Wishing Novels & Stories

"Sana lagi kaming madaming pagkain, para makakain din ng maayos si Mommy. Sana hindi na po magkasakit ang mommy ko." Ang birthday wish niya ay para sa akin. Wala man lang siyang hiling para sa kaniyang sarili. Naluluha kaming nagkatinginan ni Ate Carmie. Niyakap ko si Drix. "Ang wish ko sa'yo, anak. Sana lagi kang healthy at makapag-aral ng maayos. Thank you dahil ikaw ang naging anak ko." "I'm also thankful that you are my Mommy. Thank you, Mommy."

Ilang segundo siyang nanatiling tahimik, parang dinadama ang sandali. "Syempre, ang wish ko ay maging maayos ang buhay ninyong lahat. Good health para sa ating pamilya, at sana'y patuloy tayong gabayan para mas humaba pa ang ating pagsasama. Siyempre, ang isa pa sa pinakaimportanteng hiling ko ay maging matagumpay ang kasal mo ngayon, anak. At sana, matapos din ng kapatid mong si Faith ang kanyang pag-aaral. Ayun lang..." Naputol ang kanyang salita nang tuluyan nang bumagsak ang kanyang mga luha. Matapos niyang mag-wish, huminga siya ng malalim at pinatay ang kandila.

Sinandal ko ang aking ulo sa bisig niya at saka namin pinakinggan ang tunog ng hangin at ang pagbilis ng tibok ng aming puso. This feels so good and I don't want to get out of here. I saw a shooting star and I thought of why not try to wish? So I did. I close my eyes and wish for something. Sana... Binuksan ko ang aking mga mata ko at saka bumuntonghininga. "What did you wish?" tanong niya habang nasa bisig niya ako at umiling ako. "Ba't ko sasabihin? Ikaw ano 'yong wish mo?"

Napalunok ako at saka napaiwas na lamang ng tingin. I hope this will be a happy christmas. I hope so…

Ramdam ko ang kaniyang lungkot tungkol doon. I wish it would be that easy. I wish everything was fine. I wish I was not sick. Paano ba humiling para sa isang bagay na alam mong imposibleng mangyari. Ang mamuhay kasama ang taong pinakamamahal ko... with our little bean. Kahit gaano mo pa gustong lumaban, kung ang tadhana na mismo ang hindi sumasang-ayon, ano pa bang silbi ng lahat?

Inihipan niya ito at natangay na naman ng hangin ang wishing flower, sinundan niya ito ng tingin at ng paglakad. "Napakaganda niyang tingnan na nadadala ng hangin." Wika ni Mesaiyah sa sarili. Nawala na sa kanyang paningin ang wishing flower. Pinunasan nya muli ng kanyang kamay ang magkabilang pisngi. Tumawid siya sa highway kahit hindi pa nakared light ang ilaw, sa pagtawid niya ay ang mga sasakyan na ang umiiwas sa kanya.

Tapos ngayon, mag-wi-wish siya sa shooting star? Hindi niya inakalang tatango nga talaga ito. "Oo. Nag-wish ako. Pero hindi ko pwedeng sabihin sa 'yo. Sabi mo nga noon, kapag sinabi ang wish, hindi na 'yun magkakatotoo." "Sino namang may pakialam?!" Nagtanong ba siya? Kailangan pa talagang ipagkait sa kanya?

Mabilis niyang sagot. "Are you still going to grant your wish?" Tanong nito. Tumango naman si Eros sa narinig. "Oo nga, pare. Gagawin mo yun? Naalala ko pa rin hanggang ngayon wish mo eh. The best wish mo kumpara sa aming tatlo. Ikaw ata ang may sira sa ulo." Kumunot ang noo niya at pilit inaalala ang wish niya. Sa dami ng wish niya, hindi niya alam kung saan doon ang tinutukoy ng dalawa.

utos ko sa kanya. “My wish po, sana ay gumaling na si mommy. Para hindi na po siya mahirapan, at para po hindi niya ako iwan. Mahal na mahal ko po ang mommy ko at hindi ko po kaya na wala siya sa tabi ko. Ayaw ko rin po na mahirapan siya.” Umiiyak siya habang sinasabi ang wish niya.

Ano bang wish ko? Na sana umuwi si Bryan. Na sana tumigil na ang puso ko sa paghahanap kay Bryden. Na sana maging tama ako kahit minsan. Hinipan ko ang kandila. “Anong wish mo?” tanong niya. “Bawal sabihin.” “Fair.” Inabot niya ang maliit na kahon. Binuksan ko iyon. Nasa loob ang keychain. Maliit na metal charm na hugis buwan, may nakaukit sa likod.