamay sapagkat para sa mga katulad ni Bukaneg, puso ang kanilang panulat at mga damdamin ang kanilang tinta. I think and believe that's really beautiful.

"Isa ka sa mga pinakamahusay na manunulat sa buong lalawigang ito. At napatunayan mo ito simula noong bata ka pa. Kaya, di lingid na mailagay ka at maging isang patnugot," Natuwa naman si Don Miguel sa puring natanggap mula sa kanyang dating maestro. Noon pa ay kinahiligan na ni Don Miguel ang pagsusulat ng mga lathalaing pampanitikan. Sa katunayan noong pitong taong gulang pa lamang siya, ang kanyang tulang pinamagatang El Flora de Madre o Ang Bulaklak ni Ina ay nanalo ng gintong medalya sa labanan ng mga batang manunulat na ginanap sa Unibersidad de Santo Tomas, ang pinakatanyag na unibersidad sa buong kalakhang Filipinas. Naitampok rin noon ang tulang ito sa isang pahina ng Viva Espanya,

Tiningnan ko naman agad iyon saka binasa. “How about, ‘Isang malaking bagay ang pagtataguyod ng mga proyekto at programang nakatuon sa pagpapaunlad, pagpapayaman, pangangalaga, at preserbasyon ng Wikang Filipino at Wikang Katutubo sa Pilipinas sapagkat sa wika matatagpuan ang identidad, gunita, oral na tradisyon, at panitikang nakasulat,’ after this one?” sambit ko sabay turo sa parte kung saan dapat niyang isulat iyong sinabi ko.

sabi niya sa akin. I gasped and said, "Huwag mo na pong isipin 'yon, Ma. Naiintindihan ko naman kung bakit hindi n'yo ako napagpatapos ng pag-aaral dahil sa kahirapan ng buhay. 'Wag mo na pong isipin 'yon. Ako na lang po ang gagawa ng paraan para makapagtapos ako ng aking pag-aaral. Hindi pa naman po siguro huli pa para mag-aral akong muli, eh. Gusto ko po talagang makapag-aral pang muli. Sayang po. Hindi mo na po responsibilidad na papag-aralin ako. Ako na lang po ang gagawa ng paraan, Ma. Maghahanap na lang po ako ng matatrabauhan ko dito sa probinsiya. Dito na lang po ako mananatili, hindi na po ako babalik sa Maynila."

Ngayon ay isa na siyang sikat na writer sa isa ring sikat na publication sa buong Pilipinas. Hilig niya ang essay writing bata palang siya. High school siya ng matuklasan niya ang talento sa pagsusulat. Sa una ay short stories lang ang mga ginagawa niya. Ang mga classmates and friends niya ang madalas na nagbabasa ng mga isinusulat niya. Pagdating sa kolehiyo ay pinursige niya ang pagsusulat ng romance. Sa una ay hindi nakakapasa ang mga ipinapasa niyang istorya. May pagkakataon na nawawalan na siya ng pag-asa.

Ano bang nagawa ko at nahihirapan ako ng ganito? Kumaripas ako ng takbo papunta sa hospital... Tatay... ———— Author's note: Hi! This story is made up of author's imagination. Any similarities to real life situations is just purely coincidence. Names, places, events etcetera are purely made up of author's imagination. There are some typographical errors and grammatical errors. Kaya pasensya na po hehe i love you, (f) Yuni R. Hemwe<3 *NO TO PLAGIARISM* THANK YOU!

"Bakit hindi ko mahagilap kahit ang anino niya?" Tahimik na nagmasid si Ethan. Ang noo nito ay hindi man lang namawis sa kanilang ginawang pagtakbo. "I'm sorry. Hindi ko rin alam kung sino siya. Ganito nalang, magpahinga tayo saglit. Ikamamatay mo pa yata 'tong pagpapasa ng papel, e."

May ginawa ba akong mali? "Ayan, dalawa yan. Para sa first draft mo yung isa," sabi niya tsaka iniabot sa akin. Nagumpisa na silang lahat na magsulat pero heto ako, walang alam sa gagawin. Ni hindi ako marunog gumawa ng news article. Yung project kasi naman sa grade 8, nagpagawa lang ako nun. Habang tumatakbo ang oras, nararamdaman ko na parang naiihi ako. Kung idahilan ko na lang kayo 'to tapos sabihin ko na iihi muna ako tapos 'di na ako babalik?