Wikang Filipino Talumpati Novels & Stories

Lalabas na sana ako ng kaniyang kwarto nang mapansin kong may hawak-hawak siyang lapis. Nang lapitan ko siya ay nakita ko na nagsusulat pala siya ng essay isang yellow pad. Dahan-dahan kong kinuha ang papel upang basahin. Halos mawindang ako sa aking nakita. Bukod kasi sa pangit ng kaniyang penmanship ay hindi rin maintindihan ang kaniyang mensahe sa essay. Napansin ko rin na mali-mali ang kaniyang spelling kahit na tagalog na ang kaniyang isinusulat.

Sabi ko na lang ng medyo makalapit ako dito Napalingon sila sa akin. Di man lang sila nagandahan sa akin dahil patuloy na nag-away yung dalawa. I mean ultimate nga ang tantrums nila. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys!

Tanda iyon ng pagiging miyembro nila ng Wolves Organization. “My wife is from the Philippines kaya impusible na hindi namin alam ang inyong lengwahe. But that is not the main point, gusto kong tanungin kayo kung mayroon bang nangyayaring gulo o pagulo dito ngayon sa Philipines underworld? Kung meron magsalita kayo para masulusyunan agad,”

"Akala talaga ng maraming tao na ganyan, na akala mo kapag nasa kung saan na ang kinakatayuan namin ay malayo na kami sa inyo. "Sinasamba ang mga 'tulad ko, katulad ng sinabi mo. Pero wala tayong pinagkaiba. Lahat ng bagay ay may pangit na kalabasan, kaya 'wag magpakampante." Natigilan pa rin ako dahil sa tuluy-tuloy niyang pagsasalita sa wikang Tagalog, parang kanina lang ay English pa siya nang English.

tanggapin 'yon mapatawad n'yo lang ako. I've realized a lot of things kaya gusto ko na humingi ng tawad sa inyong dalawa. Gusto ko na itama ang pagkakamali ko lalo na sa 'yo, bunso. Sorry talaga sa mga nasabi at nagawa ko. Patawarin mo ako please. Gusto ko na maging maayos muli tayong dalawa. Kapatid pa rin naman kita, eh. Hinding-hindi magbabago 'yon kahit mag-iba na ang lahat sa mundong 'to. You're still my sister. Patawarin mo ako please. Patawarin n'yo akong dalawa. Patawarin n'yo ako sa mga nasabi at nagawa ko. Nasaktan ko kayong dalawa lalo ka na bunso. Gusto ko na itama ang lahat ng pagkakamali ko. Naging makasarili at ma-pride ako ngunit para rin naman 'yon sa 'yo, bunso. Hindi ko l

Muling bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa kaba at bahagyang nahinto sa pagsasalita. "A-and that child I know is m-me... Maybe you're wondering or if not, I will still tell the reason why did I get up here, studying and speaking, if I am just a coward child who doesn't want school." Muli akong huminto upang pakatitigan ang mata nila sa kabila ng kabang nararamdaman. "It's because I discovered that a writer is not writing just because she has an ink. There are three things why she is writing," I counted on my hands as I enumerate my reasons. "She is writing because something caught her interest, she is writing because of she of her experience, and she is writing because she found an inspira

Sana hindi dahil hindi ko na kakayanin ang mga teacher dito. "Binibining. Arcena," Mr. Aragon said. "Yes sir?" I asked nervously. "Gaano kahalaga sa'yo ang pagka-tuto sa wikang Filipino?" he asked, grabe ito ba ang pang-introduction nila? "Para sa akin Sir, mahalaga siya dahil ito ang ginagamit natin sa pakikpag-talastasan sa kapwa natin, at saka dapat natin itong mahalin dahil ito ang sarili nating wika na sumisimbolo sa atin bilang isang mamayang Pilipino," I said. "Very well said Binibining Arcena," Mr. Aragon said. Buti prepare ako sa mga ganito dahil sa pagkaka-alam ko iba ang style nila sa introduce yourself. Grabe ang school na 'to.

Ako na talaga 'yon. Siraulo. As if naman sisikat ang istorya na gagawin o ginagawa ko. Hindi naman ako sikat na Writer eh. Isa pa, napakarami dyan na magagaling mag-sulat. Iyong may kwenta. Hindi katulad ng mga sinusulat ko. Minsan dull at nakakaantok. Napapailing na lang ako at nag-tipa ng isasagot sa kanya.

Just like the roses found on Philip and other students' palms. Hindi ko maiwasang mamangha at magtaka. Mangha dahil sa isiping hindi na normal ang taong may gawa nito. Nagagawa niya pa kasing maglagay ng code. Samantalang ang pagtataka naman ay dahil sa pinapahiwatig ng sulat. Kung sino ang tinutukoy nito. "I own her," mahinang basa ko rito.

Hindi nga niya alam kung dahil lang ba sa gutom o sa repleksyon ng ilaw, pero talagang kumikinang ang mga mata habang nakatitig sa kanya. “Nakakakilig silang pagmasdan. May mga scenario nang pumapasok sa isip ko na puwedeng kong magamit sa mga susunod na nobelang isusulat ko. But the thing is, romance is not just about kilig. Hindi dapat puro ganoon lang," saad niya bago pinagdaop ang palad niya sa ibabaw ng lamesa. "In writing romance, I used this genre in a more substantial way. May ibang manunulat na puro kilig lang ang ibinibigay sa mambabasa. Iyong kilig kasi ay puwede mo ulit maramdaman iyon sa iba pang nobela na babasahin mo, pero ‘yung maganda, malaman, makabuluhan at mind-blowing pl