Working In Silence Quotes Novels & Stories

Matagal kaming tahimik. Ang tanging maririnig lang, ‘yung mahinang tunog ng aircon at tiktak ng orasan. I watched her struggle. The flicker of hesitation, the collapse of pride, the way her fingers tightened around the strap of her bag. That’s the thing about power, it isn’t about who speaks louder. It’s about who stays silent longer. Finally, she exhaled, shoulders dropping slightly. “If I agree… you’ll help us?” “Yes.”

Para siyang nagshort circuit, hindi makapagsalita, hindi makakilos. It was really awkward that she wanted to disappear. Hindi din niya mabasa ang ekspresyon ng boss niya. Mukhang kota na siya rito first day nya palang sa trabaho. “W-What would you like to eat, sir?" She was finally able to utter after a full minute of silence, sabay binalingan nalang ni Althea ang cellphone niya, pretending to be calm while dialing the hotel's restaurant.

Pero lately, she’s been quiet in ways that don’t feel normal, alam ko naman na kasalanan ko. But that silence… it’s louder than anything I’ve heard all day.

She didn’t speak a word. She didn’t have to. Her silence was power. Her poise was louder than any headline.

I said coldy and stared at the screen of my laptop,wala naman talaga akong ginagawa I saw how she roam her eyes around trying to see who's also using a cellphone,ng mapagtanto niyang siya ang tinutukoy ko ay ngumuso siya I was taken back at how she pouted those fucking lips "Fuck"I whispered through my breath and look away Umalis ako ng lecture hall at bumalik sa opisina ko,naabutan ko doon si Silas na nakatanga habang nakatingin sa mga nagkalat na papel "Magtatawag ako ng mag sosor--"I did not finish his sentence "I can do it alone,get out of my office"I said coldy Pero matigas ang ulo ni Silas he fucking bring a girl in my office that I fucking hate,no one dares to enter my office even a f

And also, the silent is lingering in every corner of the office. Sabay din silang napatingin samin lalo na’t dumako ang tingin nila sa kasama ko. Pinisil nito ang bewang ko habang ang tingin ko naman ay na kay Athena na ngayon ay hindi ko mabasa ang mukha. Napangiwi ako. Malupit na dasal ang gagawin ko dito.

Dahil wala siyang magawa ay pinag-off niya muna ang in-charge at siya ang pumalit roon. She made herself busy at nakalimutan pa nga niyang mag-lunch ng mapansin niyang alas dos ng hapon na pala. Nag-inat siya. Pinokpok ang magkabilang braso ng nakapikit ang mata at inikot-ikot ang ulo na tila ba nagwa-warm up. Nalibang siya sa trabaho na siyang ipinagsalamat niya ng malaki. Hindi niya sinadyang mapagawi ang tingin sa cellphone ng makitang umilaw iyon. Isang patunay na may tawag siya o message dahil in a silent mode ang phone niya.

Ang pagiging nasa parehong opisina na may isang psycho? " Maaari mo ba akong bigyan ng ibang silid para sa aking opisina, hindi ako komportable na manatili dito kasama ka. Dahil sa klase ng relasyon na pinagsasaluhan natin, baka hindi ako makapag-concentrate sa trabaho ko." “As if namang may trabahong kailangang gawin,” sarkastikong sabi ni Broderick at umupo. Walang malinaw na pagkaunawa si Amy sa ibig niyang sabihin.

Hindi ko alam kung aware siyang nagagawa niya rin 'yon sa akin pero hindi, parang ibang tao ang kaharap ko ngayon. “I can’t have someone on my team na hindi kayang tumayo para sa sarili niya, Irene. You think being quiet and keeping it all in makes you strong? It doesn’t. It just makes you a target.” Nanatali pa rin akong tahimik. Nakakagulat ang mga sinasabi niya ngayon. “You think staying silent will make people stop? No. It just tells them they can do worse next time. Mas lalala pa.”

Iisipin n'ya bang ang kapal ng mukha ko dahil iniisip ko ngayon na kakalimutan n'ya ang mahal n'ya para saakin? Hindi ko na alam pa. The silence between us isn't awkward. This is the silence of peacefulness. Kung p'wede lang ay wala nang magsalita. Kahit dito nalang kami habang-buhay kaysa may lumabas pa sa mga labi n'ya na makakasakit saakin. Kung mangyari 'yon ay hindi ko na alam pa ang gagawin.